بی پایانت حقیر و ناقابل است و گنج کرم بی حد و حساب تو از درخواست هیچکس کم نگردد و دست عطا و جودت از هر دست بالاتر است یعنی هر کس چیزی به کسی عطا کند از دست تو گرفته است و از عطای تو بخشنده است و الا خلق گدای عور از خود عطائی ندارد ̶ پروردگارا بر محمد و آل پاکش درود فرست و کرم کن و به فضل و احسان خود بار بر دوشم نه نه به عدل و استحقاق ای خدا من اول کس نیستم که به درگاه کرمت به قدم شوق و رغبت آمد و از فضل به او عطا کردی در صورتی که او به نافرمانی تو مستحق منع عطای تو بود و من اول سائلی نیستم که از تو درخواست کرد و تو در حقش فضل و کرم نمودی در صورتی که او مستوجب حرمان بود و لایق احسان نبود ̶ پروردگارا بر محمد و آل پاکش درود فرست و دعای مرا از کرم اجابت فرما و به ندای من از لطف توجه فرما و به تضرع و زاریم ترحم کن و صدای دعای مرا که می شنوی از کرم اجابت فرما ̶ و امیدم را از فضل و کرمت ناامید مگردان و توسل مرا و سبب و رابطه ام را از عنایتت قطع مکن و مرا در این حاجت که روی به درگاهت آوردم و سایر حاجتهایم رویم به غیر خود مگردان و حاجاتم را تو خود برآورده و رویم را به ماسوای خود متوجه مساز که هر کس در حاجتها رو به تو آورد آبرو یابد و اگر به غیر تو توجه کند بی آبرو شود ̶ و مرا از درگاه رحمتت با ظفر و فیروزی به مطالب و برآوردن حاجت و نیل به مقاصد منصور و موفق بدار پیش از آنکه از این موقف حاضر که به درگاهت دعا می کنم بازگردم مشکلات کارم آسان گردان و حسن تقدیر خود را در جمیع امورم مقدر فرما یعنی مقدرات خوش و سرنوشت حسن عاقبت و سعادت ابد بر من در قضا و قدر خویش مقدر گردان ̶ و بر محمد و آل پاکش درود فرست درود و رحمتی دائم و روز افزون که هرگز انقطاع نپذیرد و طول مدتش به انتها
7 مطلب یافت شد
استاد حسین انصاریان: خداوند متعال بهشت را با وجود امام حسین(ع) آراسته کرد و زینت داد
بی ارزشی است. این مفسر قرآن به دستور خداوند در قرآن در رابطه با سؤال مردم از روح اشاره نمودند و جوابی که خداوند به پیامبر ص آموخت را تشریح نمودند و بعد فرمودند ما سفرهای متعددی را از مبدا تا انتها داریم و همه اینها حساب شده است و اینکه دستور داده اند همیشه به یاد خدا باشید برای این است که روح خراب نشود و به کمال برسد. خیلی از افراد ظلوم و جهول به ائمه اطهار آزار رساندند و قلب آنها را جریحه دار نمودند که ایشان به بیان نمونه های از این افراد پرداختند. استاد انصاریان ادامه دادند طبق بیان عرفای شیعه بعضی افراد باید از عباداتشان هم توبه کنند تا به کمال برسند زیرا این عبادات آن ارزش واقعی را نداشته است. یک نسبت انسان با خاک است اما طرف دیگر نفخت فیه من روحی است که فقط انسان دارای آن میباشد. باید در این آیه زیبای سوره تین تدبر کرد لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم ؛ باطن و ظاهر شما را به آراسته ترین شکل ممکن آفریدم. باید صیادی بیاید و در این دریای خلقت تور بیانداز و آن را بگیرد و شکل زیبا بدهد. ایشان به آرایش بهشت توسط پروردگار اشاره نمودند و فرمودند خداوند به بهشت فرمود من تو را با دو صورت آرایش دادم و در حال حاضر این آرایش نهفته است و در آینده خود را نشان می دهد. آرایش تو دو چهره امام حسن و امام حسین هستند. امام رضا ع در رابطه با آیات سوره الرحمن که در قرآن بیان شده است فرمودند غیر از ما اهل بیت کسی نمی تواند قرآن را بفهمد. این تعلیم قرآن که در سوره الرحمن بیان شده است مقصود پیامبر اسلام ص است و مقصود از آیه خلق الانسان این است که پیامبر ص حضرت علی ع را ساخت و این گونه به مسئولیت نبوتش عمل کرد و تکمیل این ساختن وجود نازنین حضرت زهرا3 بود و بعد از مدت کمی این دو بزرگوار امام حسن و امام حسین را ساختند که مصداق آیه مرج البحرین یلتقیان میباشد. استاد معظم در خاتمه فرمودند ما باید متوجه شویم که وجود خودمان را در تور چه کسی بیاندازیم و با تلاطم فساد و غرب و ماهوارهها خودمان را از داخل این تور بیرون نیاندازیم. باید باور کنیم که به جز از در خانه اهل بیت جای دیگری نداریم. هیچ عمل مستحبی در این عالم با ارزش تر از گریه بر امام حسین ع نیست. مهر تو را به عالم امکان نمی دهم این گنج
تعریف دعاى مكارم
بی نهایت لذت و نعمت آفریده است از خدا بخواه که تو را به آن لذتها و نعمتها برساند. بدان و بخواه و به دنبال دانستن و خواستن حرکت کن. آیات قرآن و دعاهای وارده انسانها را در همین سه بعد قرار می دهد دانستن و حرکت کردن برای یافتن و خواستن از خدا برای شدن و به ثمر رسیدن. دین منهای این سه کلمه به صفر می رسد. دینی که در آن دانستن نیست صفر است و چون دانستن ندارد خواستن و حرکت کردن هم ندارد و در انتها شدن هم ممکن نیست. دینهائی که منهای مکتب است یک حبس خانه بیشتر نیست و هرگز نتوانسته است در خود دانشمندی بپرورد و دانشی تحویل جامعه بدهد و نیز دینی که مکتب و دانستن دارد ولیکن عمل به آنچه که می دانند نمی کنند به اصطلاح ما عالم بی عمل. عالم بی عمل کسی است که درس دین را منهای خواستن و حرکت کردن فراگرفته آدرس گنج
مسیحیان و نهج البلاغه
انتها ندارد. هر بار که آن را می خوانی می بینی چیزی تازه برایت کشف می شود. و می نویسد هر کسی که نهج البلاغه را بخواند شیفته علی می شود و به او دل می بندد و به او نزدیک می شود. شاید کسانی که امام را نمی شناسند یا تظاهر به نشناختنش می کنند ما را در تعظیم و بزرگداشت او به غلو متهم سازند ما چه جوابی محکمتر از این می توانیم داد که از آنها دعوت کنیم سخنانش را بخوانند و با او آشنا شوند. و می گوید هر کس نهج البلاغه را با توجه بخواند نشانه های علم الهی را در آن می بیند زیرا این کتاب در متن خود همه ضرورت های اتصال میان آسمان و زمین و همه حقایق ارتباط میان بنده و خدا و همه لوازم کمال میان انسانها با هم را نهفته دارد و مضامین عمومی این کتاب اختصاص به یک گروه و مذهب و دین ندارد بلکه کتابی جامع است که امام در آن با همه بندگان خدا سخن گفته و همه مردم را مورد خطاب قرار داده است. و از همین رو نهج البلاغه می تواند به عنوان کتاب مشترک میان اسلام و مسیحیت مبنای گفت وگوی ادیان باشد چراکه مفاهیمی مانند خدا و خلق و دنیا و آخرت و انسان و بهشت و جهنم و تقوی و مرگ و زهد و مانند این ها مفاهیمی مطلق هستند که هویت دینی به خصوصی ندارند. ریمون قسیس نیز در قصیده طولانی خود بارها به نهج البلاغه پرداخته و ضمن اشاره به عهد مالک اشتر فرازهایی از آن مانند الناس صنفان اما اخ لک فی الدین او نظیر لک فی الخلق را نقل کرده است با قلمی گنج نما کلمات نهج البلاغه را نگاشته ای و جهان فکر و اندیشه را بهره می رسانی. از شگفتی های خلقت طاووس می گویی و با خطبه قاصعه شیطان را رسوا می کنی نهج البلاغه تو منبرها را زینت می دهد و راه را روشن می سازد گرچه تمام این کلمات حیرت انگیز و شورآفرینند من از میان نامه هایش به گلگشت یکی بیشتر می شتابم و از دامانش یاقوت و مرجان برمی چینم. اگر تو نبودی مالک اشتر و مصری در کار نبود تا چنان عهد گهرباری را بنویسی و قانون ماندگارت را برای تمام روزگاران به یادگار بگذاری. اگر حاکمان به شیوه تو روی می آوردند این همه مصیبت و گرفتاری در دنیا نبود و اگر مردمان به آیین تو می شدند جز برادری نمی ماند. وی قصیده خود را با این عبارات پایان می دهد که حکمت های سلیمان و لقمان با کلمات علی کامل میشود و من علی را دوست داشته ام و بر این باورم که حکمت او از سخن آنان هم برتر است. با خود می اندیشم گاه یک شاعر و کشیش مسیحی ده ها بار نهج البلاغه را خوانده و بسیاری از فرازهای آن را به خاطر سپرده اند. اگر از من بپرسند چند بار نهج البلاغه را خوانده ای چه بایدم پاسخ گفت؟ شرم دارم از پاسخ و حسرت دارم از بی
تواضع و فروتنى در برابر استاد
انتها لازم است به این نکته هم توجه شود که در علم سر عمل مستتر است . چون علم یک گوهر از مقوله معنا و از معنویات است اگر با عمل به آن از آن گوهر قدرشناسی شود و حرمت آن پاسداری شود به انسان فایده و منفعت می رساند بنابراین امام صادق علیه السلام فرمودند العلم مقرون الی العمل فمن علم عمل و من عمل علم و العلم یهتف بالعمل فان اجابه و الا ارتحل عنه 1204 . علم همراه با عمل است پس هرکس علم پیدا کرد عمل می کند و هر که عمل داشت از روی علم است . علم عمل را صدا می زند اگر او صحیح پاسخ گوید؛ یعنی به علمش عمل کند ماندگار و مفید است ؛ و اگر به علمش عمل نکند این علم برای او منفعتی نخواهد داشت .علم باید مقرون به عمل باشد که در این صورت ارزش خواهد یافت . علم نوری از انوار الهی است که خدا در دل هر کس که استعداد آن را داشته باشد می تاباند؛ و منتها اگر عالم این نور را به زینت عمل بیاراید ماندگار است .اوحی الله تبارک و تعالی الی داود علیه السلام ان اهون ما انا صانع بعالم غیر عامل بعلمه اشد من سبعین عقوبه ان اخرج من قلبه حلاوه ذکری 1205 . خداوند به داوود علیه السلام وحی کرد که کمترین و کوچک ترین کاری که من نسبت به عالم بی عمل انجام می دهم شدت و اهمیتش از هفتاد عقوبت بالاتر است و آن عقوبت این است که از قلب او شیرینی یاد خود را می گیرم .در ادامه روایت آمده است والعالم حقا هو الذی ینطق عنه اعماله الصالحه و اوراده الزاکیه و صدقه و تقواه لا لسانه و تصاوله و دعواه 1206 . عالم کسی است که رفتار و اعمالش به دانش و دانایی او شهادت می دهند و پاکیزگی و تقوای او باید گواه علم و دانش او باشد؛ نه ادعا هیمنه و شکل و قیافه او .در روایات می خوانیم ان العالم اذا لم یعمل بعلمه زلت موعظته علی القلوب کما یزل المطر عن الصفا 1207 . عالمی است که به علمش عمل نکند مواعظ و سخنانش در دلها بی اثر است ؛ مانند بارانی که بر سنگ سخت ببارد .و در نکوهش علم بدون عمل آمده است العلم الذی لا یعمل به کالکنز الذی لا ینفق منه اتعب صاحبه نفسه فی جمعه و لم یصل الی نفعه 1208 . علمی که به آن عمل نشود مانند گنجی است که از آن انفاق نمی شود. صاحب و مالک آن گنج
فیوضات تعلیمى و تكوینى
بی نیازی می کند که بداند به همه کس و همه چیز رسیده و از تمامی هستیها استفاده می کند تا زمانی که در انسان خلا فکری و علمی وجود داشته باشد یعنی انسان بداند که در عالم چیزهائی هست که او نمی شناسد و چون نمی شناسد نمی تواند بهره برداری کند حالت آرامش در انسان پیدا نمی شود و در خود احساس فقر می کند و فقر هم آرامش فکری را بر هم می زند زیرا می داند که هنوز دانستنی زیاد است و می داند که از آنچه ندانسته نمی تواند بهره برداری کند. در اینجا ما می توانیم به نقش علم و تعلیمات پی ببریم که علم چگونه حیات بخش انسان است و انسان فاقد علم با مردگان مساوی است زیرا علم عبارت است از پیدایش رابطه ی انسان با آنچه که هست مثلا انسانی که روی گنج خوابیده و یا کنار چشمه ی آب حیات زندگی می کند ولیکن نمی فهمد که اینجا گنج و آنجا چشمه ی آب حیات است همین نادانی باعث می شود که از تشنگی و یا فقر بمیرد و یا بدتر از مردن. در اینجا آموزگاری لازم دارد که بین انسان و گنجها و چشمه ها رابطه ی فکری برقرار کند و او را آگاه کند به آنچه که در عالم هست و خدا برای او خلق کرده است. مشاهده می کند که چند کلمه آدرسی که از گنجها و یا چشمه ی آب حیات به انسان داده اند چه اندازه مفید و نافع و در عین حال حیات بخش می باشد. دعاهای وارده و یا احکامی که در دین مقدس اسلام وضع شده تمامی این احکام و دعاها در واقع آدرسی از آن گنجها و چشمه های آب حیات است که خداوند به انسانها می آموزد و به او می فهماند که در عالم چه چیزها هست و چگونه می شود از آنها بهره برداری نمود. تعلیمات نقش نقشه و آدرس نعمتهای خدا را ایفا می کند. شما با هر کلمه ای که به کسی می آموزید آدرس نعمتی از نعمتهای خدا را به ا و می دهید. و یا اگر آفرینش را به صندوقی پر از گوهر و جوهر تشبیه کنیم تعلیمات نقش کلید را ایفا می کند. هر علمی در واقع کلیدی است که با آن دری از خیر و برکت به روی انسان باز می شود. خداوند علم را به کلید تشبیه می کند آنجا که می فرماید و عنده مفاتح الغیب. به دنبال تعلیمات احکام و دستورات پیدا می شود که این احکام و دستورات در واقع فرمان حرکت به سوی نعمتهائی است که به ما آموخته اند و آدرس آن را به ما داده اند. هر حکمی از احکام خدا حرکت خاصی در انسان به وجود می آورد و هر حرکتی گامی و قدمی می باشد که انسان را به مقصد که همان وصول به نعمتها باشد نزدیک می کند. احکام واجب و مستحب همه جا فرمان حرکت به سوی نعمتی از نعمتهای خدا می باشد که همان نعمت ثواب عمل به آن احکام است و از آن طرف محرمات و مکروهات هم فرمانی است که انسان را از حرکت در مسیر ضررها و آفات بازمی دارد. هر چیزی و یا هر عملی به این دلیل حرمت پیدا کرده یا مکروه شناخته شده که انسان را به ضرری یا آفتی مبتلا می کند. در اینجا می توانیم مجموعه ی آنچه را که پیغمبران و اولیا خدا از جانب خدا آورده اند به سه بخش تقسیم کنیم که حرکت در این سه بخش دین انسان را تشکیل می دهد یعنی کسی دین خدا را قبول کرده و در خط دین خدا حرکت نموده است که در ارتباط با این سه بخش باشد و اگر هیچ رابطه ای با این بخشهای سه گانه نداشته باشد کافر شناخته می شود. انسان در این دایره بهشتی و اهل بهشت شناخته می شود. ابتدا لازم است شرحی درباره ی ثواب و عقاب ایراد کنیم و به دنبال این شرح رکت از مسیر عقاید و احکام و در انتها
مساجد از درآمد مالیاتی ایتالیا سهمی ندارند
بی نیاز به خشنودی خویش خوشنود ساز بر آنها که بهر تو ای کردگار بریدند دل را ز شهر و دیار رها کرده راحت به رنج آمدند به دنبال این طرفه گنج آمدند ز دریای رحمت رسان قطره ای از آن کان نعمت بده بهره ای ستم بیش دیدند در هر گذار پی عزت دین پروردگار 009 04 خدایا جزا ده بر او بهترین بر او و به هر همره و هر قرین که بودند در راه او استوار بماندند همراه او پایدار به آنها که گفتند ای کردگار ز الطاف خود دارمان رستگار مرا و گروهی که در راه حق ز من برده بودند گوی سبق 010 04 به آنها که تا راه طی کرده اند جز آن راه را عزم کی کرده اند جز آن سو نرفتند سوی دگر نکردند از راه دیگر گذر 011 04 نه افکنده تردید بر دیده خواب نه وسواسها بر دلی اضطراب گزیدند آن راه را بهر خویش که یاران او رفته بودند پیش 012 04 در این ره ورا یاورند و معین مهین رهروانند در راه دین مر او را هماهنگ و یکدل همه نه از تهمت از سویشان واهمه 013 04 خدایا از امروز تا واپسین عطا کن تو بر جمله ی تابعین بر آنها و بر خیل اهل و عیال کز آنها همی یافت حق اتصال ز تو باد رحمت دمادم همی مبادا به محشر به آنها غمی 014 04 درودی از آن معدن جود باد که دلهای آن جمله شادان کناد ز عصیان امرت کند دورشان به جنت کند همدم حورشان ز شیطان و مکرش نگهدارشان به هر کار نیکو تو خود یارشان بگیرند از دست قدرت امان نیابد بدیها از ایشان نشان 015 04 درودی کزان ماند آن بی قرار به لطف و به عدل تو امیدوار 016 04 که آیند سوی تو با بندگی نه از کفرشان بیم و شرمندگی که هرگز به دنیا نبدند دل نه از آنچه کردند هرگز خجل مهیا چنان ساز اسبابشان که خواهند بیداری از خوابشان 017 04 چو خواهد جدا گردد از جسم جان بمانند از هر غمی در امان 018 04 به هنگام جان دادن و رنج سخت که از یاد آن دل شود لخت لخت از آن امتحان وز آسیب نار تن و جانشان جاودان دور دار 019 04 درودی که جنت به بار آورد همان نعمت ماندگار آورد 001 05 درباره ی خود و دوستان 001 05 الا ای مهین صاحب کبریا ندارد بزرگی تو انتها
English