لطفا منتظر باشید
جستجو در قرآن کریم :
اعمال فیلتر
ترجمه
فهرست مطالب

قرآن کریم - سوره یونس - جزء يازدههم - سوره يونس - صفحه 212

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
التوبة 
سوره يونس 
هود 
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَىٰ وَزِيَادَةٌ ۖ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ ۚ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ٢٦ وَالَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئَاتِ جَزَاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِهَا وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۖ مَا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ ۖ كَأَنَّمَا أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعًا مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِمًا ۚ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ٢٧ وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنْتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ ۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ ۖ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُمْ مَا كُنْتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ٢٨ فَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ٢٩ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَا أَسْلَفَتْ ۚ وَرُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ ۖ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ٣٠ قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ ۚ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ ۚ فَقُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ ٣١ فَذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ ۖ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ ۖ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ ٣٢ كَذَٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ٣٣
برای آنان‌که [در سایۀ ایمانشان] عمل نیکو انجام دادند بهترین [پاداش] و افزونی [غیر قابل وصف] است، غبار پستی و خواری چهره‌های آنان را نمی‌پوشاند، آنان اهل بهشتند [و] در آن جاودانه‌اند‌ (٢٦) کسانی که مرتکب بدی‌ها شدند، کیفرِ بدی، مانند همان بدی است، آنان را ذلّتی [فوق تصور] فرامی‌گیرد، برای آنان هیچ نگهدارنده‌ای از [عذابِ] خدا نیست، گویی چهره‌هایشان [از شدت سیاهی] با پاره‌هایی از شبِ تار پوشیده شده، آنان اهل آتشند و در آن جاودانه‌اند‌ (٢٧) [به یاد آرید] روزی که همۀ آنان را جمع می‌کنیم، سپس به مشرکان می‌گوییم: شما و معبودهایتان در جای خود [برای حسابرسی] بایستید! پس بین آنان و معبودانشان جدایی می‌اندازیم، معبودانشان [به آنان] می‌گویند: شما در دنیا ما را نمی‌پرستیدید، [چون ما شریکان خدا نبودیم؛ زیرا خداوند شریک نداشت.]‌ (٢٨) کافی است که خداوند بین ما و شما گواه باشد به این‌که ما قطعاً از پرستش شما [نسبت به خود] بی‌خبر بودیم‌ (٢٩) آن‌جاست که هرکس آنچه را از پیش فرستاده [از نظر ارزش‌داشتن یا نداشتن] می‌آزماید، و همه را به‌سوی خداوند سرپرست حقیقی خود بازمی‌گردانند، و آنچه را همواره به دروغ [شریک خدا] انگاشته بودند از دستشان می‌رود‌ (٣٠) بگو: چه کسی شما را از آسمان و زمین روزی می‌دهد؟ یا چه کسی مالک گوش و چشم‌هاست؟ و چه کسی زنده را از مرده، و مرده را از زنده بیرون می‌آورد؟ و چه کسی همواره امور [جهان و نظام هستی را] تدبیر می‌کند؟ مسلّماً خواهند گفت: خدا. پس بگو: آیا [از پرستش غیر او، هرچه و هرکه هست] پرهیز نمی‌کنید؟ (٣١) این است خداوند یکتا پروردگار حقیقی شما؛ بنابراین آیا بعد از حق جز گمراهی است؟ پس چگونه شما را [از حق] رویگردان می‌کنند؟ (٣٢) این‌گونه، وعدۀ قطعی پروردگارت بر منحرفان نافرمان جریان یافته که ایمان نمی‌آورند‌ (٣٣)