جزاى استقامت بر طاعت‏

«إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا»

يعنى «استقاموا على الطاعة» قبول كردند كه پروردگار مالك آنها است و آنها مملوك او. فرمان‏هاى مالك خود را قبول كردند و عمرى در همان مهلتى كه خداوند متعال به آنها داده بود، نسبت به همه چيز، فرمان مالك را اطاعت كردند.

حال مى‏خواهند به عالم بعد بروند. به كجا مى‏روند؟ واقعاً جايگاهشان قبر است؟ در ظلمت، تنهايى و وحشت؟ اين طورى كه به مردم ظاهر مردن را نشان مى‏دهند، مرگ رفتن در تنهايى، تاريكى، وحشت، جدايى و محروميت است.

اما خدا در قرآن مى‏فرمايد:

«إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا»

همه اين حرفها نسبت به مرگ دروغ است. كجا مى‏رود؟ هنوز نمرده و جان نداده است و ارتباط بين بدن و جان او قطع نشده است.

چه اتفاقى مى‏افتد؟ ما نمى‏توانيم ببينيم، خود او دارد مشاهده مى‏كند.

 «إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ» «1»

اولين بارى كه انسان در دنيا، فرشتگان خدا را مى‏بيند، همين لحظه احتضار است. آنها را با چه چهره‏اى مى‏بيند؟ به زيباترين و نشاط آورترين چهره. فرشتگانى كه از مادر و پدر به محتضر مهربان‏تر هستند.