شادى دل مؤمن‏

از امام حسين عليه السلام نقل است كه گفت: براى من ثابت است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده: بهترين كارها پس از نماز، دلِ مؤمنى را شاد كردن است، اگر گناهى در كار نباشد.
روزى غلامى را ديدم كه با سگى غذا مى‏خورد، سبب پرسيدم. گفت:
اى پسر رسول خدا صلى الله عليه و آله، غم‏زده هستم، مى‏خواهم اين سگ را خوش دل ساخته تا خود دل خوش شوم، خواجه‏اى دارم كه يهودى است و آرزومندم كه از او جدا شوم.
حسين عليه السلام دويست دينار نزد خواجه برد، خواست بهاى غلام را بپردازد و بخرد، خواجه به عرض رساند: غلام فداى قدمت و اين باغ را هم بدو بخشيدم و اين پول را هم به حضرتت بازمى‏گردانم.
حسين عليه السلام گفت: من هم اين مال را به تو مى‏بخشم، خواجه گفت:
بخشش تو را پذيرفتم و آن را به غلام بخشيدم، حسين عليه السلام گفت: من غلام را آزاد مى‏كنم و اين مال‏ها را بدو مى‏بخشم.
همسر خواجه كه ناظر اين نيكوكارى‏ها بود، مسلمان شده، گفت: من هم، مهرم را به شوهرم بخشيدم سپس، خواجه نيز اسلام آورد و خانه‏اش را به همسرش ببخشيد.
برداشتن يك گام، برده‏اى آزاد شد، نيازمندى بى‏نياز گرديد، كافرى مسلمان شد، زن و شوهرى با هم صميمى شدند و همسرى خانه‏دار گرديد و زنى از نعمت ملك برخوردار. اين گام، چگونه گامى بود