لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره النحل - جزء چهاردهم - سوره نحل - صفحه 269

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الحجر 
سوره نحل 
الاسراء 
وَأَلْقَىٰ فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَأَنْهَارًا وَسُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ١٥ وَعَلَامَاتٍ ۚ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ ١٦ أَفَمَنْ يَخْلُقُ كَمَنْ لَا يَخْلُقُ ۗ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ١٧ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا ۗ إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ١٨ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ١٩ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَا يَخْلُقُونَ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ ٢٠ أَمْوَاتٌ غَيْرُ أَحْيَاءٍ ۖ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ ٢١ إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۚ فَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ قُلُوبُهُمْ مُنْكِرَةٌ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ ٢٢ لَا جَرَمَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ ٢٣ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ مَاذَا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۙ قَالُوا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ٢٤ لِيَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۙ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ ٢٥ قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيَانَهُمْ مِنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ ٢٦
و در زمین کوه‌هایی استوار افکند تا شما را [در حال گردشِ وضعی و انتقالی] نلرزاند، و نهرها و راه‌هایی را [پدید آورد] تا [به مقاصدتان] راه یابید‌ (١٥) و [برای این‌که در عبور از بیابان‌ها و کوه‌ها سرگردان نشوید] نشانه‌ها [قرار داد]، و آنان به‌وسیلۀ ستارگان راهیابی می‌کنند‌ (١٦) [بر این اساس،] آیا کسی که [همۀ مخلوقات را] می‌آفریند مانند کسی است که [هیچ چیز] نمی‌آفریند، [پس بُت‌پرستی شما بر پایه چه دلیلی است؟] آیا هشیار نمی‌شوید؟ (١٧) اگر در مقام شمردن نعمت‌های خدا برآیید نمی‌توانید آن‌ها را بشمارید، بی‌گمان خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است‌ (١٨) خداوند آنچه را پنهان انجام می‌دهید، و آنچه را آشکارا عمل می‌کنید می‌داند‌ (١٩) معبودهایی را که به‌جای خداوند می‌خوانید [نه این‌که] چیزی را نمی‌آفرینند، بلکه [خودشان] آفریده شده‌اند‌ (٢٠) [آن‌ها] مردگانی بدون [سابقۀ روحِ] حیاتند، و نمی‌دانند [پرستندگانشان] چه زمانی برانگیخته می‌شوند‌ (٢١) معبودتان معبودی یگانه است، پس کسانی که به آخرت ایمان ندارند دل‌هایشان منکر [حق] است، و [مردمی] مستکبرند‌ (٢٢) البته خداوند آنچه را پنهان انجام می‌دهند، و آنچه را آشکارا عمل می‌کنند می‌داند، مسلّماً خداوند مستکبران را دوست ندارد‌ (٢٣) چون به آنان گویند: پروردگارتان چه نازل کرده است؟ می‌گویند: [این قرآن] افسانه‌های دروغینِ پیشینیان [است]! (٢٤) [نهایتاً] روز قیامت بار گناهانشان را به‌طورکامل، و بخشی از بارِ گناهانِ کسانی که از روی جهل و بی‌دانشی گمراهشان می‌کنند به دوش می‌کشند، بدانید بد باری است که به دوش می‌کشند‌! (٢٥) پیشینیان آن‌ها [به همین صورت] نیرنگ زدند [تا حق را نابود کنند،]پس خداوند بنیانشان را از پایه و اساس برکند، و سقف خانه‌هایشان از بالای سرشان بر آنان فروریخت، و از جایی که نفهمیدند عذاب به سراغشان آمد‌ (٢٦)