اثر مهرورزى در كار و كسب‏

كاسب و تاجر چنان كه در آداب كسب و تجارت بيان شده است، بايد برخوردشان با مردم بر اساس خوش‏خلقى و نرمى و خوش‏رفتارى باشد تا رزق و روزى به سويشان جلب شود و بر نصيب و قسمت آنان افزوده گردد.
اميرالمؤمنين عليه السلام مى‏فرمايد:
«فِى سَعَةِ الأخْلَاقِ كُنُوزُ الأرزَاقِ» .
گنج‏هاى رزق و روزى در گشاده‏رويى و اخلاق خوب است.
حضرت امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد:
«حُسنُ الخُلُقِ يَزِيدُ فِى الرِّزقِ».
اخلاق خوب به رزق و روزى مى‏افزايد.
كاسب و تاجر بايد در گفتارِ كسبى و تجارتى خود با مشتريان مانند مراحل ديگر از دروغ و تدليس و تعريف بى‏جا از جنس و به‏ويژه از دست بردن به حرام و آلوده كردن خريد و فروش بپرهيزند.
كاسب و تاجر بايد هنگام كشيدن وكيل كردن و پيمانه نمودن و متر كردن چه در فروش، چه در خريد از مردم كم نگذارند و حقوق آنان را پايمال ننمايند،
[... وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ...] .
... و از اجناس و اموال و حقوق مردم مكاهيد...
اگر از كسى طلبكارند و بدهكار به مضيقه و مشكل دچار شده، به او تا مدتى كه قدرت پرداخت دارد مهلت دهند و از تصرف تنها خانه ملكى او كه پناهگاه وى و زن و فرزندش مى‏باشد بپرهيزند كه تصرف خانه مديون در حالى كه سرپناهى جز آن ندارد كمال بى‏مهرى و سنگدلى است، [وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى‏ مَيْسَرَةٍ...] .
و اگر [بدهكار] تنگدست بود [بر شماست كه‏] او را تا هنگام توانايى مهلت دهيد...
كاسب و تاجر مؤمن بايد در سود بردنش از داد و ستد كسبى، انصاف و رحم را نسبت به مشتريان رعايت كند و از گران‏فروشى به‏ويژه زمانى كه مردم نيازمند به جنسى هستند بپرهيزد.
گران‏فروشى تا جاييكه بر مردم به خصوص طبقات ضعيف فشار و ناراحتى وارد كند، يقيناً از موارد بى‏مهرى است و حضرت حق از چنين كاسب و تاجرى بيزار و برى است.

منبع: فرهنگ مهرورزى