روزه‏ ماه مبارک رمضان

نوشته : حضرت استاد حسین انصاریان

فرزندم! شهوات نفس را به قدرت رياضت روزه بشكن اما نه چندان كه ضعيف شوى و از برپا داشتن نماز مانى، زيرا نماز از روزه نزد پروردگار پسنديده‏تر است.

روزه براى فرمانبردارى از خدا و يقين بر اينكه او داناست و ايمان به روز جزاء و حضور در محكمه حق و طاعت شديد قرآن و پيغمبر و احساس قوى وظيفه ‏شناسى و ورزيدگى در صبر و استقامت و قدرت غلبه بر شهوت‏هاى نفسانى، و خلاصه در مسير حق قدم زدن است.

سالى يك مرتبه ماه رمضان مى‏آيد كه مردم را در اين مدت سى روز با اين صفات و اخلاق عالى تربيت كند براى كه واقعاً مسلمان كاملى باشند و احراز چنان مقام در تربيت مى‏تواند انسان را آماده براى عبادت حقيقى نمايد.

موادى را كه خدا در اين جهان آفريده تا شكُفته نگردد خيراتى كه بايد از آن ظاهر نمى‏شود مثلًا هسته درخت تا تنگ و بهم بسته است خيرى از آن نمايان نيست نه برگى دارد، نه شاخه‏اى و نه ميوه‏اى، اما همين كه شكفته شد و از هم بازگشت درختى مى‏شود با شاخ و برگ و سايه و ميوه و انواع خيرات و بركات ديگر.

زمين تا از سرماى زمستان افسرده و در هم است مانند دست لئيمان خشك و هم چون روح جاهلان بى‏فروغ است، اما پس از باران و پس از تابش آفتاب كه سينه ‏اش باز مى‏شود چون چهره عارف گشاده و چون خاطر دانا منوّر مى‏گردد، در آن هنگام‏ از هر سنگلاخش جويبارى جارى مى‏شود و از هر توده خاكش مرغزارى مى‏رويد و در هر قدمش نعمتى و سعادتى جلوه مى‏كند.

روح انسان نيز همين طور است تا تنگ و گرفته است نمى‏تواند خيرى بدهد و نه بگيرد نه مى‏تواند حقيقتى را بيان كند نه بفهمد نه دلالتى كند نه بپذيرد نه بشارتى دهد نه دريابد نه محبّتى كند نه بچشد مگر آنكه باز و منشرح گردد تا هم حقايقى را كه باعث سعادت او و ديگران است بتواند خوب بفهمد و بيان كندو هم از انواع خوبى‏ها بهره‏مند شود.

قرآن مجيد مقدمه همه خوبى‏ها را شرح صدر مى‏داند آن كه بايد به سعادتى برسد نخست در جانش شرح صدر پيدا مى‏شود، يعنى انبساطى و جنبشى و همّتى در خود احساس مى‏كند كه مقدمه پرواز كردن و اوج گرفتن روح و پس از آن به مقصد رسيدن است.

ماه رمضان فرصتى است براى كسانى كه طالب شرح صدر و روشنى جانند تا به وظايف اين ماه رفتار كنند و جان خود را از شر شيطان باز كرده با فرشتگان انباز گردانند و خويش را براى پذيرفتن انواع رحمت‏ها آماده نمايند.

امتياز ديگرى كه ماه رمضان دارد اين است كه خداوند روزه آن را بر همه واجب فرموده نه متفرق و جداى از يكديگر، و اين عمل دسته جمعى نيز منافع بسيارى در بر دارد، زيرا همين كه ماه رمضان مى‏آيد سراسر محيط اسلامى را طهارت و نظافت و ايمان و ترس از خدا و اطاعت از احكامش و خوش اخلاقى فرا مى‏گيرد و بازار منكرات كساد مى‏گردد، و انتشار خيرات عموميت پيدا مى‏كند، و بندگان نيكوكار خدا به خوبى و احسان مى‏پردازند و به يكديگر كمك مى‏كنند، بدكاران از ارتكاب منكرات خجل مى‏شوند و در اغنياء عاطفه مساعدت و كمك نسبت به برادران بينوا و درماندگان بيدار مى‏گردد.

خلاصه اين وضع يك نواخت در ميان مسلمانان احساس مشتركى به وجود مى‏آورد كه همه اعتراف مى‏كنند مسلمانان جمعيت واحدى هستند و اين است بهترين معناى عام شكستن شهوات.

 مطالب فوق برگرفته شده از کتاب لقمان حكيم