عبوديت و بندگى‏

بى‏ترديد انسان از خط بندگى نمى‏تواند گريز داشته باشد، و در هيچ لحظه‏اى از لحظات زندگى، از مسئله بندگى و عبوديت آزاد نيست. چيزى كه هست اين است كه بندگى انسان ممكن است به دو صورت شكل بگيرد: يكى بندگى صحيح و ديگر بندگى و عبادت غلط.

در صورتى كه عبوديت انسان صحيح صورت بگيرد، يعنى انسان به حقيقت، تابع برنامه‏هاى سعادت بخش پروردگار مهربان عالم باشد، تمام استعدادها، هنرها و مايه‏هاى اصالت و معرفت انسان شكوفا خواهد شد، و از اين موجود محدود خاكى، وجودى الهى و ملكوتى و بنده‏اى متصل به خداى متعال كه صفاتش نامحدود است ساخته خواهد گشت‏.