حكايت روباه و گرگ
خلاصه، آن قدر از گرگ تعريف كرد كه او را فريب داد. در نهايت هم از او پرسيد: اين چيست كه به دست آوردهاى؟ گرگ دهانش را باز كرد و گفت: دنبه! بازكردن دهان همان و افتادن دنبه از دهان گرگ و فرار كردن روباه همان. پس از آن، هر كس به روباه مىرسيد و مىگفت: در دهانت چه دارى؟ او دندانش را محكم روى دنبه مىفشرد و مىگفت: «چربى»!
اين انسانها از اين دسته حيوانات هستند. يعنى اول ديگران را مغرور مىكنند و بعد كلاه سرشان مىگذارند؛ از مردم تعريف مىكنند و بعد آنها را زمين مىزنند و همه چيزشان را مىگيرند، آن هم به گونهاى كه خودشان احساس نكنند.
اين كار انسان شيطان صفت است؛ مثلًا، كسى كه ماشينش فروش نمىرود، آن را پيش دلال مىبرد و او با كلك آن را مىفروشد. اين خيلى بد است كه وقتى مردم خودشان نمىتوانند سر كسى كلاه بگذارند، مىگويند پيش فلانى برويم تا او برايمان بفروشد! هر چند عدهاى كلاه گذاشتن به سر مردم را زرنگى و كاسبى و اهل معامله بودن مىدانند.
English