لطفا منتظر باشید
جستجو در قرآن کریم :
اعمال فیلتر
ترجمه
فهرست مطالب

قرآن کریم - سوره هود - جزء دوازدهم - سوره هود - صفحه 231

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
يونس 
سوره هود 
يوسف 
فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ ٨٢ مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ ۖ وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ ٨٣ وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۚ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ وَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ ۚ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيْرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ ٨٤ وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ ۖ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ٨٥ بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ۚ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ ٨٦ قَالُوا يَا شُعَيْبُ أَصَلَاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ ۖ إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ ٨٧ قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا ۚ وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَىٰ مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ ۚ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ ۚ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ٨٨
چون عذابِ ما دررسید آن [شهرِ آلوده] را زیرورو کردیم، و بر آن بارانی پی‌درپی از سنگِ گِلِ پخته فروریختیم‌ (٨٢) [سنگ‌هایی] که نزد پروردگارت دارای علامت بود، و آن [شهر برای پند‌گرفتن]، از ستمکاران دور نیست‌ (٨٣) و به‌سوی مردم مَدین، برادرشان شعیب را [فرستادیم]، گفت: ای قومِ من! خداوندِ یکتا را بپرستید! که شما را جز او هیچ معبودی نیست، از پیمانه و ترازو نکاهید! زیرا شما را توانگر می‌بینم، و بر شما از عذابِ روزی فراگیر می‌ترسم‌ (٨٤) ای قومِ من! پیمانه و ترازو را براساس عدالت پُر و کامل کنید، و از اجناس مردم نکاهید! و در زمین دست به تبهکاری و فساد نزنید! [که بسیار زشت و ناپسند است‌] (٨٥) آنچه خداوند [از کسب و کارتان سود] باقی می‌گذارد اگر مؤمن هستید برای شما بهتر است، من بر شما [مسلط و] نگهبان نیستم‌ (٨٦) گفتند: ای شعیب! آیا نمازت به تو فرمان می‌دهد که ما آنچه را پدرانمان می‌پرستیدند رها کنیم؟ یا از تصرف در اموالمان مطابق دلخواهمان دست برداریم، تو که شخصی با درایت و رشدیافته‌ای! (٨٧) گفت: ای قومِ من! مرا خبر دهید اگر بر دلیل [و معجزۀ] روشنی از سوی پروردگارم [متّکی] باشم، و از سوی او رزقِ با ارزشی [چون منصب نبوت] نصیبم شده باشد، [باز هم مرا باور نمی‌کنید؟] من نمی‌خواهم آنچه شما را از آن بازمی‌دارم خود مرتکب شوم، تاجایی‌که توان دارم جز اصلاح [امور شما] را نمی‌خواهم، موفقیتم فقط در گروِ [یاری] خداست، بر او توکل کردم، و [با توجه و اخلاص] به او بازمی‌گردم‌ (٨٨)