در این مقاله ادعا این است که، سخن «آزادی» صرفا بر آمده از «اندیشههای سیاسی»، معاصر نیست، بلکه در این «مکتب» که همان اسلام محمدی6 است، هم در عرصة «نظر» و هم در میدان «عمل»، «ارزشهای برتری» چون: آزادی و آزادگی، عدالت و عرفان، عقلانیت و معنویت، حقوق و اخلاق، و فرد و جامعه، در قالب «بنیان»های همراه و همعنان و مکمل یکدیگر، بروز و ظهور ممتازی یافته، و تا زمان هست، الهامبخش وجدانهای بیدار، و جانهای آزاد و دردمند خواهد بود. «مکتب حسینی» به زیبایی نشان داده است که: عدالت منهای آزادی، فردیتِ بیاعتنا به جامعه، حقوقِ جدامانده از اخلاق، آزادگی مهجور از حریت، و عرفان جدای از خدا و توحید، به حسرت و حرمان ژرفتر، و غفلت و بحران عظیمتری میانجامد.
کلیدواژهها: آزادی، آزادگی، عدالت، معنویت، عقلانیت، امت، فرد، جامعه، عاشورا، مکتب حسینی7، توحید.
سید محمد اصغری - عضو هیئت علمی دانشگاه تهران