فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی- ترجمه حضرت استاد حسین انصاریان

خدايا تو خود در قرآن فرمودى كه از كسى‏كه به ما ستم روا داشته‏ گذشت كنيم،و ما بر خود ستم ورزيديم،پس از ما درگذر،كه حضرتت به گذشت از ما،شايسته‏تر از ماست،و هم فرمان دادى كه فقيرى را دست خالى از در خانه‏هايمان نرانيم،و من اكنون به گدايى از تو به درگاهت آمدم،پس مرا جز با روا شدن حاجتم باز نگردان و نيز به نيكى درباره‏ بردگانمان امر فرمودى،و هم اينك ما بردگان توييم،پس ما را از آتش دوزخ برهان،اى پناهگاهم به وقت غم و اندوه، اى فريادرس به هنگام سختى،به تو پناه آوردم،و از تو فريادرسى خواستم،و جز به تو پناه نمى‏آورم‏ و جز از تو درخواست گشايش نمى‏كنم،پس به فريادم رس و گشايشى در كارم قرار ده،اى كه اسير را آزاد مى‏كنى،و از گناه فراوان مى‏گذرى،از من عمل اندك را بپذير،و از گناه بسيارم درگذر،همانا تو مهربان و آمرزنده.خدايا ايمانى از تو مى‏خواهم كه دلم با آن همراه شود و باور صادقانه‏اى كه بدانم هرگز چيزى به من نمى‏رسد،مگر آنچه كه تو برايم ثبت كردى‏ و مرا از زندگى به آنچه كه نصيبم فرمودى خشنود بدار،اى مهربان‏ترين مهربانان.