لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره ابراهيم - جزء سيزدهم - سوره ابراهيم - صفحه 260

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الرعد 
سوره ابراهيم 
الحجر 
وَآتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ ۚ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا ۗ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ٣٤ وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ ٣٥ رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ ۖ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي ۖ وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ٣٦ رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ٣٧ رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ ۗ وَمَا يَخْفَىٰ عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ ٣٨ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ ۚ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ ٣٩ رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي ۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ ٤٠ رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ ٤١ وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ ٤٢
و از هرچیزی که [به سبب نیازهای مادّی، معنوی، فردی و اجتماعی] از او خواستید عطایتان کرد، و اگر [بخواهید] نعمت‌های خداوند را بشمارید هرگز نمی‌توانید آن‌ها را به شماره آرید، حقاً که انسان [با اینهمه لطفی که به او شده] بسیار ستمکار، و [در کیفیت و کمیتِ هزینه‌کردنِ نعمت‌ها] بسیار ناسپاس است‌ (٣٤) [به یاد آرید] هنگامی که ابراهیم گفت: پروردگارا! این شهر [مکه] را امن قرار ده! و من و فرزندانم را از پرستش بُت‌ها دور بدار‌! (٣٥) پروردگارا! آن [بُت]‌ها [و متولیانشان] بسیاری از مردم را منحرف کردند، پس هرکه از من [که پایبند به توحید خالصم] پیروی کند حتماً از من است، و هرکه از من نافرمانی کند [کارش به خودِ تو واگذار است که] تو بسیار آمرزنده و مهربانی‌ (٣٦) پروردگارا! برخی از فرزندانم را در درّه‌ای فاقد کشت و زرع، کنار خانۀ محترمت ساکن کردم، پروردگارا! برای اینکه نماز را [با شرایط ویژه‌اش] بخوانند، پس دل‌های گروهی از مردم را هواخواه و عاشق آنان کن! و از انواع میوه‌ها به آنان روزی بخش تا شکرگزاری کنند‌ (٣٧) پروردگارا! هر آنچه را پنهان می‌داریم و هر آنچه را آشکار می‌کنیم می‌دانی، هیچ چیز در آسمان و زمین بر خداوند پنهان نیست‌ (٣٨) همۀ ستایش‌ها ویژۀ خداوندی است که اسماعیل و اسحاق را در سنّ سالخوردگی به من بخشید، یقیناً پروردگارم شنوندۀ دعاست‌ (٣٩) پروردگارا! مرا و فرزندانم را برپاکنندگان نماز قرار ده! پروردگارا! دعایم را [دربارۀ من و فرزندانم] مستجاب کن‌! (٤٠) پروردگارا! روزی که [قیامت برای] محاسبۀ [اعمال بندگان] برپا می‌شود مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بیامرز‌! (٤١) و خدا را از آنچه ستمکاران انجام می‌دهند بی‌خبر مپندار! مسلّماً [کیفر] آنان را برای روزی که چشم‌ها در آن خیره می‌شود به تأخیر می‌اندازد‌ (٤٢)