لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره الأنفال - جزء نهم - سوره انفال - صفحه 181

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الاعراف 
سوره انفال 
التوبة 
وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ ۚ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ٣٤ وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً ۚ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ٣٥ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ ۗ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ ٣٦ لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَىٰ بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ٣٧ قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِينَ ٣٨ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ ۚ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ٣٩ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ ۚ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ ٤٠
چرا خداوند [در آخرت] عذابشان نکند؟ درحالی‌که [مردمِ مؤمن را] از [ورود به] مسجدالحرام [برای انجام عبادت و مناسک حج]، با این‌که متولیان آن نیستند بازمی‌دارند، متولیان [شایسته و حقیقی] مسجدالحرام جز آنان‌که [از خداوند اطاعت کرده و از محرّماتش] می‌پرهیزند نیستند، ولی بیشتر آنان نمی‌دانند [که حقِ تولیت با تقواپیشگان، و عذاب برای بازدارندگانِ مردم از ورود به مسجدالحرام است]‌ (٣٤) نمازِ این کافران در کنار خانۀ [خدا] چیزی جز سوت‌کشیدن و کف‌زدن نیست، پس به سبب کفری که همواره به آن آلوده بودید عذاب [دنیا و آخرت] را بچشید!‌ (٣٥) همانا کافران برای این‌که [مردم را] از راه خدا بازدارند اموالشان را هزینه می‌کنند، و به‌زودی هم [برای این کار] هزینۀ بسیاری خواهند پرداخت، آن‌گاه این [هزینۀ بسیار] برای آنان مایۀ حسرتشان خواهد شد [؛ زیرا خواهند دید ثروتشان برباد رفته، و اسلام هم گسترش یافته است]، سپس به شکست [سختی] دچار می‌شوند، [در نهایت] کافران به‌سوی دوزخ محشور می‌شوند‌ (٣٦) تا خداوند [با فرستادنِ کافرانِ حسرت‌زده به دوزخ]، ناپاکان را از پاکان جدا کند، و ناپاکان را روی یکدیگر گذاشته، همه را انباشته سازد و یکجا در دوزخ قرار دهد، این کافرانند که [همۀ سرمایۀ وجودی خود را] تباه کرده‌اند‌ (٣٧) به کافران بگو اگر [از کفرشان] بازایستند گناهان گذشته آنان بخشیده خواهد شد، و اگر [به گناهانِ گذشته] بازگردند بی‌تردید [همان] روشِ [خدا که در مورد درهم‌کوبیدنِ] پیشینیان جاری شد [بر آنان هم جاری می‌شود‌] (٣٨) با آنان بجنگید! تا هیچ نوع نا امنی و قتل و فساد در میان نباشد، و حاکمیتِ همه دین [و عبادت در سراسر گیتی] ویژۀ خدا شود، و اگر [از ادامۀ فتنه‌گری و جنایاتشان] بازایستادند [با آنان نجنگید!] مسلّماً خداوند به آنچه انجام می‌دهند بیناست‌ (٣٩) و اگر [از بازایستادن] روی برتافتند [از جنگِ با آنان باک نداشته باشید،] بطور یقین بدانید که خداوند سرپرست شماست، و نیکو سرپرست و نیکو یاری است‌ (٤٠)