خدايا! و زبانم را به هدايت گويا كن و بر قلب من تقوا را الهام فرما و بر آن طريقى كه پاكتر است مرا موفق بدار و مرا به عملى مشغول بدار كه رضايت تو را بيشتر در پى داشته باشد.
در جملات و عبارات عرشى و ملكوتى بخشهاى اول اين دعاى شريف به مسئله ستم و ستمگرى، و فقر و تهيدستى و وسعت رزق، و طغيان و معصيت، و دعا و مناجات، و اعتدال و ميانهروى، و صفات عباد صالح حق به طور مفصل اشاره شد، بنابراین در فرازهاى نورانى بالا به ترجمه اكتفا مىكنم و از حضرت محبوب مىخواهم ما را به آنچه مورد رضا و خوشنودى اوست آراسته فرمايد.