دوران سخت تحصيل‏

روزگار گذشته براى ما طلبه‏ ها، روزگار بسيار سختى بود. تا جايى كه من در كتاب‏ها ديده‏ام، طلبه‏ ها در ايام تحصيل، از زمان صفويه در ايران بسيار مضيقه مالى داشتند، مگر آنهايى كه از خانواده ثروتمندى بوده و طلبه مى‏شدند.

در قم، نجف، اصفهان و مشهد، در حوزه علميه بودند و پدرشان زندگى آنان را اداره مى‏كرد. البته كم هم بودند؛ چون بچه‏ هاى ثروتمندان خيلى طلبه نمى‏شدند.
من از آنهايى بودم كه وقتى در قم درس مى‏خواندم، پول خريد سيب زمينى و پياز را نداشتم. آن پولى كه به دستم مى‏آمد، پولى بود كه مادرم از خرجى خانه پس انداز مى‏كرد و به من مى‏داد؛ چون مجموعه مهمى از خانواده ما راضى نبودند كه من طلبه شوم. من با وجود نارضايتى آنها به حوزه رفتم؛ چون از طلبه شدن من ناراضى بودند. لذا هيچ كس به ما كمك نمى‏كرد و در مضيقه بوديم. قدرت خريد گوشت و خيلى چيزها را نداشتيم.