حكايتى از مرحوم شيخ عباس قمى‏

فرزند مرحوم شيخ عباس قمى براى خود من نقل كرد كه در بغداد وقتى پدرم بيمار شد و دكترها نتوانستند ايشان را معالجه كنند، از مادرم خواستند تا مقدارى آب و يك كاسه برايشان بياورند. سپس، دست راستشان را روى كاسه گرفتند و مادرم روى دست ايشان آب ريختند. ايشان اين آب را خوردند و شفا يافتند. وقتى سر مطلب را از ايشان پرسيديم گفتند:

اين انگشت‏ها 50 سال است قال الصادق و قال الباقر نوشته، اگر كارى نتوانند بكنند، بايد به قصاب محل گفت با ساطور آن‏ها را قطع كند.

وقتى انگشتى كه عمرى قال الصادق نوشته چنين خاصيتى دارد، عمل به روايات و فرمايشات معصومين چه بيمارى‏هايى را شفا مى‏دهند و چه‏ احترامى نزد پروردگار براى انسان ايجاد مى‏كنند؟ در قرآن در اين باره مى‏خوانيم:

«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ* جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ ...».

مسلماً كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏اند، اينانند كه بهترين مخلوقاتند. پاداششان نزد پروردگارشان بهشت‏هاى پاينده‏اى است كه از زيرِ [درختانِ‏] آن نهرها جارى است، در آن‏ها جاودانه‏اند، خدا از آنان خشنود است ....

خداوند با ايمان و عمل صالح از بندگانش راضى مى‏شود. در دعاى كميل خوانده‏ايم كه خداوند «سريع الرضا» ست؛ يعنى زود مى‏شود خدا را از خود راضى كرد. حر بن يزيد رياحى چند دقيقه هم بيشتر طول نكشيد كه خدا را از خود راضى كرد و شقاوت ابدى را به سعادت ابدى تبديل كرد.

به فرموده اميرمومنان انسان پست و پوك را كه خدا هيچ ارزشى برايش قائل نيست عزيز مى‏كند و تبديل به موجودى مى‏كند كه خدا براى او ارزش قائل است و اين مقام و سرمايه كمى نيست كه انسان در نزد پروردگار محترم و عزيز باشد.