لطفا منتظر باشید

نمونه‏اى از اثر آلودگى بدنى‏

در قرآن فقط به آيات آلوده شدن بدن به زنا نگاه كنيد:

«وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً* يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً»

آنان كه خود را در آغوش رابطه نامشروع مى‏اندازند، قبل از اين جمله مى‏فرمايد:

«وَ لا يَزْنُونَ»

عباد شايسته پروردگار و «عباد الرحمن» بدن را به نجاست زنا آلوده نمى‏كنند.

آن انسانى كه بدن را به زنا آلوده مى‏كنند؛ يعنى براى لذّت‏برى تغذيه مى‏كنند،

«يَلْقَ أَثاماً»

چون لذّت زنا براى بدن است، نه عقل و روح. اين پوست و عصب بدن است كه از اين گناه لذت مى‏برد و بدن با اين گناه و تغذيه حرام تغذيه مى‏شود.

«وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً»

با گناه لقا پيدا كرده و خودش را در گناه انداخته است، آن هم چه گناهى؟

«وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‏ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلًا»

رفتار قرآن با زنا چه برخورد شديدى است كه مى‏فرمايد: زنا فاحشه است؛ يعنى عمل بسيار زشت و راه بسيار بدى است. كسى كه خود را با زنا درگير كند، با گناه ديدار كرده و در گناه افتاده، در قيامت عذاب او دو چندان است و مطابق گناهش نيست.

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه