فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی - ترجمه حضرت استاد حسین انصاریان

!اى محبوب آن‏كه به تو دوستى ورزيد،اى نور چشم كسى‏كه به تو پناه آورد و براى رسيدن به تو از ديگران گسست،تو نيكوكارى‏ و ما بدكارانيم،به زيبايى آنچه نزد توست،از زشتى آنچه پيش ماست درگذر،پروردگارا كدام جهلى است كه‏ جود تو گنجايش آن را نداشته باشد،و كدام زمان طولانى‏تر از مهلت دادن توست،در كنار نعمتهايت ارزش اعمال ما چيست،چگونه‏ اعمال خود را بسيار انگاريم،تا با آنها با كرمت برابرى كنيم،بلكه چگونه بر گنهگاران تنگ شود آنچه از رحمتت‏ شاملشان شده؟،اى گسترده آمرزش،اى گشاده‏دست به رحمت،