حيوانات در طبيعت‏

به يقين حيوانات مظهر لطف و رحمت بى‏پايان خداوندى در طبيعت هستند.
دانشمندى به نام «ميشله» مى‏گويد:
«بى‏وجود پرندگان، زمين طعمه حشرات خواهد شد»
و ديگرى به نام «فابر» در تأييد او مى‏نويسد:
«بى‏وجود پرندگان، قحطى، بشر را نابود مى‏كند»!
... اگر حساب نسبتاً دقيقى از ميزان كرمها و حشراتى كه هر سال پرندگان كوچك به مصرف طعمه خود و جوجه‏هايشان مى‏رسانند به دست آوريم، اين مسأله بسيار روشن خواهد شد.
مرغ كوچكى به نام «رواتوله» وجود دارد كه هر سال «سه ميليون» از اين حشرات غارتگر را مى‏خورد! يك نوع سار به نام «سار آبى رنگ» است كه ساليانه «شش ميليون و نيم» حشره را مى‏خورد و «بيست و چهار ميليون» را براى تغذيه جوجه‏هاى خود كه معمولًا از دوازده يا شانزده جوجه كمتر نيستند مصرف مى‏كند...
پرستو در روز بيش از ششصد كيلومتر طى طريق مى‏كند و ميليون‏ها مگس مى‏گيرد. مرغى به نام «تروگلوويت» وجود دارد كه از روزى كه از تخم سر در مى‏آورد تا روزى كه از لانه مى‏پرد «نه ميليون» حشره غذاى اوست!
مردم معمولًا كلاغ سياه را پرنده مضر مى‏دانند اما اگر يكى از آنها را بكشيد و محتواى چينه‏دانش را بررسى كنيد مى‏بينيد مملو از يك نوع كرم سفيد است.
اين گوشه‏اى از خدمات پرندگان به كشاورزان و محيط زيست است، حال فرض كنيد آنها سهم مختصرى از دانه‏هاى غذايى و ميوه‏هاى ما را نيز ببرند، سهمى كه يك هزارم مزد آنها نمى‏شود؟ آيا اين سبب مى‏گردد كه ما آنها را حيوانات موذى و مزاحم بدانيم ؟

منبع: فرهنگ مهرورزى