لطفا منتظر باشید
التوبة 
سوره يونس 
هود 
فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَهَا إِيمَانُهَا إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ ٩٨ وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا ۚ أَفَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّىٰ يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ٩٩ وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ ١٠٠ قُلِ انْظُرُوا مَاذَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَمَا تُغْنِي الْآيَاتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ ١٠١ فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ١٠٢ ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا ۚ كَذَٰلِكَ حَقًّا عَلَيْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ ١٠٣ قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي شَكٍّ مِنْ دِينِي فَلَا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ١٠٤ وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ١٠٥ وَلَا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ ۖ فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِنَ الظَّالِمِينَ ١٠٦
چرا هیچ شهر و دیاری [پیش از نزول عذاب]، ایمان نیاورْد تا ایمانشان به آنان سود دهد، مگر قوم یونس؟ که وقتی ایمان آوردند عذابِ رسواکننده را در زندگی دنیا از آنان برطرف کردیم، و تا پایان عمر [از نعمت‌های سرشارِ خود] بهره‌مندشان ساختیم‌ (٩٨) اگر پروردگارت می‌خواست همۀ اهل زمین [از روی جبر] ایمان می‌آوردند، [ولی ایمانِ جبری سودمند نیست،] آیا تو می‌خواهی مردم را مجبور کنی تا ایمان بیاورند؟ (٩٩) هیچ‌کس قدرت ندارد جز به خواست خداوند ایمان بیاورد، خداوند پلیدی گمراهی را [پس از بیان حقایق] بر کسانی قرار می‌دهد که اهل اندیشه نیستند‌ (١٠٠) بگو: با دقت بنگرید که در آسمان‌ها و زمین [از شگفتی‌های خلقت] چه چیزهایی وجود دارد؟ ولی نشانه‌ها[ی قدرت و ربوبیت حق]، و هشدارها به حال گروهی که ایمان نمی‌آورند سودبخش نیست‌ (١٠١) آیا جز مانند روزهای [پُر از عذابِ] کسانی را که پیش از آنان درگذشتند انتظار می‌برند؟ بگو: پس به انتظار [چنان روزهایی] باشید! که من [هم] با شما از منتظرانم‌ (١٠٢) آن‌گاه پیامبرانمان و مؤمنان را [در روز نزولِ عذاب] نجات می‌دهیم، این‌گونه، مؤمنان را نجات می‌بخشیم که این حقی لازم بر عهدۀ ماست (١٠٣) بگو: ای مردم! اگر شما در [حقانیت] دین من تردید دارید [من در بطلان آیین شما شکی ندارم]، من بُت‌هایی را که به‌جای خداوند می‌پرستید نمی‌پرستم، بلکه خداوندی را می‌پرستم که جان [همۀ] شما را می‌گیرد، و من مأمورم که از مؤمنان باشم‌ (١٠٤) و [فرمان یافته‌ام به] این‌که: به‌سوی دین توحیدی روی آور، و هرگز از مشرکان مباش‌! (١٠٥) و [دستورم داده‌اند که:] به‌جای خداوند چیزی که به تو سود و زیانی نمی‌رساند نپرست! که اگر بپرستی یقیناً از ستمکاران خواهی بود (١٠٦)