احترام خدا به نفس پاك‏

مطلب ديگر اين كه خداوند متعال در هنگام مرگ پاكان عالم، انبيا، اوليا و امامان عليهم السلام و در هنگام شهادت حضرت سيدالشهدا عليه السلام- به فرموده امام صادق عليه السلام- آنها را به اسم خطاب نمى‏كنند، بلكه مى‏فرمايد:

«ارْجِعِي إِلى‏ رَبِّكِ»
خطابش را به طور مستقيم متوجه نفس عاشقان و اولياى خود كرده است؛
«يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ»
«مطمئنّة» صفت نفس است. مى‏توانست بفرمايد: «يا حسين! ارجعى الى ربّك» اما عظمت نفس شخصيت تغذيه شده با رزق حلالِ ويژه خود را چگونه خطاب مى‏كند كه باعث مى‏شود پروردگار عالم هنگام عبور اوليائش از دنيا، دعوت ويژه‏اى از آنان بكند:
«يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ* ارْجِعِي»
امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد: نام ديگر سوره فجر «سورة الحسين» است، به خاطر آخرين آيه سوره كه خدا مى‏فرمايد:
«يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ* ارْجِعِي إِلى‏ رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً* فَادْخُلِي فِي عِبادِي* وَ ادْخُلِي جَنَّتِي»