سخنان پيامبر درباره حفظ الصحه‏

نقل كرده‏اند كه طبيبى در مدينه حضور داشت، اما كسى براى مداوا به حضورش نمى‏رفت. روزى نزد پيامبر رفت و به ايشان عرض كرد: چرا در اين شهر كسى مريض نمى‏شود؟ آب و هوايتان خوب است؟ غذايتان با كشورهاى ديگر فرق مى‏كند؟ يا منطقه‏تان منطقه ويژه‏اى است؟

حضرت فرمودند: يكى از دستورات دين ما اين است كه تا گرسنه نشديد سر سفره ننشينيد و تا كاملا سير نشديد دست از غذا برداريد! «2»

طبيب گفت: شما طب را در همين دستور جاى داده‏ايد. اين مردم حق دارند مريض نشوند.

* روزى، به عيادت مريضى رفته بودم و دكتر متخصصى معالجه او را بر عهده داشت كه در اروپا تحصيل كرده بود. او همان طور كه مريض را معاينه مى‏كرد به او گفت: لااقل يك حرف مرا گوش بدهيد تا دوايتان را نصف كنم و كمتر مرا بياورند بالاى سرتان: «ديگر از كوره در نرو و عصبانى نشو!»

به او گفتم: آقاى دكتر، حاضريد يك جمله از مكتب اهل بيت بنويسيد. گفت: بفرماييد! گفتم: پيامبر و پيرو ايشان ائمه فرموده‏اند:

«الغضب مفتاح كل شرّ».

عصبانيت درى است به روى تمام بيمارى‏ها.

و «ان المعده بيت الداء».

معده منشأ همه بيمارى‏هاست.

او مى‏خواست بگويد: باورم نمى‏شود! اما رويش نشد. گفتم: اين روايات در كتاب‏هايى نوشته شده‏اند كه لااقل 100 سال از تاريخ نگارششان گذشته است.

اين را هم اضافه كنم كه اين گروه از فرمايشات پيامبر و ائمه غير از دستورات بهداشتى جزئى ديگر از قبيل مسواك زدن و شانه كردن مو و استفاده از حوله و شرايط آب حمام و ... است كه در كتاب‏هايى چون مكارم الاخلاق طبرسى و حليه المتقين مجلسى و ... آمده است؛ و غير از مطالبى است كه معصومين، عليهم السلام، در مقام تربيت معنوى و به منظور ملكوتى شدن انسان و براى كنترل زبان و چشم و دست و شكم و شهوت و قدم او بيان كرده‏اند. «3» حال سوال اين است: آيا انسانى كه انحراف فكرى و روحى دارد اين گونه حكيمانه سخن مى‏گويد و 1500 سال پيش اعلام مى‏كند كه معده منشأ همه بيمارى‏هاست؟ مگر جز اين است كه متخصصان علم پزشكى امروزه ثابت كرده‏اند كه حق با ايشان بوده و انواع بيمارى‏ها (بيمارى قند، كلسترول، سردرد، زخم اثنى عشر، بيمارى‏هاى روده و ...) از معده سرچشمه مى‏گيرند؟

آرى، حق بودن پيامبر را از تفكر در احوال و آثار ايشان مى‏توان به دست آورد.