لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره الأعراف - جزء نهم - سوره اعراف - صفحه 168

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الانعام 
سوره اعراف 
الانفال 
قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ ١٤٤ وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ ١٤٥ سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ١٤٦ وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ١٤٧ وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ ١٤٨ وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ١٤٩
[خداوند] گفت: ای موسی! من تو را با پیام‌هایم و سخن‌گفتنم [با تو]، بر همۀ مردم برگزیدم، پس آنچه را [به عنوان تورات] به تو دادم دریافت کن، [و به کار ببند،] و از سپاسگزاران باش!‌ (١٤٤) و برای او در صفحات [تورات] از هرچیزی پندی [برای پندآموزی]، و توضیحی برای هر مسئلۀ [اعتقادی و عملی و اخلاقی] نوشتیم، پس [به او گفتیم:] آن را با قوّت فراگیر، [و با قدرت عمل کن!] و نیز به قوم خود فرمان ده آن را به بهترین روش تعلیم گرفته [و به نیکوترین صورت عمل کنند]، [مخالفان با تورات فرجامشان دوزخ است،] به‌زودی جایگاه منحرفان نافرمان را به شما نشان می‌دهیم‌ (١٤٥) مسلّماً کسانی را که در زمین ظالمانه در برابر حق تکبّر می‌کنند [و نمی‌خواهند حق را بپذیرند] از [فهم] آیاتم بازمی‌دارم، اینان [آلودگی باطنشان تا جایی است که] اگر هر آیه‌ای مشاهده کنند به آن ایمان نمی‌آورند، و چون راه روشن هدایت را ببینند آن را به عنوان راه [و رسم زندگی] انتخاب نمی‌کنند، و اگر به طریق گمراهی نظر کنند آن را به عنوان راه [و فرهنگ زندگی] برگیرند، این [بیماری مُهلک تکبّر و خودبزرگ‌بینی] به سبب آن است که آیات ما را [که شفای امراض باطنی است] انکار کردند، و نسبت به آن‌ها همواره بی‌توجه بودند‌ (١٤٦) کسانی که آیات ما و لقای آخرت را منکر شدند اعمالشان تباه شد، آیا جز به آنچه که همواره انجام می‌دادند جزایشان خواهند داد؟ (١٤٧) قوم موسی بعد از [رفتن] او [به کوه طور] از زیورآلاتشان مجسمۀ گوساله‌ای ساختند که صدای گاو داشت، آیا نمی‌دیدند که آن مجسمه با آنان سخن نمی‌گوید، و به راهی هدایتشان نمی‌کند؟! [ولی نابخردانه] آن را [به عنوان معبود] انتخاب کردند! و [در این انتخاب] از ستمکاران [به آیین توحید و به خود] بودند‌ (١٤٨) چون به شدت پشیمان شدند و دانستند قطعاً گمراه شده‌اند گفتند: چنانچه پروردگارمان به ما رحم نکند و ما را نیامرزد یقیناً از تباه‌کنندگانِ [همۀ سرمایۀ وجودی خود] خواهیم بود‌ (١٤٩)