مراحل سه گانه صبر

در اين آيه، با كمك روايات، اين گونه تفسير مى‏شود كه صبر داراى سه مرحله است؛
نخست: صبر در مقابل تلخى‏ها و ناگوارى‏ها كه اميرالمؤمنين عليه‏السلام در دعاى كميل مى‏فرمايند:
«قَليلٌ مَكْثُه وَ يَسيرٌ بَقائُه» 

مدت تلخى‏ها و ناگوارى‏ها براى انسان كوتاه و قابل تحمل است و انسان اين مدت كوتاه را خيلى زود از دست مى‏دهد و خوبى آن به همين است.
مثلًا در ماه مبارك رمضان، مدت تلخىِ گرسنگى، تشنگى، خوددارى از شهوات حلال و فرو رفتن در آب، بسيار كم است. انسان سى روز در برابر تلخى‏ها و ناگوارى‏ها بايد صبر كند؛ يعنى خود را در حريم خدا حفظ نمايد كه حريم خدا در اين ماه، روزه گرفتن است.
شخص نبايد براى فرار از گرسنگى، تشنگى، شهوت و ديگر لذت‏ها مرتكب عمل حرام شود و صبر خود را بشكند. يك ماه صبر كند كه به دنبال اين صبر در برابر تلخى‏ها، شيرينىِ رضايت و رحمت خدا و ساخته شدن سپر در مقابل عذاب جهنم را كسب كرده باشد كه فرمود:
«الصوم جُنّه» 

روزه در روايات به سپر تعبير شده است؛ يعنى محال است كه روزه‏داران مؤمن به عذاب قيامت مبتلا شوند، چون پوششى دارند كه عذاب قيامت، قدرت ورود به آن و زخمى كردنش را ندارد و با هجوم عذاب جهنم نيز شكسته نمى‏شود. اين سپر، به امر و ساخت پروردگار است كه عليه آتش دوزخ ساخته شده است، لذا
دوزخ، با همه قدرت و توانى كه دارد، نمى‏تواند اين سپر را بشكند. صبر موجب مى‏شود كه انسان از غضب خدا و عذاب دوزخ در امان باشد و اگر در اين حريم‏
بماند، در امان خواهد ماند