لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره فصلت - جزء بيست و چهارم - سوره فصلت - صفحه 481

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
غافر 
سوره فصلت 
الشورى 
وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ ۚ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۚ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ٣٩ إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آيَاتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَا ۗ أَفَمَنْ يُلْقَىٰ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِنًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ ۖ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ٤٠ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءَهُمْ ۖ وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ ٤١ لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ ۖ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ ٤٢ مَا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٍ ٤٣ وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا أَعْجَمِيًّا لَقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آيَاتُهُ ۖ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ ۖ وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى ۚ أُولَٰئِكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ ٤٤ وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ ۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ٤٥ مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ ٤٦
و از نشانه‌های [ربوبیت و قدرت] او این است که زمین را خشک و بی‌گیاه می‌بینی، چون باران بر آن بباریم به جنبش آید و رشد کند، یقیناً کسی که زمین [مرده] را حیات می‌دهد مردگان را نیز زنده می‌کند؛ زیرا او بر هر کاری تواناست‌ (٣٩) بی‌تردید کسانی که در آیات ما وسوسه می‌اندازند، [و به تحریف مفاهیم آن‌ها اقدام می‌کنند تا مردم را از خداوند و قرآنش غافل کنند] بر ما پوشیده نیستند، آیا کسی که [به سبب خیانتش به نشانه‌ها و آیات ما] در آتش [دوزخ] افکنده می‌شود بهتر است، یا کسی که روز قیامت ایمن [از عذاب] می‌آید؟ [شما ای ملحدان و تحریف‌گران!] هرچه می‌خواهید انجام دهید، بدون‌شک او به آنچه انجام می‌دهید بیناست‌ (٤٠) یقیناً کسانی که به این قرآن، وقتی به‌سویشان آمد کافر شدند [دچار عذاب سختی خواهند شد]، قرآن به‌طور یقین کتابی است شکست‌ناپذیر‌ (٤١) که هیچ باطلی از هیچ سو [و به هیچ صورت برای تحریف آیاتش] به‌سویش نخواهد آمد، از سوی [خداوند] حکیمِ ستوده‌خصال نازل شده است، [و تا اَبد در پناه حفظ اوست]‌ (٤٢) به تو جز آنچه [از سخنان ناروا چون ساحر، مجنون و دروغ‌گو] به پیامبران پیش از تو گفته‌اند نمی‌گویند، پروردگارت صاحب آمرزش [برای حق‌گرایان] و دارندۀ عذابی دردناک [برای دشمنان حق] است‌ (٤٣) چنانچه آن را قرآنی غیرعربی قرار می‌دادیم هرآینه [این مشرکانِ لجوجِ عناد‌پیشه] می‌گفتند: چرا آیاتش به روشنی بیان نشده؟ آیا [قرآنی] غیرعربی ولی [مخاطبانش] عرب‌زبان؟! بگو: این [کتاب] برای مؤمنان [به خدا و قیامت سراسر آیاتش] هدایت و درمان‌کننده است، کسانی که [هرگز] ایمان نمی‌آورند در گوششان سنگینی است، و برای آنان [مایه] کوردلی است، [گویی] اینان را از جایی دور ندا می‌کنند [که ندا را نمی‌شنوند، و از یافتن حقیقت محرومند]‌ (٤٤) یقیناً ما به موسی کتاب عطا کردیم، پس دربارۀ [پذیرش و ردّ] آن، [و وحی‌بودنش] اختلاف شد، چنانچه از سوی پروردگارت فرمانی [بر مهلت‌یافتنشان] صادر نشده بود بی‌تردید بینشان حکم [به هلاکت] می‌شد، اینان [نیز چون قوم موسی] دربارۀ قرآن [که آیا وحی است یا نه] در تردیدی سخت هستند (٤٥) کسی که کار شایسته انجام دهد به سود خود اوست، و آن که [خود را به هر] کار زشتی [آلوده] کند به زیان خود اوست، پروردگارت به بندگان ستمکار نیست‌ (٤٦)