لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره الأنفال - جزء دهم - سوره انفال - صفحه 186

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الاعراف 
سوره انفال 
التوبة 
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَىٰ إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ٧٠ وَإِنْ يُرِيدُوا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ٧١ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلَايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ٧٢ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ ٧٣ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ۚ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ٧٤ وَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولَٰئِكَ مِنْكُمْ ۚ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ٧٥
ای پیامبر! به اسیرانی که در دست شمایند بگو: اگر خداوند در دل‌های شما خیری [چون حالت تسلیم به حق، رغبت به ایمان و نیت مثبت] ببیند، بهتر از مالی که [برای آزادشدنتان] از شما گرفته‌اند به شما می‌بخشد، و گناهانتان را می‌آمرزد، خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است‌ (٧٠) و اگر بخواهند [پس از آزادشدن] به تو خیانت کنند [کار تازه‌ای نیست]، آنان پیش از این هم [با لشگرکشی بی‌دلیل] به خداوند خیانت کردند، نهایتاً خداوند تو را بر اینان مسلط کرد، خداوند دانا و حکیم است‌ (٧١) مسلّماً کسانی که مؤمن شدند و [از دیار کفر به منطقۀ اسلامی] هجرت کردند و با اموال و جان‌هایشان به جهاد در راه خدا برخاستند، و آنان‌که [به مهاجران] پناه دادند و [ایشان را] حمایت کردند، همگی دوست و یاور یکدیگرند. و کسانی که ایمان آوردند و هجرت نکردند در مورد آنان هیچ‌گونه تعهدِ دوستی و یاری‌رساندن ندارید تا زمانی که هجرت کنند، اگر در امر دین از شما [برای دفع دشمن] یاری خواستند بر شماست که [آنان را] یاری دهید، مگر این‌که [یاری‌دادنِ شما] به زیان گروهی [باشد] که میان شما و آنان پیمان [متارکۀ جنگ یا پیمان دیگری] بسته شده باشد، خداوند به آنچه انجام می‌دهید بیناست‌ (٧٢) کافران دوستان و یاران یکدیگرند، اگر شما فرمان [واجبِ قطع رابطه با کافران را] اجرا نکنید در زمین فتنه و فسادی بزرگ رخ خواهد داد‌ (٧٣) مؤمنانی که هجرت کردند و در راه خدا به جهاد برخاستند، و آنان‌که [مهاجران را] پناه دادند، و [ایشان را] حمایت کردند، اینان مؤمنان راستین و واقعی‌اند، برای آنان آمرزش و رزقِ با ارزشی است‌ (٧٤) آنان‌که بعد [از نخستین مؤمنانِ مهاجر،] ایمان آوردند و هجرت کردند و همراه شما به جهاد آمدند از شمایند. [بنا بر آنچه در خصوص مسائل ارث] در کتاب خدا [مقرر شده؛] برخی از خویشان بر گروهی دیگر [از آنان، در ارث بردن] سزاوارترند؛ بی‌تردید خداوند به همه‌چیز داناست‌ (٧٥)