در نگاه امیرالمؤمنین ع اصرار بر گناه چشم "حقیقتبین" را کور میکند؛ آن چشم محاسبهگری که آینده و قیامت را باید ببیند با تکرار گناه کور میشود.
762 مطلب یافت شد
اصرار بر گناه و اجتناب از آن
میفرماید اصرار بر گناه … محفوظ میدانند.امام علی علیه السلام میفرماید در شگفتم از کسی که سختی انتقام خداوند را از خود میداند و همچنان بر گناه اصرار میورزد. 8 بنابراین … حضرت نتیجه میگیرد و میفرماید اعظم الذنوب عند الله ذنب اصر علیه عامله. 9 بزگترین گناه نزد خداوند گناهی است که مرتکبش بر آن اصرار دارد.حتی اگر
استاد حسين انصاريان در حرم رضوي: اصرار بر گناه سبب بيديني در زمان مرگ است
استاد حسین انصاریان در حرم رضوی اصرار بر گناه سبب بیدینی در زمان مرگ استخبرگزاری فارس خطیب و دانشمند اسلامی اصرار بر گناه را عامل بیدینی در وقت … آستان قدس رضوی آیت الله شیخ حسین انصاریان در مراسم سخنرانی به مناسبت دهه آخر ماه صفر در رواق بزرگ امام خمینی ره حرم مطهر رضوی اظهار داشت اصرار بر گناه
استاد انصاریان: تداوم و اصرار بر گناه چشم حقیقتبین را کور میکند/ ورود به گناه عاقلانه نیست
جالب است که آیۀ شریفه میگوید خطا میکند و یک بار داخل گناه میافتد اما اصرار ندارد که این گناه را ادامه دهد امیرالمؤمنین ع میفرماید تداوم گناه اصرار بر … گناه چشم انسان را از دیدن عاقبت و حقیقت کور می کندمبلغ عرصه بین الملل در زمینه اصرار بر گناه به سخنی از حضرت علی ع اشاره و خاطرنشان … دارالعرفان محقق مفسر و پژوهشگر قرآنی با تاکید بر اینکه تکرار تداوم و اصرار بر گناه چشم حقیقتبین را کور میکند گفت اگر شخصی در حال گناهی مثلا در
کورشدن بر اثر اصرار در گناه
جالب است که آیۀ شریفه میگوید خطا میکند و یک بار داخل گناه میافتد اما اصرار ندارد که این گناه را ادامه دهد فردا و پس فردا و هفته و ماه و سال نه هیچ پافشاری نمیکند.امیرالمؤمنین ع میفرماید تداوم گناه اصرار بر … اصرار بر گناهو اما امیرالمؤمنین ع طبق آیهای که شروع کردم ثم کان عاقبه الذین اساؤا السوای روم 10 اصرار بر گناه یک وقت یک کسی مرتکب گناهی میشود … گناه چشمشان را کور کرده است. حضرت رنگ ارتش هولاکو را میگوید قیافۀ چشمشان را میگوید شکل جمجمهشان را میگوید سختی حملات هولاکوخان را میگوید این خبرش از آینده بود.یک خبرهایی دربارۀ خانمهای امروز دنیا دارد که اعجاب انگیز است؛ شکل آرایش موی زنان این روزگار را گفته شکل لباس پوشیدن آنان را گفته بافت لباسهای نازک بدننما را گفته که میپوشند و بیرون هم میآیند و خودشان را در معرض تماشای همه قرار میدهند. اینها هم در کتابهای خیلی قدیم است برای حالا نیست.در نهجالبلاغه میفرماید شما قرآن کریم را به صدا دربیاورید فاستنطقوه قرآن را به زبان دربیاورید تا اوضاع جهان و گذشته و آینده را برای شما بگوید اما ولن ینطق قرآن مجید فعلا اجازۀ حرف زدن با شما را با صدا ندارد فقط با شما با همین آیاتی که روی صفحه نوشته حرف میزند ولکن اخبرکم عنه بیایید تا من خبر بدهم از قرآن که قرآن چه دارد الا ان فیه علم ما یاتی دانش تمام آینده در قرآن است و من میدانم. این را امیرالمؤمنین ع میگوید و الحدیث عن الماضی تمام حوادث گذشتۀ عالم تا ابتدای خلقت در قرآن است بیایید من برایتان بگویم این علم است. تداوم بر گناهامیرالمؤمنین ع خبر میدهد که تکرار گناه تداوم گناه اصرار
ترك گناه و محرمات
ـ چرا اصرار بر گناه چنین سرانجامی را در پی دارد؟ زیرا اصرار بر گناه قلب آدمی را فاسد می کند. … پس هیچ گناهی را کوچک مپندار که ممکن است خشم خدا در آن نهفته باشد و تو ندانی.9سرانجام شوم اصرار بر گناه اصرار بر گناه ممکن است انسان را به مرز … بر گناهان صغیره کبیره شمرده می شود زیرا اصرار بر گناه دلیل بر روح تمرد و طغیان است و آن موجب افزایش قبح
شرابخوارى تا لحظه مرگ
آخرین لحظه عمرش شیشه مشروب را سر کشید و مرداین معنای ماندن در زیر هوار گناه است.این وصیت اول امام مجتبی دامن زندگی را از گناهان کبیره و اصرار بر گناه
4 ـ عزم برنگشتن به گناه
و آن کس که اصرار بر گناه دارد و استغفار میکند خود را استهزا و مسخره میکند. و با این حالت شیطان او را مسخره میکند.
حقيقت گناه
نورزید که اصرار و پافشاری بر گناه خود گناه دیگری است و حتی اصرار بر صغیره صغیره بودن را از حالت صغیره میاندازد.حضرت صادق علیه السلام فرمود … آن مترتب گردد.شهید رحمه الله فرموده است عزم بر تکرار گناه هم به منزله اصرار … بر گناهدر روایات آمده است که بر گناه و معصیت اصرار
حقيقت گناه
نورزید که اصرار و پافشاری بر گناه خود گناه دیگری است و حتی اصرار بر صغیره صغیره بودن را از حالت صغیره میاندازد.حضرت صادق علیه السلام فرمود … آن مترتب گردد.شهید رحمه الله فرموده است عزم بر تکرار گناه هم به منزله اصرار … بر گناهدر روایات آمده است که بر گناه و معصیت اصرار
در اقرار به گناه و درخواست توبه و بازگشت بسوى خداى تعالى
بر گناه دوری جوید و پیوسته استغفار نماید. • خدایا من از سرکشی دست به درگهت میآویزم و از اصرار بر گناه … گناه و درخواست توبه و بازگشت بسوی خدای تعالی • بار خدایا سه خصلت است که مرا بازمیدارد تا به آستانت آیم و درخواستی کنم و تنها یک خصلت است که مرا وامیدارد که به درگهت آیم دست خواهشم آرم. • آن سه که بازم میدارد؛ تکلیف واجبی است به آن فرمان دادهای و من در گزاردن آن درنگ کردم و حرامی است که بدان نهی کردهای و من به سویش شتافتم. • و نعمتی است که به من ارزانی داشتی و من در سپاس آن سستی ورزیدم. • اما آن خصلت که مرا برانگیزد که به آستانت روی آوردم و بسی درخواست کنم فضل و کرم توست نسبت به کسی که با بارقهای از امید روی به تو آرد؛ زیرا تمام احسانت بی آن که کسی بهایی دهد باشد و همه نعمتهایت بی آن که کسی کاری کند بود. • بار خدایا این منم که به بارگاه پرشکوهت ایستادهام بسان فرمانبری خوار و با شرمندگی تمام دست گدایی به آستانت دارم همچون مستمندی عیالوار و بی نوا در پیشگاهت. • زبان به اعتراف میگشایم و میگویم به گاه احسانت هیچ شایسته کاری نکردم و تنها فقط از عصیانت چشم پوشیدم و در همه حال هرگز از داد و دهش سرشارت بیبهره نبودهام. • پس آیا ای خدایم همین اقرارم به بدکرداریام در پیشگاهت سودی دهد؟ و آیا اعترافم نزد درگاهت به زشتی رفتاریام نجاتم میدهد؟ یا با این حال و روزم دیگر غضبت بر من واجب نمودهای و به گاه دعایم خشمت بر من بایسته و حتمی کردهای. • پاکا خداوندا که چنین باشی من از تو هرگز نومید نمیشوم که تو در توبه به رویم گشودهای اینکه به درگهت آمدهام و میگویم بسان بردهای خوار که به خود ستم روا داشته و حرمت آقایش شکسته. • همانند غلامی که گناهانش انبان شدن و فزون گشته و روزگارش به سر آمده و پشت کرده و میبیند فرصت عمل سپری شده و دیگر دوران زندگی پایان یافته و یقین دارد که نه از عذابت پناهی است و نه از قهرت گریزگاهی او روی به سویت آورده و توبه را به درگاهت خالص ساخته و با دلی پاک و زلال به درگهت ایستاده است. • و با صدایی شکسته و آرام با تو نجوا میکند. • و از شدت فروتنی قامتش خم گشته و سر به زیر افکنده از شدت ترس پاهایش لرزان است و گونهاش بر زیر سیلاب اشک نهان تو را چنین میخواند ای مهربانترین مهربانان ای مهربانترین کسی که جویندگان رحمت آهنگ وی کنند؛ و ای مهرورزترین کسی که آمرزش خواهان به گرد او آیند؛ ای آن که بخشایش بسی افزون از کیفرش باشد و خشنودیاش بیش از خشمش بود. • و ای آن که منت مینهد و از گاه بندگانش به نیکی میگذرد و ای که بندگانش را به قبول توبه عادت دهد و اصلاح امور فاسدشان را با توبه خواهد و به اعمال بی مقدارشان خشنود گردد؛ ای آن که عمل ناچیز را پاداش فراوان دهد و اجابت دعایشان خود به عهده گرفته و به کرمت پاداش نیک را به ایشان وعده داده است. • خدایا من گناهکارترین کسی نیستم که گناه کرد و تو او را آمرزیدی و نکوهیدهترین کس نباشم که به درگاهت عذر آورد و تو پذیرفتی و ستمگرتر از هر ستمگری نباشم که توبه کرد و تواش بخشودی. • اینکه به آستانت توبه میکنم بسان توبهی کسی که از کاهلی خود بسی پشیمان است و از بار گران گناه ترسان است و از گردابی که در آن افتاده سخت شرمنده و پریشان است. • میداند که بخشودن گناهان بزرگ نزد تو بزرگ نباشد و گذشت از خطا برایت سخت نیاید و تو را چشمپوشی از جنایات گران نبود و میداند محبوبترین بنده به نزدت کسی است که بر تو سرکشی نکند و از اصرار
اعتراف به گناه و طلب توبه
بر گناه دوری جوید و همواره از تو آمرزش خواهد. • و من از سرکشی در برابرت سخت بیزارم و از اصرار بر گناه … گناه و طلب توبه دعای آن حضرت علیه السلام است در اعتراف و طلب توبه از خدای متعال • بار خدایا سه عامل است که مرا از درخواست از تو باز می دارد و یک عامل است که مرا بدان فرا می خواند. • آن سه یکی دستورات توست که از انجامش فرو ماندم و منهیات توست که بدان شتافتم و نعمت های توست که به من بخشیدی و من در سپاسگزاریش قصور ورزیدم. • و آن عامل که مرا به درخواست از تو فرا می خواند تفضل توست بر کسی که به درگاهت روی آورد و با امیدی نیکو در پیشگاهت بار بگشاید زیرا همه ی احسانهایت از روی تفضل است و همه نعمت هایت از آغاز است. • بار خدایا اینک این منم که به درگاه عزتت ایستاده ام چونان فرمانبرداری خوار؛ و با شرمندگی از تو می خواهم. • چونان عیالمندی گرفتار؛ اقرار می کنم که در برابر احسانت جز خود داری از نافرمانیت کاری نکرده ام و در همه حال از نعمت هایت بی بهره نبوده ام. • بار خدایا آیا همین که به درگاهت به کارهای ناپسندم اقرار کنم کافی است؟آیا همین که در پیشگاهت به کردار زشتم اعتراف کنم امید رهایی است؟ یا در همینجا که ایستاده ام خشمت را بر من گماشته ای و در همین هنگام که دست دعا به سویت برداشته ام غضبت را قرینم ساخته ای؟ • بار خدایا تو منزهی از تو نومید نمی گردم زیرا تو همواره در توبه را به رویم گشوده ای بلکه به درگاهت می نالم چونان بنده ای ذلیل که به خود ستم کرده و حرمت پروردگارش را شکسته. • آن که گناهانش بزرگ و رو به فزونی است همواره و روزگارش سپری گشته چندان که می بیند زمان کار و عمل پایان پذیرفته و عمرش به پایان رسیده و یقین دارد که جز تو برایش پناهگاهی نیست و جز به کویت گریزگاهی نیست. • و اینک دست انابت به سویت برداشته و با اخلاص به درگاهت می کند توبه با دلی پاک به درگاه قربت ایستاده و می خواندت با صدایی آهسته. • قامت به توضع خم کرده سر فرو داشته و در خود فرو رفته بیمش بر پاهایش لرزه افکنده و سرشکش گونه هایش را پوشانده و تو را اینگونه می خواند ای مهربانترین مهربانان ای مقصد ومقصود مهر جویان ای محور و مطاف آمرزش خواهان ای آنکه بخششت از کیفرت بیش است و خوشنودیت از خشمت افزون است. • ای آنکه به آمرزش نیک از آفریدگانت در می گذری و از این رو بر آنان منت نهاده ای ای آنکه از کردار نیک اندک آنان خشنود می گردی و کردار اندکشان را پاداشی گران می بخشی ای آنکه اجابت دعاشان را ضمانت کرده ای و به فضل خود به پاداش نیکشان وعده داده ای • من گناهکارترین گناهکارانی که آمرزیده ای نیستم من نکوهیده ترین پوزش خواهان که از تو پوزش خواسته اند و تو پذایرفته ای نیستم من ستمکارترین ستمکاران که به درگاهت توبه کرده اند و به احسانشان نواخته ای نیستم. • اینک در این مکان که ایستاده ام به درگاهت توبه می کنم توبه کسی که از خطاهایش پشیمان است و از بار گناهان که برگردن دارد ترسان است. و از ورطه ای که در آن افتاده سخت نگران است. • می داند که گذشت از گناهان بزرگ بر تو گران نمی آید و بخشش خطاهای عظیم دشوارت نمی نماید و چشم پوشی از جنایات فاحش به رنجت نمی افکند. بار خدایا محبوب ترین بندگانت در پیشگاهت بنده ای است که بر تو سرکشی نکند و از اصرار
در اعتراف به گناهان و طلب توبه از خداى متعال
بر گناه و عزم بر نافرمانیت دوری گزیند و پیوسته از جرم و گناه ملازم با توبه و استغفار باشد و از هر معصیت که از او سر زند فورا نادم و پشیمان شود و از خدا آمرزش طلبد چون با پشیمانی معاصی از کیفر اصرار … بر گناه تواند رست زیرا التائب من الذنب کمن لا ذنب له نادم حقیقی از گناه مانند آن کس است که گناه نکرده ̶ پس ای خدا من به درگاهت از تکبر و غرور بیزارم و از اصرار … گناه و ارتکاب عصیان از عذابت نجات می دهد؟ یا آنکه اقرار سودی نبخشد و نجاتم از قهر ندهد بلکه در این مقام باز خشم و غضبت را بر من در اثر نافرمانی و عصیانت لازم گردانیدی و در وقتی که به درگاهت دعا می کنم باز بر من سخط و قهرت را فرض و حتمی فرمودی ̶ پاک و منزهی. پروردگارا من هرگز با همه زشتی اعمال و کثرت گناهان بزرگ از لطف و رحمتت مایوس نخواهم بود در صورتی که درهای توبه و بازگشت به درگاهت محققا به روی من باز است بلکه به مقاله ی بنده ای خوار و ذلیل سخن می گویم که او درباره نفس خود ظلم و ستم کرده و به مقام احترام و نوامیس شرع مولای خود اهانت نموده ̶ همه عمرش به غفلت از کف داده تا هنگامی که دید که مدت عمرش منقضی گشته و دوران عمرش تا انتها به سر رسیده است و اینک هیچ راه فراری و مهرب و گریزگاهی از ملاقات تو و از محاسبه و قهر تو ندارد تو را ناچار با انابه و تضرع و زاری ملاقات می کند که شاید از و درگذری و بر او ترحم فرمائی و به درگاه حضرتت با توبه ی خالص بازمی گردد آنگاه با قلبی پاک از شائبه ریا و شک و ریب و دلی پاکیزه از توجه به غیر خدا در پیشگاه حضرتت قیام می کند. ̶ و با صدای ضعیف و آهسته که لازمه ی حال تضرع و زاری است تو را به دعا می خواند ̶ در حالی که سر از خجلت به زیر انداخته و پشت به طاعت خم کرده به حال پریشان و سخت از خوف و خشیتت پایش می لرزد و رخسارش در آب چشمان غرق است و به ندای یا ارحم الراحمین تو را می خواند و به درگاه کرمت می نالد و عرض می کند ای مهربانترین مهربانان عالم و ای ترحم کننده تر از هر کس که پریشان حالان از او طلب لطف و رحمت کنند و ای با عاطفه تر از هر که گناهکاران به گردش درآیند و از او آمرزش طلبند و ای کسی که عفو و بخشش او بیش از قهر و انتقام اوست و ای کسی که رضا و خشنودیش فزونتر از خشم و غضب اوست ̶ ای خدائی که خلق را به واسطه ی بخشش و آمرزش نیکو به حمد و ثنای خود مشغول کرده ی ای خدائی که بندگانش را به قبول توبه و انابه عادت داده ی ای خدائی که فساد کاری بندگان را به توبه کردن اصلاح فرمائی و ای خدائی که به اندک عملی از بندگان راضی و خشنود است و طاعت اندک آنها را به فضل و کرم پاداش بسیار عطا کند و ای خدائی که برای بندگان اجابت دعا را ضمانت کرده که در کتاب خود فرموده ادعونی استجب لکم و ای خدائی که به بندگانش از فضل و کرم خود وعده پاداش نیکو داده که آن بهشت ابد و سعادت جاوید است ̶ ای خدا من معصیت کارتر از بسیار کسان دیگر که همه را بخشیدی نیستم و من زشت و بد عمل تو را از آنانکه از گناهان عذر خواستند و تو عذرشان پذیرفتی و همه آنها را آمرزیدی نیستم و من ستمکارتر از آنانکه به درگاهت توبه و انابه کردند به آنها لطف و احسان کردی نیستم ̶ منهم در همین مقام و همین ساعت حاضر به سوی تو بازگشته و به درگاهت توبه می کنم توبه کسی که از عملش که با افراط و تفریط رفته و همه کارش قصور و تقصیر بوده سخت پشیمانست در حالی که از بار سنگینی گناهان که بر او جمع گردیده سخت هراسان و ترسانست و از ورطه عصیانها که در آن افتاده سخت شرمنده است ̶ در صورتی که می داند عفو و بخشش از گناه بزرگ او پیش رحمت بی انتها و لطف و احسان بی حد تو بزرگ نیست و در گذشتنت به کرم و عفو از معصیت بزرگ او که نافرمانی خدای بزرگ است نزد تو آسان است و حلم و تحمل بار جنایتهای فاحش و زشتی بدکاریهای موحش او بر تو بسی سهل و بی زحمت است چون از جنایات و اعمال قبیح بندگان بر مقام قدس و عظمت و کبریائی تو هیچ زیان نرسد بلکه ضررش اگر نبخشی بر خود آنهاست و باز می دانم ای خدا که بهترین بندگان نزد تو آن است که بر عبودیتت هیچ تکبر و خودبینی نکند و در مقام طاعتت با کمال خضوع و تذلل و فقر و تملق آید تا از ذلت و خواری به درگاهت عزت ابد در دو عالم یابد و از اصرار
از دعاهاى آن حضرت است در اعتراف به گناه و درخواست توبه و بازگشت به سوى خداى متعال
بر گناه دوری گزیده و پایبند آمرزش خواهی است. o و من به درگاه تو بیزاری می جویم از این که گردن فرازی کنم و به تو پناه می آورم از این که اصرار بر گناه … گناه و درخواست توبه و بازگشت به سوی خدای متعال o خدایا سه خصلت مرا از درخواست از تو بازمی دارد و یک خصلت مرا بر آن وامی دارد. o مرا بازمی دارد فرمانی که صادر کردی و در انجام آن درنگ نمودم و نهیی که از آن بازداشتی و به انجام آن شتاب ورزیدم و نعمتی که به من ارزانی داشتی و در شکر آن کوتاهی کردم. o و مرا به سوی درخواست از تو سوق می دهد فضل و عنایتت به کسی که به سوی تو روی آورده و با گمان خوشش به درگاه تو آمده زیرا همه نیکی هایت فضل و بخشش است نه استحقاق ما و همه نعمت هایت ابتدایی است نه حقی لازم ما . o پس اینک منم- ای خدای من- که به درگاه عزتت چون فرمانبردار ذلیل ایستاده ایم و با شرمندگی ام بسان تنگدست عیالمند از تو درخواست کننده ام. o اعتراف دارم که در وقت احسانت جز با خودداری از نافرمانیت فرمانی دگر نبرده ام و در هیچ حالی از من و بخشش تو خالی نبوده ام. o پس ای خدای من آیا اقرارم به درگاه تو به کارهای بدی که کرده ام سودم می دهد؟ و آیا اعترافم به نزد تو به کارهای زشتی که مرتکب شده ام مرا از عذابت می رهاند؟ یا در این جایگاه خشم خود را برایم واجب ساخته ای؟ یا به هنگام دعایم دشمنی ات گریبانگیر من است؟ o منزهی تو از تو نومید نمی گردم در حالی که در توبه به سوی خودت را به رویم گشوده ای بلکه سخن می گویم مانند بنده ذلیلی کمه به خود ستم کرده و حرمت پروردگارش را سبک شمرده. o بنده ای که گناهانش بزرگ و انباشته شده و روزگارانش به او پشت کرده و از او برگشته و همین که دید زمان عمل سپری شده و پایان عمر به سر آمده و یقین کرد که چاره ای از تو ندارد و راه گریزی از تو برایش نیست با توبه و انابه به دیدار تو آمده و خالصانه به درگاهت توبه نموده پس با دلی پاک و پاکیزه به پیشگاهت ایستاده و با صدایی بریده و آهسته تو را خوانده. o در حالی که سر به زیر افکنده و خم شده و سر فروافکنده و گردن کج نموده ترس پاهایش را به لرزه آورده و سیل اشک گونه هایش را در خود غرق نموده تو را چنین می خواند ای مهربان ترین مهربانان و ای مهربان ترین کسی که مهرجویان همواره به درگاه او روند و ای دلسوزترین کسی که آمرزش خواهان دور او گردند و ای که بخشایشت از انتقامت بیشتر است و ای که خشنودیت از خشمت فراوان تر است. o و ای که با گذشت نیکو ستایش آفریدگانت را برانگیخته ای و ای که بندگانت را به قبول انابه و زاری عادت داده ای و ای که گناه و تباهی بندگان را با توبه اصلاح نموده ای و ای که به کار اندکشان خشنودی و ای که عمل کم شان را پاداش بسیار داده ای و ای که اجابت دعایشان را ضمانت نموده ای و ای که از روی تفضل آنان را از سوی خود وعده پاداش نیک داده ای. o من گنهکارترین گنهکاران نیستم که آنان را آمرزیده ای و من ستمکارترین توبه کنندگان نیستم که به آنان لطف و عنایت نموده ای. o در این جایگاه خود به سویت توبه می کنم توبه کسی که از آنچه از او سرزده پشیمان و از آنچه بر سر او گرد آمده ترسان و از آنچه در آن افتاده واقعا شرمگین است. o می داند که چشم پوشی از گناه بزرگ بر تو گران نیست و گذشت از گناه سترگ بر تو دشوار نیست و چشم پوشی از جنایات بی اندازه بر تو سخت نیست و محبوب ترین بندگانت نزد تو کسی است که بر تو گردن فرازی نکرده و از اصرار
اعتراف به گناه و درخواست توبه
گناه اجتناب نماید و ملازم با استغفار و توبه باشد. ̶ و من از کسی که بر تو طغیان کند بیزارم و از کسی که اصرار بر گناه می کند به تو پناه می برم و نسبت به آنچه کوتاهی کرده ام طلب عفو می نمایم و درباره … گناه و درخواست توبه ̶ خداوندا سه حالت مرا از درخواست نمودن از تو مانع می شود و یک حالت مرا بدان تشویق می کند. ̶ آن سه که باز می دارند عبارتند از کاری که به آن دستور دادی و من از انجام آن کوتاهی کردم و عملی که از آن مرا نهی فرمودی و من به سویش شتافتم و نعمتی که به من عنایت کردی و شکرش را بجا نیاوردم. ̶ و آن یک موردی که مرا تشویق به طلب آمرزش از تو می کند فضل و کرم توبه کسی است که رو به درگاهت می آورد و گمان نیک به سویت دارد زیرا همه احسانهایت به خاطر فضل و رحمت توست و جمیع نعمت هایت ابتدایی و بدون مقدمه است. ̶ پس هم اینک ای خدای من به درگاه عزتت همانند فرد تسلیم شده و ذلیل ایستاده ام و خجلت زده همانند دردمند عیالمند از تو تمنا می کنم. ̶ الها اعتراف می کنم که در مواقع احسانت جز خودداری از معصیت تو کاری نکرده ام و در همه حالات محروم از لطف و کرم تو نبوده ام. ̶ پروردگارا آیا اقرارم نزد تو به زشتی آنچه انجام داده ام به حالم سودی دارد؟ و آیا اعترافم به درگاه تو به قبح آنچه مرتکب شده ام مرا نجات می بخشد؟ ̶ یا اینکه واقعا سزاوار سخط و غضب تو هستم و یا اینکه در هنگام دعا کردنم دشمنی تو با من همراه بوده است؟ ̶ منزهی تو مایوس از رحمتت نمی شوم. خودت باب توبه را به رویم گشوده ای بلکه می گویم همانند گفتار بنده ی ذلیلی که بر نفس خویش ظلم کرده و حرمت پروردگارش را رعایت نکرده است. ̶ همانگونه گناهانش بزرگ و رو به فزونی است و روزگار بر او پشت کرده و بخت برگشته است تا آنجا که می بیند وقت کار کردن تمام شده و عمر به پایان رسیده و یقین پیدا کرده که هیچ راه چاره و گریزگاهی از جانب تو ندارد به همین جهت با گریه و زاری به تو روی آورده و توبه را برایت خالص گردانیده و به درگاهت ایستاده و با قلبی پاکیزه و بی آلایش و با صدایی لرزان و آرام تو را می خواند. ̶ در حالی که قد خمیده شده و سر به زیر انداخته و کج گشته و از خوف و خشیت تو پاهایش می لرزد و اشک دیدگانش بر صورتش روان است. اینگونه دعا می کند ای مهربانترین مهربانان و ای کسی که طالبان رحمتش هماره به او روی می آورند و ای مهربانترین فردی که استغفارکنندگان دورش می گردند و ای آنکه عفو و بخشش او بیش از خشم و بلایش می باشد و ای کسی که رضایش از سخطش فراوانتر است. ̶ و ای آنکه با گذشت خویش بر آفریده هایش منت گذارده و ای کسی که بندگانش را به قبول توبه عادت داده و به وسیله توبه مفاسدشان را اصلاح فرموده و عمل کمشان را قبول کرده و به همان کار اندکشان پاداش فراوان داده و استجابت دعایشان را ضمانت نموده و بر خود واجب کرده است که بدانها طبق وعده اش از جانب فضلش بهترین پاداش را عطا فرماید. ̶ الها من گناهکارتر از آنکه تو را مخالفت کرده و او را بخشیده ای نیستم و سزاوار سرزنش بیشتر از کسی که به درگاهت عذر آورده و عذرش را پذیرفته ای نمی باشم و ستمکارتر از کسی که در محضرت توبه کرده و توبه اش را پذیرفته ای نیستم. ̶ بنابراین در این حال به پیشگاهت توبه ای می کنم که نسبت به آنچه انجام داده ام پشیمان و از حاصل کار نگران و از آنچه اتفاق افتاده خجالت زده ام. ̶ خدایا این را می دانم که گذشت تو از گناهان بزرگ برایت بزرگ نیست و صرف نظر از لغزش سنگین برایت سخت نمی باشد و نادیده گرفتن جنایات آشکار برایت گران نیست و این را نیز می دانم که محبوبترین بندگان نزد تو کسی است که بر تو طغیان نکند و از اصرار
در مشتاق بودن به درخواست آمرزش از خداى بزرگ
مشتاق بودن به درخواست آمرزش از خدای بزرگ • بار خدایا بر محمد و خاندانش درود فرست و ما را به سوی توبه که محبوبش میداری رهسپار ساز و از اصرار بر گناه
و از دعاى آن حضرت علیه السلام است هنگامى كه خبر مرگ كسى به او مى رسید یا مرگ را یاد مى كرد
بر محمد و آلش و از درازی آرزو بازدارمان و آن را به درستی کردار از ما فرونشان تا اینکه با تمام شدن ساعت به ساعت و در یافتن روز به روز و پیوستن نفس به نفس و رسیدن گام به گام در پی آرزو نباشیم. • و از فریب آرزو سلامتمان دار و از بدیهایش در امانمان دار و مرگ را در برابر دیدگانمام برپا دار به گونه ای که یادش برای ما گهگاه و منقطع نباشد. • و از اعمال صالح عملی را برای ما قرار ده که با آن در پایان و عاقبت کار که به سوی توست درنگ و تامل کنیم و برای زودتر رسیدن به تو به مرگ حرص ورزیم تا جایی که مرگ جای انس ما باشد که به آن رام گیریم و جای الفت ما که به آن اشتیاق ورزیم و خویشاوند نزدیک ما که نزدیکیش دوست داریم. • و هرگاه او را برما وارد کردی و فرو آوردی پس ما را به زیارت او خوشبخت دار و به رسیدنش آراممان ساز و در مهمانی او بدبختمان مدار و به دیدار او خوارمان مساز و او را دری از درهای آمرزشت قرار ده و کلیدی از کلیدهای رحمتت. • هدایت یافتگانی گمراه نشده بمیرانمان و فرمانبردارانی بدون اکراه و توبه کارانی گناه نکرده و اصرار
یاد مرگ
توبه کننده ایم و معصیت کار و اصرار بر گناه نداریم ای خدایی که ضامن پاداش نیکوکارانی و اصلاح کننده رفتار تبهکارانی.
درخواست آمرزش از خداى متعال
در اشتیاق به درخواست آمرزش از خدای متعال • بار خدایا بر پیامبر و خاندانش درود فرست و ما را به توبه ای که مورد پسند توست موفق دار و از اصرار بر گناه
در پناه بردن به خدا از خوى ناپسندیده و بد و كارهاى نكوهیده
تندخوئی و مبالغه در طلب لذات و تعصب بر باطل ― و پیروی هوی و سرپیچی از راه راست و خواب غفلت و کوشش کردن بیش از حاجت و برگزیدن باطل بر حق و اصرار بر گناه
English