درود تو بر احمد و خاندان
كه هستى شرف يافت از نامشان
چو گمراهى از اوست اى كردگار
مرا ساز از لطف خود رستگار
به رغم وى اى داور بىنياز
به لطفت ز تقوى مرا توشه ساز
به رغم وى آن جاهل رو سياه
مرا بازگردان ز راه گناه
استاد انصاریان این فراز را همراه با فراز قبل شرح کرده اند، برای مشاهده لطفا «اینجا» را کلیک کنید.
قال ابليس: خمسه ليس لى فيهن حيله و سائر الناس فى قبضتى: من اعتصم بالله عن نيه صادقه و اتكل عليه فى جميع اموره، و من كثر تسبيحه فى ليله و نهاره، و من رضى لاخيه المومن ما يرضاه لنفسه، و من لم يجزع على المصيبه حتى تصيبه، و من رضى بما قسم الله له و لم يهتم لرزقه.
(شيطان گويد: پنج كساند كه در آنها برايم چاره نيست، زيرا آن پنج چيز حصن محكم الهى است كه هر كس در آنست به او دسترسى ندارم، و ديگر مردم در سايه ولايت و حكومت منند.
كسى كه با نيتى راستين به خدا متوسل شود و در تمام امورش به جناب او تكيه كند، كسى كه تسبيحش در شب و روز فراوان باشد، و آنكه آنچه براى خود رضايت مىدهد براى برادر مومنش رضايت دهد، و هر كه در مصيبت جزع نكند، و آنكه به داده خدا در امر روزى خشنود باشد، و براى به دست آوردن آن خودكشى نكند.)