امام باقر (علیه السلام) مى فرمایند : زنى بدکاره با جوانانى از بنى اسراییل براى به فتنه انداختن آنان روبرو شد ، بعضى از آنان گفتند : اگر فلان عابد او را ببیند از راه به در مى رود ، زن بدکاره چون گفتار آنان را شنید گفت : ب...

امام باقر عليه السلام مى‏فرمايند: زنى بدكاره با جوانانى از بنى اسراييل براى به فتنه انداختن آنان روبرو شد، بعضى از آنان گفتند: اگر فلان عابد او را ببيند از راه به در مى‏رود، زن بدكاره چون گفتار آنان را شنيد گفت: به خدا ق...

وقتی که انسان به سراغ گناه و آلودگی میرود آخرت خود را به آتش میکشد. در دنیا هم سلامتی فکری و جسمی خود را به خطر

خواست .گفت کسی در خانه ام نیست که از کنیزت مراقبت کند و شایسته هم نیست که من و او به تنهایی در جای خلوتی قرار گیریم زیرا ممکن است من در خطر گناه

گفت کسی در خانهام نیست که از کنیزت مراقبت کند و شایسته هم نیست که من و او به تنهایی در جای خلوتی قرار گیریم زیرا ممکن است من در خطر گناه افتم

من هیچ روایتی را در نشان دادن خطر گناه مانند این روایت ندیدهام حجاج بن یوسف به چند مامور خشن خود گفت هر چه میخواهید میدهم با من قرار بگذارید

جالب این است که یک خانمی را اسم میبرد خطر گناه برای زن و مرد در همه ادوار تاریخمن حالا خبر ندارم که ما مردها بیشتر در خطر گناه و به قول قرآن … خطر میاندازند. در هر صورت خطرپذیری ما و زنان در همه دورهها شدید بوده و به این دوره خاص کاری ندارد. گناه

آن نبود که به آنان ستم کند ولی آنان بودند که بر خود ستم نمودند.تادیبفلسفه و حکمت بخشی از مصائب و ناکامی های انسان تادیب و آگاه سازی او از خطر گناه

تادیبفلسفه و حکمت بخشی از مصائب و ناکامی های انسان تادیب و آگاه سازی او از خطر گناه و کجروی است پیامبر اسلام در این باره می فرماید ان البلا للظالم

تادیبفلسفه و حکمت بخشی از مصائب و ناکامی های انسان تادیب و آگاه سازی او از خطر گناه و کجروی است پیامبر اسلام در این باره می فرماید ان البلا للظالم

آنان بودند که بر خود ستم نمودند . 4 معظم له در خصوص تادیب بیان داشت فلسفه و حکمت بخشی از مصائب و ناکامیهای انسان تادیب و آگاهسازی او از خطر گناه

پیامبران را به عنوان بشیر و نذیر معرفی می کند یعنی از یک سو انسانها را به رحمت الهی و بهشت و پاداش های فراوان نوید می دهند و از سوی دیگر از خطر گناه … خطر آفرین است؛ زیرا اگر فقط امیدوار باشد مغرور شده و به امید وسعت رحمت الهی مرتکب هر گناهی می شود. واگر تنها خائف باشد کار او به یاس و ناامیدی منتهی می شود و چنین حالتی انسان را افسرده و وامانده می کند و از نشاط رشد و حرکت محروم می سازداگر چنین اعتقادی در ما رسوخ کند آن چنان خائف و هراسناک از پیامدهای گناه … خطر آفرین است؛ زیرا اگر فقط امیدوار باشد مغرور شده و به امید وسعت رحمت الهی مرتکب هر گناهی می شود. واگر تنها خائف باشد کار او به یاس و ناامیدی منتهی می شود و چنین حالتی انسان را افسرده و وامانده می کند و از نشاط رشد و حرکت محروم می سازد.مایه تعجب است آن کسی که از عقاب الهی می ترسد ولی خود را از گناهان کنترل نمی کند و نیز امید به ثواب و پاداش الهی دارد اما توبه نمی نمایدالبته روشن است که خوف راستین آن است که موجب اطاعت و ترک معصیت شود و نشانه های آن در عمل آشکار گردد و گرنه خوف کاذب پوچ و بی اثر خواهد بود.امام صادق علیه السلام فرمود من عرف الله خاف الله و من خاف الله سخت نفسه عن الدنیا الکافی ج 4 ص 68 ح2 - کسی که خدا را بشناسد از عظمت او می ترسد و کسی که از خدا بترسد دلبستگی به دنیا نخواهد داشت.امام باقر علیه السلام فرمود لاخوف کخوف حاجز و لا رجا کرجا معین تحف العقول ص 286 -هیچ خوفی همانند خوفی که بازدارنده از گناه

خواست .گفت کسی در خانه ام نیست که از کنیزت مراقبت کند و شایسته هم نیست که من و او به تنهایی در جای خلوتی قرار گیریم زیرا ممکن است من در خطر گناه

گناه را به اسب چموش و سرکش تشبیه می کنند که سوارش را به قهقرا می فرستد. امیر المومنین علی علیه السلام فرمودند الا و ان الخطایا خیل شمس حمل علیها اهلها و خلعت لجمها فتقحمت بهم فی النار 3 آگاه باشید گناهان و خطاها اسبهای سرکشی هستند که اهلش را بر آنها سوار می کنند و لجامهای آنها برگرفته می شود و سرانجام آنان را در دوزخ سرنگون می کنند سوار شدن بر اسبهای چموش ذاتا خطرناک است و اگر فاقد لجام و افسار باشد بسیار خطرناکتر و هرگاه این کار در سرزمینی دارای پرتگاه های هولناکی باشد باز هم خطر … گناه دیگر می کشاند. ورع به چه معناست؟ورع همان تقواست؛ البته باید گفت گاهی مرتبه ی بلندی از مراتب تقوا را ورع گویند؛ حفص بن غیاث گوید از امام صادق علیه السلام درباره ورع و پارسایی سؤال کردم حضرت فرمود الذی یتورع عن محارم الله عز و جل 4 پارسا کسی است که از ارتکاب حرام های خدای عزوجل باز ایستد. جایگاه ورع در عملنکته قابل توجه در اعمال آدمی این است که درون مایه اصلی و رکن اصلی عمل باید تقوا و ورع باشد که اگر نباشد هیچ فایده ای ندارد؛ چنانچه امام صادق علیه السلام فرمود لا ینفع اجتهاد لا ورع فیه 5 کوششی که پارسایی در آن رعایت نشود سودی نخواهد داشت. علت اینکه تلاش انسان بدون همراهی ورع سودی ندارد این است که انسان بدون ورع به تقرب خدا نمی تواند دست یابد؛ و این در روایت دیگری از امام صادق علیه السلام آمده که فرمودند علیکم بالورع فانه لا ینال ما عند الله الا بالورع 6 بر شما باد به پارسایی زیرا آدمی جز به وسیله پارسایی به آنچه که در نزد خداست دست نمی یابد. پس دومین راه برای رسیدن به مقام قرب الهی ورع و پرهیزگاری است.سوار شدن بر اسبهای چموش ذاتا خطرناک است و اگر فاقد لجام و افسار باشد بسیار خطرناکتر و هرگاه این کار در سرزمینی دارای پرتگاه های هولناکی باشد باز هم خطر

ذات این کلمه به معنای خود را از افتادن به خطر فتنه فساد و گناه نگاه داشتن است .

ذات این کلمه به معنای خود را از افتادن به خطر فتنه فساد و گناه نگاه داشتن است .

زبان ابزار و وسیلهای است که برای همه هست و لذا ضررش بیشتر است زیرا هر مقدار وسائل گناهی بیشتر باشد احتمال بکارگیری آن و تولید ضرر و خطر ناشی از آن گناه

انسان اگر به خطر و گناه فرصت بدهد از تمام نواحی وجودش خطر به او نزدیک میشود و ضربه میزند و بر او چیره میشود؛ زیرا خطر ابزارهای زیادی از قبیل … خطر بدهیم. امیر مؤمنان ع میفرمایند انسان گاهی با یک لحظه غفلت برای ابد جهنمی میشود 8 باید وقت را با عبادت و خدمت به خلق پر کرد و زمان به گناه و عصیان نداد