لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره الأعراف - جزء نهم - سوره اعراف - صفحه 171

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الانعام 
سوره اعراف 
الانفال 
وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ١٦٠ وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ١٦١ فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ ١٦٢ وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ١٦٣
ما بنی‌اسرائیل را به دوازده قبیله تقسیم کردیم درحالی‌که هر قبیله‌ای امتی بود، و به موسی چون قومش از او درخواست آب کردند وحی فرستادیم: عصایت را بر آن سنگ بزن! پس دوازده چشمه از آن جاری شد که هر گروهی آبشخور ویژۀ خود را شناخت، و ابر را [برای دفع تابش سوزندۀ آفتاب] بر سرشان سایبان قرار دادیم، و برای آنان انگبین و مرغ «سَلوی» فرستادیم، [و گفتیم:] از نعمت‌های دلپذیری که روزی شما کردیم بخورید. اما آنان [تا توانستند به ناسپاسی روی آوردند، در این ناسپاسی] به ما ستم نکردند بلکه پیوسته به خود ستم روامی‌داشتند‌ (١٦٠) [به یاد آرید] هنگامی که به بنی‌اسرائیل گفته شد: در این شهرِ [بیت‌المقدس] سکونت گزینید و از نعمت‌هایش از هرجای آن که خواستید بخورید و بگویید: [پروردگارا! درخواست ما] آمرزشِ [همۀ گناهان ماست]. و سجده‌کنان از دروازۀ شهر درآیید تا [با این تغییرِ راه و روش،] گناهانتان را بیامرزیم، و ما قطعاً بر [پاداش] نیکوکاران می‌افزاییم‌ (١٦١) ولی ستمکاران از آن قوم، سخنی را که [بیرون دروازه شهر] به آنان گفتند [پس از ورود به شهر] به سخنی دیگر [که سخن از امور مادّی و مسائل پَست بود] تغییر دادند، ما هم بر آنان به سبب ستمی که همواره مرتکب می‌شدند عذابی سخت از آسمان فرستادیم‌ (١٦٢) از یهودیان دربارۀ شهری که در ساحل دریا بود بپرس! وقتی که در مورد روز شنبه تجاوز می‌کردند؛ شنبه‌ای که [به سبب وجوب تعطیلِ هر نوع فعالیت،] ماهیانشان از اعماق آب به‌سویشان می‌آمدند و در غیر تعطیل نمی‌آمدند، ما آنان را با آنچه [از حکم حُرمتِ صید ماهی در روز شنبه] که همواره از آن نافرمانی می‌کردند آزمایش کردیم‌ (١٦٣)