لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره الأعراف - جزء هشتم - سوره اعراف - صفحه 154

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الانعام 
سوره اعراف 
الانفال 
يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ٣١ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ ۚ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ٣٢ قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ٣٣ وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ٣٤ يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي ۙ فَمَنِ اتَّقَىٰ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ٣٥ وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ٣٦ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ أُولَٰئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتَابِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ۖ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ ٣٧
ای فرزندان آدم! در هر عبادتگاهی زینت [مادّی و معنوی خود را متناسب با مکان عبادت و خودِ عبادت] همراه خود بردارید، و بخورید و بیاشامید و زیاده‌روی نکنید! زیرا خداوند اهل زیاده‌روی را دوست ندارد‌ (٣١) بگو: چه کسی [و بر پایۀ چه دلیل و دانشی] زینت‌های خدا را که [مجموعۀ وسایل و لوازمِ و مایه‌های زیبایی انسان و زندگی او، و پوشانندۀ نواقص وی است،] و روزی‌های دلپذیر[ی را که برای بندگانش پدید آورده] حرام کرده است؟ بگو: آن‌ها در زندگی دنیا برای مؤمنان است؛ [گرچه غیر مؤمنان هم از آن بهره‌مندند] ولی در قیامت فقط ویژۀ مؤمنان است. این‌گونه، آیات [خود] را برای مردمی که دانایند بیان می‌کنیم‌ (٣٢) بگو: پروردگارم کارهای زشت را چه آشکارش باشد و چه پنهانش، و گناه و تجاوز ظالمانه را، و این‌که چیزی را که بر حقانیتش دلیلی نفرستاده شریک او قرار دهید، و این‌که اموری را جاهلانه به خدا نسبت دهید حرام کرده است‌ (٣٣) برای [زندگی و حیات] هر امتی زمانی است، چون زمانشان سرآید نه لحظه‌ای پس می‌مانند، و نه لحظه‌ای پیش می‌افتند‌ (٣٤) ای فرزندان آدم! چون پیامبرانی از خودتان به‌سویتان آیند که آیاتم را بر شما بخوانند [به آنان ایمان بیاورید و به آیاتم عمل کنید!] کسانی که [از انکار آن‌ها] بپرهیزند و [مفاسد خود را] اصلاح کنند نه بیمی بر آنان است، و نه اندوهگین شوند‌ (٣٥) آنان‌که منکر آیات ما شدند و از [پذیرفتن] آن تکبّر کردند اهل آتشند، و در آن جاودانه‌اند‌ (٣٦) ستمکارتر از کسانی که بر خداوند دروغ بستند، یا آیاتش را منکر شدند کیست؟ سهمشان از آنچه [از نعمت‌های مادّی] مقرر شده به آنان می‌رسد، تا آن‌گاه که فرستادگان ما برای گرفتن جانشان به‌سویشان آیند، می‌گویند: معبودهایی که [چون بُت‌ها و طاغوت‌ها] به‌جای خدا می‌پرستیدید کجایند [تا شما را از سختی‌های مرگ و خطرات پس از آن برهانند]؟ [آنان] پاسخ می‌دهند: از دست ما رفتند. و بر ضد خود گواهی می‌دهند که کافر بوده‌اند‌ (٣٧)