لطفا منتظر باشید
جستجو در قرآن کریم :
اعمال فیلتر
ترجمه
فهرست مطالب

قرآن کریم - سوره الأنعام - جزء هشتم - سوره انعام - صفحه 145

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
المائدة 
سوره انعام 
الاعراف 
وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ١٣٢ وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۚ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ مَا يَشَاءُ كَمَا أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ ١٣٣ إِنَّ مَا تُوعَدُونَ لَآتٍ ۖ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ١٣٤ قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ ۗ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ١٣٥ وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَٰذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَٰذَا لِشُرَكَائِنَا ۖ فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَىٰ شُرَكَائِهِمْ ۗ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ١٣٦ وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ ۖ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ ١٣٧
[در قیامت] برای هرکدام [از گروه جنّ وانس] به سزای آنچه انجام می‌دادند درجاتی [از پاداش و عذاب] است، و پروردگارت از آنچه انجام می‌دهند بی‌خبر نیست‌ (١٣٢) پروردگارت بی‌نیاز و دارای رحمت است، اگر بخواهد همۀ شما را نابود می‌کند، و پس از شما هرچه بخواهد جایگزین شما می‌سازد، چنان‌که شما را از نسل گروهی دیگر پدید آورْد‌ (١٣٣) بی‌تردید آنچه [دربارۀ قیامت و پاداش و کیفر] به شما وعده می‌دهند آمدنی است، و شما عاجزکنندۀ [خدا] نیستید [تا بتوانید از دسترس قدرتش بیرون روید] (١٣٤) بگو: ای قومِ من! تاجایی‌که امکانات و قدرت دارید [بر ضد من و دینم] بکوشید، من هم [در انجام وظایفم] می‌کوشم، به‌زودی خواهید دانست فرجام [نیک] سرای آخرت برای کیست؟ یقیناً ستمکاران [در هیچ زمینه‌ای] پیروز نمی‌شوند‌ (١٣٥) [مشرکان] برای خداوند از زراعت و چهار‌پایانی که [خودش] آفریده سهمی قرار دادند، [و برای بُت‌هایشان سهمی،] و [به خیال باطلشان] گفتند: این سهم خدا، و این سهم بُت‌های ما. و [عقیده داشتند] آنچه برای بُت‌هایشان باشد به خدا نمی‌رسد، و آنچه برای خدا مقرر است [در صورت کمبودِ سهم بُت‌ها]، به بُت‌ها می‌رسد، آنچه را در این زمینه حکم می‌کنند بد است‌! (١٣٦) این‌گونه [رسوخ عشق به بُت‌ها در دل مشرکان سبب] شد که بُت‌ها کشتنِ فرزندانشان را در نظر بسیاری از آنان آراستند تا [با این ضربۀ سنگین] به هلاکتشان اندازند، و دینِ [باطل]شان را [در ضمیرشان] حق جلوه دهند، اگر خداوند [به مقتضای جبر] می‌خواست، آن [کارِ زشت] را مرتکب نمی‌شدند؛ پس آنان را با آنچه به دروغ به هم می‌بافند رها کن‌! (١٣٧)