لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره غافر - جزء بيست و چهارم - سوره غافر - صفحه 475

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الزمر 
سوره غافر 
فصلت 
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخًا ۚ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّىٰ مِنْ قَبْلُ ۖ وَلِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى وَلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ٦٧ هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ فَإِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ٦٨ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ أَنَّىٰ يُصْرَفُونَ ٦٩ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِالْكِتَابِ وَبِمَا أَرْسَلْنَا بِهِ رُسُلَنَا ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٧٠ إِذِ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ يُسْحَبُونَ ٧١ فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ ٧٢ ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُونَ ٧٣ مِنْ دُونِ اللَّهِ ۖ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُو مِنْ قَبْلُ شَيْئًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ الْكَافِرِينَ ٧٤ ذَٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ ٧٥ ادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا ۖ فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ ٧٦ فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۚ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ ٧٧
اوست آن که شما را از خاک، بعد [از آن] از نطفه، سپس از عَلَقه آفرید، آن‌گاه به‌صورت طفلی [از رحِم مادران] بیرون می‌آورَد، سپس [در راه رشد قرارتان می‌دهد] تا به اوج نیروی [جسمانی و عقلانی] خود برسید، آن‌گاه [زندگی و حیاتتان را تداوم می‌بخشد] تا سالمند شوید، برخی از شما پیش‌تر [از رسیدن به مرحلۀ سالمندی] قبض روح می‌گردید، و [برخی زنده می‌مانید] تا به مدتی که مقرر است برسید، [این تحولات و تطوراتِ وجودی شما که در برابر دیدگانتان قرار دارد] برای این [است] که [دربارۀ مبدأ و معاد] اندیشه کنید‌ (٦٧) اوست که حیات عطا می‌کند و می‌میراند، زمانی که [به وجود آمدنِ] چیزی را اراده کند، فقط به آن می‌گوید: باش! پس بی‌درنگ موجود می‌شود‌ (٦٨) آیا کسانی که دربارۀ آیات خدا بحث و گفت‌وگوی بی‌دلیل می‌کنند ندیده‌اید، که چگونه [آنان را از پرستش خدا به‌سوی پرستش معبودان باطل] منحرفشان می‌کنند‌؟ (٦٩) هم‌آنان که قرآن و آنچه پیامبرانِ خود را با آن فرستادیم انکار کردند، پس به‌زودی [به نتیجۀ انکارشان] پی خواهند برد‌ (٧٠) [و آن] زمانی [است] که غُل‌ها و زنجیرها[ی آتشین] در گردن‌هایشان قرار دارد، درحالی‌که [به خواری و ذلت] می‌کشندشان (٧١) [آن هم] در میان آب بسیار جوشان، سپس در آتشِ [افروخته] می‌سوزانندشان (٧٢) آن‌گاه به آنان گویند: معبودانی که [در الوهیت و ربوبیت] شریک [خدا] قرار داده بودید، [و آنان را مُنجی خود می‌دانستید] کجایند؟! (٧٣) [همان معبودانی که] به‌جای خدا [می‌پرستیدید و از آن‌ها درخواست حاجت می‌کردید]. می‌گویند: از [نظر] ما ناپدید و گم شدند، ولی [چنان‌که به یاد داریم] ما پیش از این چیزی را [به‌جای خداوند] پرستش نمی‌کردیم! خداوند کافرانِ [دروغ‌پرداز] را این‌گونه در گمراهی وا می‌گذارد (٧٤) این [عذاب‌ها] برای آن است که شما ظالمانه در زمین شادمانی و سرمستی داشتید، و مغرورانه به پایکوبی و خوش‌حالی می‌پرداختید‌ (٧٥) از درهای دوزخ وارد شوید که در آن جاودانه‌اید، بد است اقامتگاه متکبّران!‌ (٧٦) نهایتاً [بر آزار این قومِ کافر] شکیبا باش! بی‌تردید وعدۀ خداوند [در مورد یاری پیامبران و مؤمنان] حق و حتمی است، پس اگر بخشی از عذاب‌هایی که همواره به آن تهدیدشان می‌کنیم به تو نشان دهیم، یا تو را [پیش از عملی‌شدنِ تهدیدمان] از دنیا ببریم [تفاوتی ندارد، در هر دو صورت] آنان را [برای چشیدن عذاب] به‌سوی ما بازمی‌گردانند‌ (٧٧)