لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره الأنعام - جزء هفتم - سوره انعام - صفحه 131

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
المائدة 
سوره انعام 
الاعراف 
بَلْ بَدَا لَهُمْ مَا كَانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ ۖ وَلَوْ رُدُّوا لَعَادُوا لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ٢٨ وَقَالُوا إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ ٢٩ وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ وُقِفُوا عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ قَالَ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ ۚ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ٣٠ قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوا يَا حَسْرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَىٰ ظُهُورِهِمْ ۚ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ ٣١ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۖ وَلَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ٣٢ قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ ۖ فَإِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَٰكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ ٣٣ وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلَىٰ مَا كُذِّبُوا وَأُوذُوا حَتَّىٰ أَتَاهُمْ نَصْرُنَا ۚ وَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِ اللَّهِ ۚ وَلَقَدْ جَاءَكَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ ٣٤ وَإِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْرَاضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّمًا فِي السَّمَاءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَىٰ ۚ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ ٣٥
[ولی آرزویشان صادقانه نیست،] بلکه آنچه پیش‌تر [از حقانیت توحید و معاد و نبوت، در باطن خود] پنهان می‌داشتند، [و حاضر نبودند به آن اقرار کنند] برای آنان روشن شده [که چنین آرزوی برگشت به دنیا می‌کنند،] و اگر [به دنیا] بازگردانده شوند یقیناً به آنچه [از کفر و شرک] که از آن نهی شدند باز می‌گردند، مسلماً آنان دروغگویند‌ (٢٨) [زمانی که در دنیا بودند] می‌گفتند: جز این زندگی دنیای ما زندگی دیگری وجود ندارد، و [پس از مرگ] برانگیخته نمی‌شویم! (٢٩) اگر ببینی هنگامی که در پیشگاه پروردگارشان بازداشت شده‌اند [وضعی شگفت‌انگیز می‌بینی!] خداوند می‌فرماید: آیا این [برانگیخته‌شدن]، حق نیست؟ می‌گویند: آری، سوگند به پروردگارمان حق است. خداوند می‌گوید: پس به کیفر این‌که همواره منکر [معاد] بودید این عذاب را بچشید‌! (٣٠) کسانی که لقای خدا را انکار کردند قطعاً به خسران واقعی دچار شدند تا آن‌گاه که قیامت غافل‌گیرانه به سراغشان آید، در آن حال می‌گویند: ای دریغ و افسوس بر ما! که در دنیا [از تکالیف خود] کوتاهی کردیم. آنان بار سنگین گناهانشان را بر دوش می‌کشند، آگاه باشید! بد باری بر دوش می‌کشند!‌ (٣١) زندگی دنیا [بدون ایمان و عمل صالح] جز بازی و سرگرمی نیست، یقیناً سرای آخرت برای آنان‌که همواره از خدا [اطاعت کرده، و از محرّماتش] می‌پرهیزند بهتر است، آیا [دربارۀ تفاوت اصولی بین دنیا و آخرت] نمی‌اندیشید؟ (٣٢) آنچه را [کافران و مشرکان بر ضد تو] می‌گویند می‌دانیم که تو را غمگین می‌کند، [غمگین مباش؛ چون] تو را منکر نمی‌شوند؛ بلکه ستمکاران، آیات خدا را انکار می‌کنند‌ (٣٣) به‌یقین پیش از تو رسولانی در معرض انکار قرار گرفتند و بر انکار و آزاری که دیدند شکیبایی ورزیدند، تا یاری ما به آنان رسید، [شکیبایی تو نیز عامل یاری ماست،] روش‌های خداوند را تغییردهنده‌ای نیست، همانا بخشی از سرگذشت پیامبران [در آیاتی که پیش از این نازل شده] به تو رسیده است‌ (٣٤) چنانچه رویگردانی آنان [از قرآن و نبوت] بر تو گران است اگر بتوانی زیرگذری در زمین بزنی، یا نردبانی برای راه‌یافتن به آسمان فراهم کنی تا [از زیرگذر زمین و دل آسمان] معجزه‌ای [دیگر، غیر قرآن] برای آنان بیاوری [انجام ده]! [ولی این خودخواهانِ لجوج ایمان نمی‌آورند،] اگر خداوند می‌خواست همۀ آنان را [از روی جبر] بر بلندای هدایت جمع می‌کرد، [ولی هدایتِ اجباری برای انسان، فاقد ارزش است،] پس هرگز [در مورد روحیات و حالات آنان‌که خواهان هدایت نیستند] از بی‌خبران مباش!‌ (٣٥)