حكايتى در نفوذ آيات قرآن مجيد

تاريخ اسلام پر از نشانه‏هاى نفوذ عجيب قرآن در دل‏هاى مؤمنان است و حتى غيرمسلمانان كه قلب‏هاى آماده‏اى داشتند با گوش دادن به صداى دلنشين آيات الهى به سوى حق مشتاق مى‏شدند.

از نمونه‏هاى بارز تأثير آيات قرآن كريم در قلب‏هاى مسلمانان صدر اسلام اين كه:

يكى از ياران پيامبر به نام ابوطلحه انصارى در مدينه نخلستان بسيار باشكوه و پربار و زيبايى در رو به روى مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله داشت كه همگان از آن به نيكى سخن مى‏گفتند، در آن چشمه آب زلالى بود كه هر گاه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به آن باغ مى‏رفت از آن آب ميل مى‏كرد و وضو مى‏ساخت و همچنين آن باغ درآمد خوبى براى ابوطلحه داشت. پس از نزول آيه:

لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى‏ تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ» 

هرگز به [حقيقتِ‏] نيكى [به طور كامل‏] نمى‏رسيد تا از آنچه دوست داريد انفاق كنيد.

به خدمت پيامبر آمد و عرض كرد: مى‏دانم كه محبوب‏ترين اموال من همين باغ است ولى من مى‏خواهم آن را در راه خدا انفاق كنم تا ذخيره‏اى براى رستاخيز من باشد. اى رسول خدا! پس آن را در هر جا كه مصلحت مى‏دانى قرار بده.

پيامبر فرمود: آفرين بر تو، آفرين بر تو، اين ثروتى است كه براى تو سودمند خواهد بود. سپس فرمود: من صلاح مى‏دانم كه آن را به خويشاوندان نيازمند خود بدهى و ابوطلحه به دستور حضرت عمل كرد و آن را در ميان بستگان خود تقسيم نمود. 

[ «12» اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اجْبُرْ بِالْقُرْآنِ خَلَّتَنَا مِنْ عَدَمِ الْإِمْلَاقِ وَ سُقْ إِلَيْنَا بِهِ رَغَدَ الْعَيْشِ وَ خِصْبَ سَعَةِ الْأَرْزَاقِ وَ جَنِّبْنَا بِهِ الضَّرَائِبَ الْمَذْمُومَةَ وَ مَدَانِيَ الْأَخْلَاقِ وَ اعْصِمْنَا بِهِ مِنْ هُوَّةِ الْكُفْرِ وَ دَوَاعِي النِّفَاقِ حَتَّى يَكُونَ لَنَا فِي الْقِيَامَةِ إِلَى رِضْوَانِكَ وَ جِنَانِكَ قَائِداً وَ لَنَا فِي الدُّنْيَا عَنْ سُخْطِكَ وَ تَعَدِّي حُدُودِكَ ذَائِداً وَ لِمَا عِنْدَكَ بِتَحْلِيلِ حَلَالِهِ وَ تَحْرِيمِ حَرَامِهِ شَاهِداً]

خدايا! بر محمّد و آلش درود فرست، و خلأ و شكاف تنگدستى و ندارى ما را به وسيله قرآن جبران فرما، و به سبب قرآن زندگى فراخ و گسترده و فراوانى ارزاق را به سوى ما سوق ده، و ما را در سايه قرآن، از خصلت‏هاى ناپسند و پستى‏هاى اخلاقى دور كن، و به وسيله قرآن از سقوط در منجلاب كفر، و انگيزه‏هاى نفاق حفظ فرما، تا قرآن در روز قيامت راهبر و راهنماى ما به سوى خشنوديت و بهشت‏هايت باشد، و در اين جهان از خشمت، و تجاوز از حدودت بازمان دارد، و براى ما در پيشگاهت، در حلال دانستن حلالش، و حرام دانستن حرامش شاهد و گواه باشد.