لطفا منتظر باشید
الانعام 
سوره اعراف 
الانفال 
وَنَادَىٰ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۖ قَالُوا نَعَمْ ۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ٤٤ الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُمْ بِالْآخِرَةِ كَافِرُونَ ٤٥ وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ ۚ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ ۚ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ ۚ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ ٤٦ وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ٤٧ وَنَادَىٰ أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ رِجَالًا يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيمَاهُمْ قَالُوا مَا أَغْنَىٰ عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ ٤٨ أَهَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ۚ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ ٤٩ وَنَادَىٰ أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ ۚ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ ٥٠ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْوًا وَلَعِبًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ۚ فَالْيَوْمَ نَنْسَاهُمْ كَمَا نَسُوا لِقَاءَ يَوْمِهِمْ هَٰذَا وَمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ ٥١
بهشتیان، دوزخیان را ندا می‌دهند که: ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود درست و یقینی یافتیم، آیا شما هم آنچه را پروردگارتان وعده داده بود درست و یقینی یافتید؟ گویند: آری. پس آواز‌دهنده‌ای در بین آنان آواز دهد که: ستمکاران از رحمت خدا دور باشند‌! (٤٤) هم آنان‌که پیوسته [مردم را] از راه خدا باز‌می‌دارند و می‌خواهند [با وسوسه و اغواگری] آن را کج نشان دهند، درحالی‌که به آخرت هم کافرند‌ (٤٥) و میان بهشتیان و دوزخیان حایلی است، و بر بلندای آن مردانی [بامنزلت و بزرگوارند] که هرکدام [از دو گروهِ بهشتی و دوزخی] را به نشانه‌هایشان می‌شناسند، و بهشتیان را که وارد بهشت نشده‌اند ولی [ورودِ به آن را] امید دارند ندا می‌دهند: سلام بر شما باد‌! (٤٦) چون چشمانشان را به‌سوی دوزخیان برگردانند می‌گویند: پروردگارا! ما را با گروه ستمکار قرار مده‌! (٤٧) و قرارگرفتگان بر بلندای حایل میان بهشت و دوزخ مردانی را که از نشانه‌هایشان می‌شناسند ندا داده، می‌گویند: دیدید که جمعیتِ [هواخواه و زن و فرزندان] شما و گردن‌کشی و تکبّر [همواره‌ای که داشتید]‌ عذابی را از شما برطرف نکرد‌! (٤٨) [ای دوزخیان!] آیا اینانند آن کسانی که [در دنیا] سوگند یاد می‌کردید که خدا آنان را به رحمتی نمی‌رسانَد؟ [پس به مؤمنان گویند:] وارد بهشت شوید که نه بیمی بر شماست، و نه اندوهگین می‌شوید‌ (٤٩) دوزخیان بهشتیان را ندا می‌دهند که: اندکی از [آن] آب، یا از آنچه خدا روزی شما کرده به ما [هم] بدهید! [بهشتیان] می‌گویند: خداوند آب و نعمت‌های بهشتی را بر کافران حرام کرده است‌ (٥٠) هم آنان‌که [به‌جای دین خدا] سرگرمی [به مادّیات] و بازیگری را به عنوان آیین خود انتخاب کردند، و زندگی دنیا[ی پرزرق و برق] فریبشان داد. ما امروز به آنان بی‌توجهی می‌کنیم چنان‌که اینان به لقاء امروزشان بی‌توجهی کردند، و همواره آیات ما را انکار می‌کردند‌ (٥١)