قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

جنادة بن عمرو بن خالد صیداوی

در منابع كهن نامى از جناده برده نشده است. برخى از مورّخان نام او را در ضمن نقل داستان پدرش آورده و نوشته اند كه وى به اتّفاق پدر و چند نفر ديگر بعد از شهادت حضرت مسلم و حركت امام حسين عليه السلام به سوى كربلا مخفيانه از كوفه به سوى كربلا راه افتاده اند و طرماح بن عدى را نيز به عنوان راهنماى خويش انتخاب و از بيراهه حركت كردند. در عذيب الهجانات، چهار ميلى قادسيه، به حسين عليه السلام پيوستند. حرّ با ديدن آنها به حسين عليه السلام گفت: اين چند نفر كه از كوفه آمدند از ياران شما نيستند، من بايد آنها را زندانى كنم يا به كوفه برگردانم.
    
حسين عليه السلام فرمود: اينها ياوران من هستند و تو قول دادى تا خبرى از پاسخ نامه نرسد متعرض من و يارانم نشوى؛ و حر پذيرفت. هنگامى كه جنگ آغاز شد، اين افراد پيش از همه به نبرد پرداختند. لشكر ابن زياد آنها را متفرق كرد و حضرت عبّاس به كمك آنها آمد، ولى همگى يك جا به شهادت رسيدند. حضرت ابوالفضل عليه السلام نيز برگشت و موضوع را به امام عليه السلام خبر داد. امام هم بر آنها رحمت فرستاد. اما منابع كهن مثل تاريخ طبرى اين واقعه را ذكر مى كند و شهادت عمرو بن خالد و ديگر همراهان را با اندكى اختلاف نقل مى كند ولى اسمى از جناده يا پسر عمرو بن خالد نمى برد.


منبع : منبع: پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، پژوهشکده تحقیقات اسلامی.
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب


بیشترین بازدید این مجموعه