مه شب کند هماره به چرخ برین طلوع
در روز کس ندیده کند بر زمین طلوع
من دیدهام و لیک که اندر زمین مهی
چون آفتاب کرده به روزی چنین طلوع
آن ماه خاندان بنیهاشم آنکه کرد
اندر زمین ز دامن امالبنین طلوع
آن نور بخش مهر و مه آن کو نمیکنند
بیاذن وی به روز و به شب آن و این طلوع
مه را بدان جبین منور چه نسبت است
آن کش هزار ماه کند از جبین طلوع
طالع مهی، ز مر مرتضوی آستاننگر
دیدی گرش ز مصطفوی آستین طلوع
چون مهر کرد مطلع دیگر به مدحتش
«خوشدل» ز چرخ طبع سخنآفرین طلوع
امروز کرده است مه برج دین طلوع
حاشا که ماه چرخ کند به ازین طلوع
رخشندهتر ز مهر بگاه طلوع صبح
کرده است که شهنشه اقلیم دین طلوع
ذرات ممکنات به رقص آمد از نشاط
کان آفتاب رخ بنمودی چنین طلوع
امروز بیگمان بکند از فروغ وی
نوری به قلب و دیده اهل یقین طلوع
دیروز شمس چرخ ولایت ظهور کرد
امروز نیز آن قمر برج دین طلوع
آری که مستنیر بود مه ز مهر و کرد
از بهر کسب نور حسینی چنین طلوع