لطفا منتظر باشید
جستجو در قرآن کریم :
اعمال فیلتر
ترجمه
فهرست مطالب

قرآن کریم - سوره المؤمنون - جزء هجدهم - سوره مومنون - صفحه 345

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الحج 
سوره مومنون 
النور 
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ٤٣ ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَىٰ ۖ كُلَّ مَا جَاءَ أُمَّةً رَسُولُهَا كَذَّبُوهُ ۚ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ ۚ فَبُعْدًا لِقَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ ٤٤ ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَارُونَ بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ ٤٥ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا عَالِينَ ٤٦ فَقَالُوا أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ ٤٧ فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ ٤٨ وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ٤٩ وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَىٰ رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ ٥٠ يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا ۖ إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ٥١ وَإِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ ٥٢ فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًا ۖ كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ٥٣ فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّىٰ حِينٍ ٥٤ أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِينَ ٥٥ نُسَارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْرَاتِ ۚ بَلْ لَا يَشْعُرُونَ ٥٦ إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ ٥٧ وَالَّذِينَ هُمْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ ٥٨ وَالَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ ٥٩
هیچ امتی از وقتِ انقراضِ خود نه پیش می‌افتد و نه پس می‌مانَد‌ (٤٣) سپس رسولانمان را پی‌درپی فرستادیم، هر زمان برای امتی رسولش می‌آمد او را انکار می‌کردند، و ما این امت‌ها را به دنبال یکدیگر هلاک می‌کردیم، و آنان را [برای پند دیگران، موضوعِ] سرگذشت‌ها قرار دادیم، پس ملتی که ایمان نمی‌آورند [از مغفرت و رحمت خداوند] دور باد‌! (٤٤) سپس موسی و برادرش هارون را با معجزات خود و دلیلی روشنگر فرستادیم‌ (٤٥) به‌سوی فرعون و سران [متکبر] قومش، ولی تکبّر ورزیدند، و آنان قومی برتری‌جو و سلطه‌گر بودند‌ (٤٦) و [متکبّرانه] گفتند: آیا به دو بشری که مانند خودمان هستند ایمان بیاوریم درحالی‌که قومِ آن دو، بردگان ما هستند؟! (٤٧) نهایتاً هر دو را انکار کردند، و ازهلاک‌شدگان شدند‌ (٤٨) البته به موسی کتاب عطا کردیم تا فرعونیان هدایت یابند‌ (٤٩) و پسر مریم و مادرش را نشانۀ [قدرت و رحمت خود] قرار دادیم، و آن دو را در سرزمینی بلند که [دارای] جایگاهی برای استقرار، و آبی روان بود جای دادیم‌ (٥٠) ای پیامبران! از خوردنی‌های دلپذیر بخورید، و کار شایسته انجام دهید، یقیناً من به آنچه انجام می‌دهید دانایم‌ (٥١) بی‌تردید این دین و راه و روش شما [که از سوی خداست] دین و راه و روشی واحد و یگانه است، و من پروردگار شمایم؛ بنابراین از من [اطاعت کرده، از محرّماتم] بپرهیزید (٥٢) ولی آنان در دینشان گروه گروه شدند، [و هریک تابع آیینی ضد توحید و ساختگی شدند، درحالی‌که] هر گروهی به دین [خودساختۀ] خویش [مغرورانه] شادمانند‌! (٥٣) پس آنان را در گرداب [طغیان]شان تا زمانی [که مرگشان فرارسد] واگذار‌! (٥٤) آیا گمان می‌کنند فراوانی [امکاناتی] که به‌وسیلۀ مال و اولاد به آنان می‌دهیم‌ (٥٥) [در حقیقت] می‌خواهیم در [عطاکردنِ] خیرات به آنان شتاب کنیم؟ [چه ارزیابی اشتباهی! چنین نیست که می پندارند،] بلکه نمی‌فهمند [که ما می‌خواهیم آنان را با این امکاناتِ فریبنده به تدریج به‌سوی عذاب سوق دهیم]‌ (٥٦) به‌راستی آنان‌که از بیم [عذابِ] پروردگارشان هراسان و نگرانند‌ (٥٧) و به آیات پروردگارشان ایمان دارند‌ (٥٨) و شریکی برای پروردگارشان نمی‌گیرند‌ (٥٩)