شگفتى‏هاى معده‏

معده انسان نيز شگفتى‏هاى فراوانى دارد. معده غذا را هضم مى‏كند و آهسته آهسته و قطره قطره از ميان دريچه‏اى كوچك به روده مى‏فرستد، اما مقدارى از آن را نگه مى‏دارد تا اگر در وعده ديگر به غذا نياز داشت و غذا به او نرسيد سوراخ نشود و بتواند از آن غذاى ذخيره شده مصرف‏ كند. اينها كار ماده نيست، بلكه عقل و تدبير الهى است كه اين معده را به كار انداخته است.

اگر روزى به اشتباه همراه لقمه‏اى ميخى كوچك را ببلعيم، معده اين ميخ را در خود نگه مى‏دارد و آن را به روده نمى‏دهد. ابتدا، غذاى هضم شده را به روده مى‏فرستد و فقط ميخ را نگه مى‏دارد. چون اسيدى كه براى هضم غذا پاشيده، فقط توانسته آن را هضم كند، اين بار اسيد قوى‏ترى به نوك ميخ مى‏پاشد. تيزى نوك ميخ را از آن مى‏گيرد و سپس در داخل روده رسوب نازكى دور ميخ تشكيل مى‏دهد، آن هم با ماده‏اى گرم و چسبنده، و بعد آن را بدون اين‏كه جراحتى در روده ايجاد كند دفع مى‏كند. اين كار را معده ميليون‏ها سال است كه براى هضم اشيا انجام مى‏دهد. آيا اين مى‏تواند خاصيت ماده بى‏شعور باشد؟

تفكر به اين چيزهاست كه انسان را گام به گام به خدا نزديك مى‏كند و سبب رشد و شكوفايى ارزش‏هاى درونى‏اش مى‏شود.