لطفا منتظر باشید
جستجو در قرآن کریم :
اعمال فیلتر
ترجمه
فهرست مطالب

قرآن کریم - سوره یونس - جزء يازدههم - سوره يونس - صفحه 217

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
التوبة 
سوره يونس 
هود 
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقَامِي وَتَذْكِيرِي بِآيَاتِ اللَّهِ فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَشُرَكَاءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُونِ ٧١ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ٧٢ فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَجَعَلْنَاهُمْ خَلَائِفَ وَأَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۖ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ ٧٣ ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ فَجَاءُوهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمَا كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ ۚ كَذَٰلِكَ نَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ ٧٤ ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسَىٰ وَهَارُونَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ بِآيَاتِنَا فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ ٧٥ فَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا إِنَّ هَٰذَا لَسِحْرٌ مُبِينٌ ٧٦ قَالَ مُوسَىٰ أَتَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَكُمْ ۖ أَسِحْرٌ هَٰذَا وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ ٧٧ قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاءُ فِي الْأَرْضِ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ ٧٨
سرگذشت [پندآموز] نوح را برای آنان بخوان! هنگامی که به قومش گفت: ای قومِ من! اگر جایگاه و شأن من و پند و اندرزم به‌وسیلۀ آیات خداوند بر شما سخت است، [از هیچ کاری بر ضد من دریغ نکنید،] من بر خداوند توکل کردم، پس تصمیم خود و [قدرت] بُت‌هایتان را [که چشم یاری از آن‌ها دارید] روی هم نهید، تا تلاشتان بر ضد من بر شما پوشیده نباشد، سپس [به زندگی من] خاتمه دهید و [مرا] لحظه‌ای مهلت ندهید‌ (٧١) اگر [از قبول دعوتم] سرپیچی کنید [خود زیان کرده‌اید]، من از شما [در برابر ابلاغ پیام‌های خداوند] هیچ پاداشی نمی‌خواهم، پاداش من فقط بر خداست، و مأمورم که از تسلیم‌شدگان [به او] باشم‌ (٧٢) ولی او را انکار کردند، ما هم او و کسانی را که در کشتی همراهش بودند [از آن توفان مُهلک] نجات دادیم، و آنان را جانشینان [تبهکاران] قرار داده، و انکارکنندگانِ آیاتمان را غرق کردیم، پس با دقت بنگر که فرجام آنان‌که [به عذاب] هشدارشان دادند[ولی نپذیرفتند] چگونه بود‌؟ (٧٣) آن‌گاه پس از نوح پیامبرانی را به‌سوی قومشان فرستادیم که برای آنان آیات و معجزات روشن آوردند، ولی قومشان بر آن نبودند که به آنچه قبلاً آن را منکر شده بودند ایمان بیاورند، این‌گونه، دل‌های متجاوزان را مُهرِ [عدم فهم حقایق] می‌زنیم‌ (٧٤) سپس بعد از آنان موسی و هارون را با آیات و معجزات خود به‌سوی فرعون و سران [متکبر] قومش فرستادیم، ولی آنان تکبّر کردند؛ زیرا گروهی گنه‌پیشه بودند‌ (٧٥) هرگاه معجزه‌ای [که در حق‌بودنش شکی نبود] از نزد ما به‌سویشان آمد، گفتند: مسلّماً این جادویی است آشکار! (٧٦) موسی گفت: آیا دربارۀ این معجزه که حق است چون به‌سویتان آمد می‌گویید [: این جادوست]؟! آیا این جادو است؟ درحالی‌که جادوگران هرگز پیروز نمی‌شوند‌ (٧٧) گفتند: آیا به‌سوی ما آمده‌ای تا ما را از آیینی که پدرانمان را [پایبند] بر آن یافتیم برگردانی؟ و [با نابودکردنمان] حکومت در [این] سرزمین برای شما باشد؟ یقیناً ما به شما دو نفر ایمان نمی‌آوریم‌ (٧٨)