لطفا منتظر باشید
جستجو در قرآن کریم :
اعمال فیلتر
ترجمه
فهرست مطالب

قرآن کریم - سوره النمل - جزء بيستم - سوره نمل - صفحه 384

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الشعراء 
سوره نمل 
القصص 
وَإِنَّهُ لَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ٧٧ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهِ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ ٧٨ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۖ إِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ ٧٩ إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَىٰ وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ ٨٠ وَمَا أَنْتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَنْ ضَلَالَتِهِمْ ۖ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ مُسْلِمُونَ ٨١ وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ ٨٢ وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ ٨٣ حَتَّىٰ إِذَا جَاءُوا قَالَ أَكَذَّبْتُمْ بِآيَاتِي وَلَمْ تُحِيطُوا بِهَا عِلْمًا أَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ٨٤ وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوا فَهُمْ لَا يَنْطِقُونَ ٨٥ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ٨٦ وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ۚ وَكُلٌّ أَتَوْهُ دَاخِرِينَ ٨٧ وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ ۚ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ ۚ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ ٨٨
به‌راستی [سراسرِ آیات] قرآن برای مؤمنان هدایت و رحمت است‌ (٧٧) بی‌تردید پروردگارت به حکم خود بین بنی‌اسرائیل داوری می‌کند، و او توانای شکست‌ناپذیر و دانا است‌ (٧٨) پس بر خدا توکل کن؛ زیرا تو متّکی بر حقِ روشنی هستی (٧٩) یقیناً تو نمی‌توانی دعوتت را به مردگان بشنوانی، و نیز نمی‌توانی آن را به گوشِ کران درحالی‌که پشت‌کنان روی [از حق] برمی‌تابند بشنوانی‌ (٨٠) تو هدایتگر کوردلان از انحرافشان نیستی، و نمی‌توانی [دعوتت را] جز به آنان‌که به آیات ما ایمان دارند و تسلیم [خدا] هستند بشنوانی‌ (٨١) هنگامی که [در اوقات پایانی دنیا وعدۀ] عذاب [ما] بر آنان حتمی و ثابت شود، جنبنده‌ای را برای آنان از زمین بیرون می‌آوریم که با آنان سخن می‌گوید [تا به آیات ما یقین کنند؛ زیرا] مردم تا آن زمان به آیات ما یقین نمی‌کردند (٨٢) روزی را [به یاد آرید] که از هر امتی گروهی [از آنان] که آیات ما را انکار می‌کنند محشور می‌کنیم، و از پراکنده شدن بازشان می‌دارند‌. (٨٣) تا آن‌گاه که [به محل محاکمه و حسابرسی] آیند‌، [خداوند] می‌گوید: آیا آیات مرا درحالی‌که هیچ احاطۀ علمی به آن‌ها نداشتید [و بدون دلیل و تحقیق] انکار کردید، شما [غیر از انکار] چه کار [دیگری] انجام می‌دادید؟ (٨٤) به سبب ستمی که [به آیات ما] روا داشتند عذاب بر آنان حتمی می‌شود، و [با دیدن عذاب] از سخن گفتن بازمی‌مانند‌ (٨٥) آیا ندانسته‌اند که ما شب را قرار دادیم تا در آن آرامش یابند، و روز را روشن ساختیم [تا در آن برای امر معاش بکوشند]؟ به‌راستی در این [مسئلۀ شب و روز] برای مردم مؤمن نشانه‌هایی [بر ربوبیت و قدرت و رحمت خدا] است‌ (٨٦) و [به یاد آر] روزی را که در صور می‌دمند، پس هرکه در آسمان‌ها و زمین است دچار هراسی شدید می‌شود، مگر کسی را که خدا بخواهد [از هراس ایمن باشد]، و همه فروتنانه به پیشگاه او می‌آیند‌ (٨٧) کوه‌ها را می‌بینی و آن‌ها را بی‌حرکت می‌پنداری درحالی‌که مانند ابر در حرکت‌اند، [در] آفرینشِ خداوندی که [آفرینشِ] هرچیزی را استوار کرده است [با دقت نظر کن!] مسلّماً او به آنچه انجام می‌دهید آگاه است‌ (٨٨)