ندای خون‌خواهی امام حسین(ع) در عصر ظهور

گفتار حضرت مهدی(عج) در آغاز ظهور و هنگام رویارویی با ستمگران

در برخی روایات مربوط به ظهور حضرت مهدی(عج)، از سخنان آن حضرت در آغاز قیام جهانی و نیز هنگام رویارویی با ستمگران و طاغوت‌ها یاد شده است. این روایات نشان می‌دهد که یاد امام حسین(ع) و مظلومیت آن حضرت، جایگاهی برجسته در گفتار و قیام حضرت قائم(عج) دارد.

پنج ندای حضرت مهدی(عج) در آغاز ظهور

در کتاب «الموائد» آمده است:

«إذا ظهر القائم(عج)، قام بین الرکن والمقام، وینادی بنداءات خمسة:

الأولى: ألا یا أهل العالم! أنا الإمام القائم.

الثانیة: ألا یا أهل العالم! أنا الصمصام المنتقم.

الثالثة: ألا یا أهل العالم! إنّ جدّی الحسین(ع) قتلوه عطشاناً.

الرابعة: ألا یا أهل العالم! إنّ جدّی الحسین(ع) طرحوه عریاناً.

الخامسة: ألا یا أهل العالم! إنّ جدّی الحسین(ع) سحقوه عدواناً.»[1]

هنگامی که حضرت قائم(عج) ظهور کند، میان رکن و مقام می‌ایستد و پنج ندا سر می‌دهد:

ندای نخست: ای اهل عالم! بدانید که من همان امام قائم هستم.

ندای دوم:ای اهل عالم! بدانید که من شمشیر برنده انتقام الهی هستم.

ندای سوم:ای اهل عالم! بدانید که جدّم حسین(ع) را در حالی که تشنه بود، به شهادت رساندند.

ندای چهارم: ای اهل عالم! بدانید که پیکر جدّم حسین(ع) را برهنه بر زمین رها کردند.

ندای پنجم: ای اهل عالم! بدانید که پیکر جدّم حسین(ع) را از روی دشمنی و ستم، زیر سم اسبان پایمال کردند.

این روایت نشان می‌دهد که حضرت مهدی(عج) در نخستین ندای جهانی خود، افزون بر معرفی مقام امامت و مأموریت الهی خویش، مظلومیت امام حسین(ع) را به گوش جهانیان می‌رساند.

شباهت‌های حضرت قائم(عج) با پیامبران الهی

امام سجاد(ع) فرمود:

«إنّ فی القائم(عج) سنّةً من نبیّنا آدم(ع)، وسنّةً من نوح(ع)، وسنّةً من إبراهیم(ع)، وسنّةً من موسى(ع)، وسنّةً من عیسى(ع)، وسنّةً من أیوب(ع)، وسنّةً من محمد(ص).

فأمّا من آدم(ع) ونوح(ع)، فطول العمر؛ یطیل الله عمره فی غیبته، ثم یظهره الله بقدرته فی صورة شابّ دون أربعین سنة.

وأمّا من إبراهیم(ع)، فخفاء الولادة واعتزال الناس.

وأمّا من موسى(ع)، فالخوف والغیبة.

وأمّا من عیسى(ع)، فاختلاف الناس فیه؛ فمنهم من یقول: ما وُلد، ومنهم من یقول: مات، ومنهم من یقول: قُتل وصُلب.

وأمّا من أیوب(ع)، فالفرج بعد البلوى.

وأمّا من محمد(ص)، فالخروج بالسیف؛ یضع سیفه على عاتقه ثمانیة أشهر، فلا یزال یقتل أعداء رسول الله(ص) والجبابرة والطواغیت حتى یرضى الله.

قیل له: وکیف یعلم أنّ الله قد رضی؟

قال: إنّ الله یلقی فی قلبه الرحمة، وبینما هو یقتل ویبکی ویقول: ألا یا أهل العالم! إنّ جدّی الحسین(ع) قتلوه عطشاناً.»[2]

امام سجاد(ع) فرمود:

در حضرت قائم(عج)، سنت و نشانه‌ای از پیامبران الهی وجود دارد؛ سنتی از حضرت آدم(ع)، سنتی از حضرت نوح(ع)، سنتی از حضرت ابراهیم(ع)، سنتی از حضرت موسی(ع)، سنتی از حضرت عیسی(ع)، سنتی از حضرت ایوب(ع) و سنتی از حضرت محمد(ص).

شباهت آن حضرت به آدم(ع) و نوح(ع)، برخورداری از عمر طولانی است. خداوند عمر حضرت قائم(عج) را در دوران غیبت طولانی می‌کند و سپس او را به قدرت خویش، در چهره جوانی کمتر از چهل سال ظاهر می‌سازد.

شباهت آن حضرت به ابراهیم(ع)، پنهان بودن ولادت و دوری او از مردم است.

شباهت آن حضرت به موسی(ع)، زندگی همراه با خوف و غیبت است.

شباهت آن حضرت به عیسی(ع)، اختلاف مردم درباره اوست؛ گروهی می‌گویند هنوز متولد نشده است، گروهی می‌گویند از دنیا رفته و گروهی نیز ادعا می‌کنند که کشته شده است؛ همان‌گونه که درباره حضرت عیسی(ع) گفته شد که کشته و به صلیب کشیده شده است.

شباهت حضرت قائم(عج) به ایوب(ع)، رسیدن فرج و گشایش پس از بلاها و سختی‌های طولانی است.

شباهت آن حضرت به پیامبر اکرم(ص) نیز قیام با شمشیر و مبارزه با دشمنان خداست. حضرت مهدی(عج) به مدت هشت ماه شمشیر خود را بر دوش می‌گذارد و پیوسته با دشمنان رسول خدا(ص)، جباران و طاغوت‌ها مبارزه می‌کند تا هنگامی که خداوند از او خشنود شود.

از امام سجاد(ع) پرسیدند:

حضرت قائم(عج) چگونه درمی‌یابد که خداوند از او راضی شده است؟

امام سجاد(ع) فرمود:

خداوند رحمت را در قلب آن حضرت قرار می‌دهد. او در همان حال که با دشمنان خدا مبارزه می‌کند، اشک می‌ریزد و می‌گوید:

«ای اهل عالم! بدانید که جدّم حسین(ع) را تشنه به شهادت رساندند.»

یاد امام حسین(ع) در قیام حضرت مهدی(عج)

بر اساس این دو روایت، یاد مظلومیت امام حسین(ع) یکی از محورهای مهم سخنان حضرت مهدی(عج) در آغاز ظهور و هنگام مبارزه با ظالمان است. آن حضرت نه‌تنها خود را امام قائم و برپا‌کننده عدالت معرفی می‌کند، بلکه جنایت‌هایی را که در کربلا بر امام حسین(ع) و خاندان پیامبر(ص) روا داشته شد، به جهانیان یادآوری می‌کند.

گریه حضرت مهدی(عج) در هنگام نبرد نیز نشان می‌دهد که مبارزه آن حضرت از روی خشم شخصی یا خشونت‌طلبی نیست، بلکه قیام او بر اساس مأموریت الهی، برقراری عدالت و پایان دادن به سلطه جباران و طاغوت‌ها صورت می‌گیرد.

جمع‌بندی

حضرت مهدی(عج) وارث رسالت پیامبران الهی و ادامه‌دهنده راه پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت(ع) است. در وجود و زندگی آن حضرت، نشانه‌هایی از زندگی پیامبران بزرگ الهی دیده می‌شود؛ از عمر طولانی آدم و نوح(ع) و پنهان بودن ولادت ابراهیم(ع) گرفته تا غیبت موسی(ع)، اختلاف مردم درباره عیسی(ع)، فرج پس از سختی ایوب(ع) و قیام پیامبر اکرم(ص) در برابر کفر و ستم.

در این میان، یاد امام حسین(ع) و حادثه عاشورا، جایگاهی ویژه در قیام حضرت قائم(عج) دارد. ندای مظلومیت امام حسین(ع)، ندایی است که به‌وسیله آخرین حجت الهی به گوش همه جهانیان خواهد رسید و زمینه را برای شناخت حقیقت، برچیده شدن ظلم و استقرار عدالت فراهم خواهد ساخت.

پی‌نوشت‌ها