آنها را به راه راست هدایت کند.چنانچه اگر کسی به خدای تعالی توکل و اعتماد داشته باشد قطع طمع از دست دیگران کند و بار احتیاج خود را به درگاه غنی مطلق
34 مطلب یافت شد
ادب قرائت قرآن
آنها را به راه راست هدایت کند.چنانچه اگر کسی به خدای تعالی توکل و اعتماد داشته باشد قطع طمع از دست دیگران کند و بار احتیاج خود را به درگاه غنی مطلق
ارزش انسان مؤمن از فرشته مقرب بالاتر است
کار انسان گدایی به درگاه غنی مطلق استاین استاد برجسته علوم قرآنی عنوان کرد کار انسان گدایی به درگاه غنی مطلق است این حرف تمام شد اما این دیگر
غرض از نزول قرآن
آنها را به راه راست هدایت کند.چنانچه اگر کسی به خدای تعالی توکل و اعتماد داشته باشد قطع طمع از دست دیگران کند و بار احتیاج خود را به درگاه غنی مطلق
قرآن، ريسمان محكم الهى
آنها را به راه راست هدایت کند.چنانچه اگر کسی به خدای تعالی توکل و اعتماد داشته باشد قطع طمع از دست دیگران کند و بار احتیاج خود را به درگاه غنی مطلق
رابطه انسان و خدا در دعای عرفه امام سجاد(ع)
غنی مطلق باشد؛ زیرا هر چه غیر اوست فقیر است. انتم الفقرا الی الله و الله هو الغنی الحمید. 8 شما فقیران در درگاه خدایید و تنها خداوند بی نیاز ستوده است. … درگاه تو ای آمرزگار لطف شه جان را جنایت جو کند زآنک او هر زشت را نیکو کند. 5 3 رابطه سائل و مسؤولسؤال دو گونه است؛ سؤال به زبان تکوین و سؤال به زبان تشریع. همه موجودات به زبان تکوین دم به دم از خدا سؤال و خواهش دارند و خدا نیز هر لحظه به خواسته آنان پاسخ می دهد. یساله من فی السماوات و الارض کل یوم هو فی شان . 6 هر آنچه در آسمان ها و زمین است از او می خواهند و او نیز هر روز در کار جدیدی است. زبان استعداد و تکوین هر موجودی از خدا حیات می طلبد و خداوند حی هر لحظه حیات آن ها را می دهد. مراد از روز در آیه شریفه هر جزئی از اجزای روز است که از آن به لحظه و آن تعبیر می شود. مولوی این آیه شریفه را بسیار زیبا به شعر در آورده و گفته است کل یوم هو فی شان بخوان مر ورا بی کار و بی فعلی مدان کمترین کاریش به هر روز است آن کو سه لشکر را کند این سو روان لشکری ز اصلاب سوی امهات بهر آن تا در رحم روید نبات لشکری ز ارحام سوی خاکدان تا ز نر و ماده پر گردد جهان لشکری از خاک زان سوی اجل تا که بیند هر کسی حسن عمل باز بی شک بیش از این ها می رسد آنچه از حق سوی جان ها می رسد آنچه از جان ها به دل ها می رسد و آنچه از دل ها به گل ها می رسد این است لشکرهای حق بی حد و مر از پی آن گفت ذکری للبشر 7 این ها سؤال به زبان تکوین و فطرت بود اما سؤال به زبان تشریع و زبان انسانی عبارت است از آنچه ما آن را به گفتار آورده و بیان می کنیم. انسان علاوه بر این که سؤال به زبان تکوین دارد از این سؤال نیز بهره مند است. آدمی با هر زبانی و هر زمانی می تواند از خدای خود بپرسد و پاسخ دریافت کند؛ زیرا خداوند خیر المسؤولین است. بهترین کسی که می توان از او بهترین چیزها را درخواست کرد؛ زیرا او قدرت مطلق داشته و بر انجام هر خواسته ای قادر است. امام سجاد علیه السلام نیز عرضه می دارد الهی من از تو سؤال می کنم سؤال یک انسان حقیر و ذلیل و فقیر ترسان و امیدوار کمترین کمترین ها و پست ترین پست ترین ها... خیر المسؤول بودن خدا باعث شده است که هرکس به هر زبانی و هر زمانی بتواند او را بخواند. هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست حافظ 4 رابطه غنی
انسان و خدا در دعای امام حسین و امام سجاد (ع) (1)
غنی مطلق باشد؛ زیرا هر چه غیر اوست فقیر است. انتم الفقرا الی الله و الله هو الغنی الحمید . 7 شما فقیران در درگاه خدایید و تنها خداوند بینیاز ستوده است. … درگاه تو ای آمرزگار لطف شه جان را جنایتجو کند زآنک او هر زشت را نیکو کند 4 3 ـ رابطه سائل و مسؤول سؤال دو گونه است؛ سؤال به زبان تکوین و سؤال به زبان تشریع. همه موجودات به زبان تکوین دم به دم از خدا سؤال و خواهش دارند و خدا نیز هر لحظه به خواسته آنان پاسخ میدهد. یساله من فی السماوات و الارض کل یوم هو فی شان . 5 هر آنچه در آسمانها و زمین است از او میخواهند و او نیز هر روز در کار جدیدی است. زبان استعداد و تکوین هر موجودی از خدا حیات میطلبد و خداوند حی هر لحظه حیات آنها را میدهد. مراد از روز در آیه شریفه هر جزئی از اجزای روز است که از آن به لحظه و آن تعبیر میشود. مولوی این آیه شریفه را بسیار زیبا به شعر در آورده و گفته است کل یوم هو فی شان بخوان مر ورا بیکار و بیفعلی مدان کمترین کاریش به هر روز است آن کو سه لشکر را کند این سو روان لشکری ز اصلاب سوی امهات بهر آن تا در رحم روید نبات لشکری ز ارحام سوی خاکدان تا ز نر و ماده پر گردد جهان لشکری از خاک زان سوی اجل تا که بیند هر کسی حسن عمل باز بی شک بیش از اینها میرسد آنچه از حق سوی جانها میرسد آنچه از جانها به دلها میرسد و آنچه از دلها به گلها میرسد ایناست لشکرهای حق بیحد و مر از پی آن گفت ذکری للبشر 6 اینها سؤال به زبان تکوین و فطرت بود اما سؤال به زبان تشریع و زبان انسانی عبارت است از آنچه ما آن را به گفتار آورده و بیان میکنیم. انسان علاوه بر اینکه سؤال به زبان تکوین دارد از این سؤال نیز بهرهمند است. آدمی با هر زبانی و هر زمانی میتواند از خدای خود بپرسد و پاسخ دریافت کند؛ زیرا خداوند خیر المسؤولین است. بهترین کسی که میتوان از او بهترین چیزها را درخواست کرد؛ زیرا او قدرت مطلق داشته و بر انجام هر خواستهای قادر است. امام حسین علیهالسلام در این دعا خداوند را چنین میخواند بارالها تو نزدیکترین کسی هستی که خوانده شود و زودترین اجابت کنندهای و شنوندهترین شنونده سؤال کنندگانی. هیچ مسؤول سؤال شوندهای همانند تو نیست . امام سجاد علیهالسلام نیز عرضه میدارد الهی من از تو سؤال میکنم سؤال یک انسان حقیر و ذلیل و فقیر ترسان و امیدوار کمترین کمترینها و پستترین پستترینها... خیر المسؤول بودن خدا باعث شده است که هرکس به هر زبانی و هر زمانی بتواند او را بخواند. هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست حافظ امام حسین علیهالسلام در اوایل دعای عرفه عرضه میدارد بارالها اگر خواندمت اجابت کردی و اگر چیزی خواستمت عطا و عنایت کردی و اگر اطاعتت کردم شکر آن بجا آوردی و اگر شکر نعمت کردم بر نعمت افزودی. 4 ـ رابطه غنی
مملوك بودن و مطيع بودن همه موجودات در پيشگاه او
غنی مطلق و فرمانروای هستی و به وجود آورنده همه موجودات به چه سبب و برای چه اتخاذ فرزند نماید؟ راستی اندیشه یهود و نصاری و مشرکین نسبت به حضرت او چه اندیشه سخیف و بیپایهای است.آن که اندیشه و اندیشنده در سیطره مالکیت و فرمانروائی اوست و هر آنچه در آسمانها و زمین است مسخر اراده و فرمان و خالقیت اوست چه احتیاجی به فرزند دارد؟همه و همه که ذاتشان عین فقر و نیاز و تهیدستی و احتیاج است بر درگاه
این همه خوش ها زدریایى ست ژرف
به تعبیر دقیق تر همه موجودیت کاینات هستی در همه مراتب خود وابسته خداوند است که غنی مطلق است یا ایها الناس انتم الفقرا الی الله والله هو الغنی الحمید. فاطر آیه 15. ای مردم شما نیازمندان درگاه
رابطه انسان و خدا در دعای عرفه امام حسین و امام سجاد(ع)
و فقیر خداوندی خدا اقتضا می کند که غنی مطلق باشد؛ زیرا هر چه غیر اوست فقیر است.انتم الفقرا الی الله و الله هو الغنی الحمید . 7 شما فقیران در درگاه … غنی تر از آنی که خودت از خودت نفع ببری تا چه رسد که از من منتفع شوی. بدیهی است وقتی رضای خدا بی علت باشد عطا و بخشش او نیز بی علت خواهد بود. همچنین قبول عبادات نیز بی علت است؛ زیرا عبادات ما نمی تواند علت قبولی در بارگاه ربوبی باشد.تا بدانی تو که این آن علت است کانچه آنجا می رود بی علت استگر برین درگه نداری هیچ تو هیچ نیست افکنده کمتر پیچ تونی همه زهد مسلم می خرند هیچ بر درگاه او هم می خرند 35 خدایی که بی علت آفریده است بی علت روزی می دهد و بی علت نیز می آمرزد.بود خوش دیوانه ای در زیر دلق گفت هر چیزی که در وی ماند خلقعلت است و من چو هستم دولتی می رسم از عالم بی علتیاز ره بی علتیم آورده اند درجنون دولتیم آورده اندهر که در بی علتی حق فتاد در خوشی جاودان مطلق … درگاه تو ای آمرزگارلطف شه جان را جنایت جو کند زآنک او هر زشت را نیکو کند 4 3 ـ رابطه سائل و مسؤول سؤال دو گونه است؛ سؤال به زبان تکوین و سؤال به زبان تشریع.همه موجودات به زبان تکوین دم به دم از خدا سؤال و خواهش دارند و خدا نیز هر لحظه به خواسته آنان پاسخ می دهد.یساله من فی السماوات و الارض کل یوم هو فی شان . 5 هر آنچه در آسمان ها و زمین است از او می خواهند و او نیز هر روز در کار جدیدی است. زبان استعداد و تکوین هر موجودی از خدا حیات می طلبد و خداوند حی هر لحظه حیات آن ها را می دهد. مراد از روز در آیه شریفه هر جزئی از اجزای روز است که از آن به لحظه و آن تعبیر می شود.مولوی این آیه شریفه را بسیار زیبا به شعر در آورده و گفته است کل یوم هو فی شان بخوان مر ورا بی کار و بی فعلی مدانکمترین کاریش به هر روز است آن کو سه لشکر را کند این سو روانلشکری ز اصلاب سوی امهات بهر آن تا در رحم روید نباتلشکری ز ارحام سوی خاکدان تا ز نر و ماده پر گردد جهانلشکری از خاک زان سوی اجل تا که بیند هر کسی حسن عملباز بی شک بیش از این ها می رسد آنچه از حق سوی جان ها می رسدآنچه از جان ها به دل ها می رسد و آنچه از دل ها به گل ها می رسداین است لشکرهای حق بی حد و مر از پی آن گفت ذکری للبشر 6 این ها سؤال به زبان تکوین و فطرت بود اما سؤال به زبان تشریع و زبان انسانی عبارت است از آنچه ما آن را به گفتار آورده و بیان می کنیم.انسان علاوه بر این که سؤال به زبان تکوین دارد از این سؤال نیز بهره مند است. آدمی با هر زبانی و هر زمانی می تواند از خدای خود بپرسد و پاسخ دریافت کند؛ زیرا خداوند خیر المسؤولین است. بهترین کسی که می توان از او بهترین چیزها را درخواست کرد؛ زیرا او قدرت مطلق داشته و بر انجام هر خواسته ای قادر است. امام حسین علیه السلام در این دعا خداوند را چنین می خواند بارالها تو نزدیک ترین کسی هستی که خوانده شود و زودترین اجابت کننده ای و شنونده ترین شنونده سؤال کنندگانی. هیچ مسؤول سؤال شونده ای همانند تو نیست . امام سجاد علیه السلام نیز عرضه می دارد الهی من از تو سؤال می کنم سؤال یک انسان حقیر و ذلیل و فقیر ترسان و امیدوار کمترین کمترین ها و پست ترین پست ترین ها... خیر المسؤول بودن خدا باعث شده است که هرکس به هر زبانی و هر زمانی بتواند او را بخواند.هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیستحافظ امام حسین علیه السلام در اوایل دعای عرفه عرضه می دارد بارالها اگر خواندمت اجابت کردی و اگر چیزی خواستمت عطا و عنایت کردی و اگر اطاعتت کردم شکر آن بجا آوردی و اگر شکر نعمت کردم بر نعمت افزودی. 4 ـ رابطه غنی
رابطه انسان و خدا در دعای عرفه امام حسین و امام سجاد(علیه السلام)
و فقیرخداوندی خدا اقتضا میکند که غنی مطلق باشد؛ زیرا هر چه غیر اوست فقیر است.انتم الفقرا الی الله و الله هو الغنی الحمید . 7 شما فقیران در درگاه … درگاه تو ای آمرزگار لطف شه جان را جنایتجو کند زآنک او هر زشت را نیکو کند 4 3 ـ رابطه سائل و مسؤولسؤال دو گونه است؛ سؤال به زبان تکوین و سؤال به زبان تشریع.همه موجودات به زبان تکوین دم به دم از خدا سؤال و خواهش دارند و خدا نیز هر لحظه به خواسته آنان پاسخ میدهد.یساله من فی السماوات و الارض کل یوم هو فی شان . 5 هر آنچه در آسمانها و زمین است از او میخواهند و او نیز هر روز در کار جدیدی است. زبان استعداد و تکوین هر موجودی از خدا حیات میطلبد و خداوند حی هر لحظه حیات آنها را میدهد. مراد از روز در آیه شریفه هر جزئی از اجزای روز است که از آن به لحظه و آن تعبیر میشود.مولوی این آیه شریفه را بسیار زیبا به شعر در آورده و گفته است کل یوم هو فی شان بخوان مر ورا بیکار و بیفعلی مدان کمترین کاریش به هر روز است آن کو سه لشکر را کند این سو روان لشکری ز اصلاب سوی امهات بهر آن تا در رحم روید نبات لشکری ز ارحام سوی خاکدان تا ز نر و ماده پر گردد جهان لشکری از خاک زان سوی اجل تا که بیند هر کسی حسن عمل باز بی شک بیش از اینها میرسد آنچه از حق سوی جانها میرسد آنچه از جانها به دلها میرسد و آنچه از دلها به گلها میرسد ایناست لشکرهای حق بیحد و مر از پی آن گفت ذکری للبشر 6 اینها سؤال به زبان تکوین و فطرت بود اما سؤال به زبان تشریع و زبان انسانی عبارت است از آنچه ما آن را به گفتار آورده و بیان میکنیم.انسان علاوه بر اینکه سؤال به زبان تکوین دارد از این سؤال نیز بهرهمند است. آدمی با هر زبانی و هر زمانی میتواند از خدای خود بپرسد و پاسخ دریافت کند؛ زیرا خداوند خیر المسؤولین است. بهترین کسی که میتوان از او بهترین چیزها را درخواست کرد؛ زیرا او قدرت مطلق داشته و بر انجام هر خواستهای قادر است.امام حسین علیهالسلام در این دعا خداوند را چنین میخواند بارالها تو نزدیکترین کسی هستی که خوانده شود و زودترین اجابت کنندهای و شنوندهترین شنونده سؤال کنندگانی. هیچ مسؤول سؤال شوندهای همانند تو نیست .امام سجاد علیهالسلام نیز عرضه میدارد الهی من از تو سؤال میکنم سؤال یک انسان حقیر و ذلیل و فقیر ترسان و امیدوار کمترین کمترینها و پستترین پستترینها... خیر المسؤول بودن خدا باعث شده است که هرکس به هر زبانی و هر زمانی بتواند او را بخواند.هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست حافظامام حسین علیهالسلام در اوایل دعای عرفه عرضه میدارد بارالها اگر خواندمت اجابت کردی و اگر چیزی خواستمت عطا و عنایت کردی و اگر اطاعتت کردم شکر آن بجا آوردی و اگر شکر نعمت کردم بر نعمت افزودی. 4 ـ رابطه غنی
اهمیت دعا
غنی مطلق و مالک جهان هستی است.دعا درخواست گدائی بی نوا از کریمی با وفا و مددخواهی ناتوانی از توانائی شکست ناپذیر است.دعا کمک خواستن بنده ای ضعیف مسکینی ذلیل مستکینی بیچاره از پروردگاری رحیم خدایی مهربان حکیمی لطیف و سمیعی بیناست.دعا نشان دادن فروتنی و تواضع خاکساری و خشوع انکسار و خضوع به درگاه
اهمیت دعا
غنی مطلق و مالک جهان هستی است.دعا درخواست گدائی بی نوا از کریمی با وفا و مددخواهی ناتوانی از توانائی شکست ناپذیر است.دعا کمک خواستن بنده ای ضعیف مسکینی ذلیل مستکینی بیچاره از پروردگاری رحیم خدایی مهربان حکیمی لطیف و سمیعی بیناست.دعا نشان دادن فروتنی و تواضع خاکساری و خشوع انکسار و خضوع به درگاه
دعا از نظر استاد انصاريان
غنی مطلق و مالک جهان هستی است.دعا درخواست گدائی بی نوا از کریمی با وفا و مددخواهی ناتوانی از توانائی شکست ناپذیر است. دعا کمک خواستن بنده ای ضعیف مسکینی ذلیل مستکینی بیچاره از پروردگاری رحیم خدایی مهربان حکیمی لطیف و سمیعی بیناست.دعا نشان دادن فروتنی و تواضع خاکساری و خشوع انکسار و خضوع به درگاه
اهميّت دعادرنگاه استاد.
غنی مطلق و مالک جهان هستی است. دعا درخواست گدائی بی نوا از کریمی با وفا و مددخواهی ناتوانی از توانائی شکست ناپذیر است.دعا کمک خواستن بنده ای ضعیف مسکینی ذلیل مستکینی بیچاره از پروردگاری رحیم خدایی مهربان حکیمی لطیف و سمیعی بیناست. دعا نشان دادن فروتنی و تواضع خاکساری و خشوع انکسار و خضوع به درگاه
درس ها و عبرت هاي ماندگار قیام عاشورا
مطلق خدای متعال است. سراسر عاشورا و صحنه های رزم رزمندگان جلوه ای از این جذبه معنوی و عشق برین است و شهادت یاران و عزیزان هرکدام هدیه ای به درگاه دوست است تا رضای او تامین شود. این مشرب عرفانی و عشق به خدا باید سرمشق صاحبدلان و عاشقان درگاه حضرت دوست باشد. حفظ دین خدا قربانی می خواهد که امام و یارانش قربانیان در این راه بودند.برای ملت ها هم قربانی شدن و قربانی دادن رمز عزت و پیروزی است عبرت و پیام عاشورا این است که به ملتی که در راه آزادی گام برداشته باید قربانیان بسیاری تقدیم آستان حریت کند.آری حوادث تاریخی اگر به چشم عبرت و درس گرفتن مورد مطالعه قرار گیرد درس آموز است. حادثه کربلا یکی از این حوادث الهام بخش و عبرت آموز است. در عین حال که برای همه حق جویان و عدالت خواهان و مباران راه حق و آزادی یکی از غنی
دعاى تكوينى و تشريعى
غنی مطلق فقر مطلق است.وقتی ثابت باشد موجودات بدون استثنا عین ربط و تعلق و عین تجلی و محض امکان و فقرند و یک جز غیر قابل دیدن و جز دیدنی هیچ موجودی در هیچ نشانی مستقل و بینیاز نیست چه راهی برای ادعای استقلال و عدم نیازمندی برای موجودات هست؟در ادعای بینیازی و استقلال به روی بزرگترین موجود معنوی عالم و شاخصترین عنصر خلقت و زیباترین چهره هستی حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله بسته است چه رسد به موجودات دیگر که طفیل هستی او و سایه مصداق لولاک لما خلقت الافلاک .ای پیامبر اگر تو نمیبودی جهان و جهانیان را خلق نمیکردم.هستند.او از همه عالم آگاهی و وقوفش به مسئله فقر ذاتی و نیاز طبیعی و حتمی موجود بیشتر بود و توجه به این نیاز همه جانبه را نسبت به حضرت بینیاز و فقر ذاتی را نسبت به غنی حمید فخر خود میدانست و بالاترین مقام را برای خویش سلطنت فقر به حساب میآورد و در برابر حضرت دوست با تمام وجودش عرضه میداشت الفقر فخری .فقر سرافرازی و افتخار من است.در زمینه این نوع دعا و این شکل درخواست و طلب ذات موجودات یکسان است و کل عالم هستی بیوقفه در زمینه فقر ذاتی و امکانیش حتی تمام کفار و بتپرستان و همه فاجران و فاسقان و ملحدان در حال دعایند و اگر این خط و ربط در وجود آنان نسبت به حضرت او نبود امکان ادامه زندگی برای کمترین لحظه برای هیچ کدامشان وجود نداشت.از این طلب ذاتی و درخواست طبیعی که سراسر هستی موجودات و شؤون آنان را فرا گرفته و هیچیک را برای ادامه زندگی چارهای جز آن نیست تعبیر به دعای تکوینی میشود که در این دعا زبان و صدا و اشک و ناله و زاری مدخلیت ندارد و نسبت به این دعا هم دستوری نیست که چرا این قسم از دعا ذاتی موجودات و بافت وجودی و طبیعی آنان است.اما قسمتی دیگر در زمینه دعا وجود دارد که به آن دستور داده شده و از جن و انس و ملائکه خواستهاند که این حقیقت را بالاراده به دستور حضرت رب العزه تحقق دهند.درست است که خداوند عزیز به تمام خواستههای عبادش آگاه و عالم و آشناست اما همین خدای مهربان و آشنای به نیازهای ارادی عباد از آنان خواسته خواستههای خود را با سوز دل و با حرکت زبان و اعلام نیازمندیهای دنیا و آخرت همراه با اشک چشم و سودن پیشانی به خاک درگاه
دعاى تكوينى و تشريعى
غنی مطلق فقر مطلق است.وقتی ثابت باشد موجودات بدون استثنا عین ربط و تعلق و عین تجلی و محض امکان و فقرند و یک جز غیر قابل دیدن و جز دیدنی هیچ موجودی در هیچ نشانی مستقل و بینیاز نیست چه راهی برای ادعای استقلال و عدم نیازمندی برای موجودات هست؟در ادعای بینیازی و استقلال به روی بزرگترین موجود معنوی عالم و شاخصترین عنصر خلقت و زیباترین چهره هستی حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله بسته است چه رسد به موجودات دیگر که طفیل هستی او و سایه مصداق لولاک لما خلقت الافلاک .ای پیامبر اگر تو نمیبودی جهان و جهانیان را خلق نمیکردم.او از همه عالم آگاهی و وقوفش به مسئله فقر ذاتی و نیاز طبیعی و حتمی موجود بیشتر بود و توجه به این نیاز همه جانبه را نسبت به حضرت بینیاز و فقر ذاتی را نسبت به غنی حمید فخر خود میدانست و بالاترین مقام را برای خویش سلطنت فقر به حساب میآورد و در برابر حضرت دوست با تمام وجودش عرضه میداشت الفقر فخری .فقر سرافرازی و افتخار من است.در زمینه این نوع دعا و این شکل درخواست و طلب ذات موجودات یکسان است و کل عالم هستی بیوقفه در زمینه فقر ذاتی و امکانیش حتی تمام کفار و بتپرستان و همه فاجران و فاسقان و ملحدان در حال دعایند و اگر این خط و ربط در وجود آنان نسبت به حضرت او نبود امکان ادامه زندگی برای کمترین لحظه برای هیچ کدامشان وجود نداشت.از این طلب ذاتی و درخواست طبیعی که سراسر هستی موجودات و شؤون آنان را فرا گرفته و هیچیک را برای ادامه زندگی چارهای جز آن نیست تعبیر به دعای تکوینی میشود که در این دعا زبان و صدا و اشک و ناله و زاری مدخلیت ندارد و نسبت به این دعا هم دستوری نیست که چرا این قسم از دعا ذاتی موجودات و بافت وجودی و طبیعی آنان است.اما قسمتی دیگر در زمینه دعا وجود دارد که به آن دستور داده شده و از جن و انس و ملائکه خواستهاند که این حقیقت را بالاراده به دستور حضرت رب العزه تحقق دهند.درست است که خداوند عزیز به تمام خواستههای عبادش آگاه و عالم و آشناست اما همین خدای مهربان و آشنای به نیازهای ارادی عباد از آنان خواسته خواستههای خود را با سوز دل و با حرکت زبان و اعلام نیازمندیهای دنیا و آخرت همراه با اشک چشم و سودن پیشانی به خاک درگاه
حقيقت فقر و غنا
مطلق است انسانها فقر مطلقند و همان گونه که او قائم به ذات است همه مخلوقات قائم به او هستند چرا که او وجودی بینهایت از هر نظر و واجب الوجود در ذات و صفات است.با این حال او چه نیازی به عبادت ما دارد؟ نیاز در پیشگاه او نیست این ما هستیم که از طریق عبادت و اطاعت او راه تکامل را میپیماییم و به آن مبدا بی پایان فیض در پرتو عبودیتش لحظه به لحظه نزدیکتر میشویم و از انوار ذات و صفاتش بهره میگیریم.و در حقیقت آیه توضیحی است برای آیات قبل که فرمود ذلکم الله ربکم له الملک 3 این است خدا پروردگار شما فرمانروایی ویژه اوست.بنابراین انسانها نیازمند به او هستند و نه غیر او لذا هرگز نباید سر تعظیم و تسلیم بر آستان غیر او بگذارند و رفع نیازمندی خود را از غیر او بطلبند که آنها نیز همه مانند خودش نیازمند و محتاجند حتی بزرگداشت پیامبران الهی و پیشوایان حق به خاطر آن است که فرستادگان و نمایندگان اویند نه این که از خود استقلال دارند.بنابراین او هم غنی و هم حمید است. یعنی در عین بی نیازی آن قدر بخشنده و مهربان است که شایسته هرگونه حمد و سپاسگزاری است و درعین بخشندگی و بنده نوازی از همگان بی نیاز میباشد.توجه به این واقعیت دو اثر مثبت در انسانهای مؤمن میگذارد از یک سو آنها را از مرکب غرور و خودخواهی و طغیان پیاده میکند و به آنها هشدار میدهد که چیزی از خود ندارند که به آن ببالند هرچه هست امانتهای پروردگار نزد آنهاست.و از سوی دیگر دست نیاز به درگاه
انسان و امتحانهاى الهى
درگاه حق است. خدای تعالی برای زدودن این توهمات و رفع این ظاهربینیها میفرماید فاما الانسان اذا ما ابتلیه ربه فاکرمه و نعمه فیقول ربی اکرمن و اما اذا ما ابتلیه فقدر علیه رزقه فیقول ربژی اهانن کلا; اما انسان به گونهای است که وقتی پروردگارش او را آزمایش کند و اکرام کرده نعمتی به او میدهد میگوید خدا مرا عزیز و گرامی داشت و چون جهت آزمون او روزیاش را کم میکند میگوید خدا مرا خوار گردانید. نه چنین است. 33 به عبارت دیگر انسان هم در حال فقر مبتلاست و هم در حال غنا هم در حال سلامت و هم در حال مرض هم آن زمان که صاحب مقام ومرتبه اجتماعی است و هم آن هنگام که گمنام است. در هر دو صورت مورد آزمایش است. صورت ظاهری این دو امتحان متفاوت است ولی هر دو حال با وجود اختلاف ظاهریشان جهت امتحان او مقدر شده است; لذا از آیه فوق بخوبی میتوان استنباط کرد که مؤمن نباید به سلامت غنا قدرت یا علم خویش بعنوان نعمتبنگرد. اگر هر یک از اینها بطور مطلق نعمت میبود دیگر فرد مقابل منعم مسؤولیتی نداشت.البته امتحان با نعمت و رفاه بسیار مشکلتر از آزمون به نقمت است; زیرا همان ظاهربینی مانع از آن میشود که انسان سالم یا غنی
English