پروردگارا! زبان مرا به هدايت گويا كن و قلب مرا به تقوى الهام فرماى و از آنچه پاكتر و روشنتر است نصيبم ده و به سوى آن فضيلت كه رضايت تو را بيشتر تامين كند را هم بنماى.
در جملات و عبارات عرشى و ملكوتى بخشهاى اول اين دعاى شريف به مسئله ستم و ستمگرى، و فقر و تهيدستى و وسعت رزق، و طغيان و معصيت، و دعا و مناجات، و اعتدال و ميانهروى، و صفات عباد صالح حق به طور مفصل اشاره شد، بنابراین در فرازهاى نورانى بالا به ترجمه اكتفا مىكنم و از حضرت محبوب مىخواهم ما را به آنچه مورد رضا و خوشنودى اوست آراسته فرمايد.