فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی- ترجمه حضرت استاد حسین انصاریان

خدايا تويى كه عطايت را پى‏درپى فرو ريزى،بر كسى‏كه از تو درخواست نمى‏كند،و بر آنان‏كه منكر پروردگاريت‏ هستند،چه رسد آقاى من بر كسى‏كه از تو خواهش كرده و يقين نمود كه آفرينش از تو و فرمان تنها به دست توست،منزّه و والايى اى پروردگار جهانيان،اى آقاى من بنده‏ات به درگاه توست،تنگدستى او را پيش رويت قرار داده‏ با دعايش در خانه احسانت را مى‏كوبد،پس روى كريمانه‏ات را از من برمگردان،و آنچه مى‏گويم از من بپذير،من تو را به اين دعا خواندم،اميد دارم كه به خاطر معرفتم به رأفت و مهرت‏ مرا باز نگردانى.خدايا تويى آن‏كه پرسنده‏اى ناتوانت نكند،و عطاگيرى از تو نكاهد،تو چنانى كه خود گويى،و بالاتر از آنچه ما مى‏گوييم.