حقايق ساختمان وجود

قرآن مجيد در ارتباط با انسان چند حقيقت را مطرح فرموده است كه به ساختمان ظاهر و باطن انسان اشاره دارد. يكى از اين چند حقيقت را به «جسد» تعبير مى‏كند، به عبارت ديگر: بدن و جسم.

از حقيقت ديگرى به «نفس» تعبير مى‏كند كه داراى آثار فوق العاده با ارزشى است. حقيقت ديگر روح است كه اين حقيقت را «امر الله» مى‏داند:

«يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي»

و تنها همين حقيقت در قرآن مجيد است كه به خود نسبت مى‏دهد:

«فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي»

در قرآن كريم «جسدي» و «نفسي» ندارد، ولى كلمه روح را به ياء متكلم متّصل فرموده است و در آيه شريفه مى‏فرمايد: «نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي».

حقيقت ديگرى كه در ارتباط با انسان مطرح است، «عقل» است و حقيقت‏ ديگر نيز «قلب».

بنا به فرموده محققان، صاحبدلان، اهل بصيرت و پاكان، هر كدام از اين حقايقى كه نام برديم، روزى و غذاهايى را نياز دارند كه پروردگار مهربان عالم براساس نياز هر كدام آن را مقرّر فرموده است.

رزق بدن، طعام مادى است، رزق نفس، مايع‏هاى تقوايى، رزق روح، نور پروردگار مهربان عالم، رزق عقل، علم و معرفت، رزق قلب نيز ايمان است.

ايمانى كه در سوره مباركه بقره مطرح است: ايمان به خدا، معاد، فرشتگان، انبيا و پيامبران و كتب آسمانى نازل شده قبل از قرآن و خود قرآن مجيد.