قدرت فراگير در جهان‏

منابع :
کتاب : تفسير حكيم جلد یک
نوشته : استاد حسین انصاریان

اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ: «1»

از خدا كمك بخواهيد، و صبر و استقامت پيشه سازيد، بى‏ترديد مالكيت زمين براى خداست، آن را به هر كس از بندگانش بخواهد به ارث مى‏دهد و سرانجام نيك براى پرهيزكاران است.

اگر جامعه و ملتى همه با هم در همه امورشان از حضرت حق كه قدرتى بى‏نهايت و كارگزارى حكيم است يارى و كمك بخواهند، وجود مقدس او درخواستشان را اجابت مى‏كند و به آنان براى به نتيجه رسيدن كارشان يارى مى‏دهد، و اگر در برابر حادثه‏ها چه حادثه‏مالى و چه حادثه اجتماعى و نيز در برابر آزمايشات الهى و هم چنين در عرصه انجام عبادت و خوددارى از گناه صبر و استقامت از خود نشان دهند، به پيروزى و رستگارى قطعى مى‏رسند، و از شكست و ذلت مصون مى‏مانند.

چنين ملتى با همراه داشتن يارى حق، و با صبر و استقامتى كه آنان را چون فولاد آب ديده مى‏كند به مرز قدرت فراگير مى‏رسند و يقيناً مى‏توانند حكومتى جهانى بر اساس فرهنگ الهى برپا كنند.

مصونيت از حرام‏خوارى‏

فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالًا طَيِّباً وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ: «2»

از آنچه بهره و غنيمت به دست مى‏آوريد در حالى كه حلال و پاكيزه است بخوريد، و از خدا پروا كنيد، يقيناً خدا بسيار آمرزنده و مهربان است.

تقواى الهى پس از آن كه با تمرين ترك گناه، و توجه به حضرت حق، و روى‏كرد به قيامت به صورت روحى مقاوم در باطن انسان تحقق پيدا كند، هم‏چون سپر محكم و استوارى براى آدمى خواهد بود كه حملات سهمگين هر حرامى به ويژه حرام‏هاى مالى را كه جاذبه‏هاى شديدى دارد در هم مى‏شكند، و عرصه زندگى و حيات انسان را از ورود اين خطر عظيم و خسارت‏هاى غير قابل جبرانش در مصونيت قرار مى‏دهد.

انسان باتقوا و پرهيزگار كه از سكوى تقوا با چشم دل و ديده‏ى بصيرت خدا را مى‏نگرد، و صحنه‏هاى عظيم قيامت را مشاهده مى‏نمايد، قدرت رفتن به سوى مال حرام را ندارد، و دست پاك و الهى‏اش به سوى لقمه حرام دراز نمى‏شود، و جز به حلال طيب و پاك خدا قناعت نمى‏ورزد.

محبوبيت در پيشگاه خدا

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ: «3»

بى‏ترديد خدا اهل تقوا را دوست دارد.

عشق و محبت ويژه حق از افق وجود هر انسانى طلوع نمى‏كند، اين كيمياى حيات بخش، و اكسير اعظم را در ظرف وجود هر كسى قرار نمى‏دهند، اين رشته نورانى را به گردن قلب هر انسانى نمى‏اندازند، هر بى‏سر و پائى را در فضاى عشق و محبت نمى‏پذيرند، و هر كسى را چوب انداز در گردونه محبوبيت قرار نمى‏دهند، از شرايط زيبا و پرقيمت ورود به ميدان محبت حق و عرصه محبوبيت حضرت رب داشتن سرمايه بسيار پرسود تقواست، حقيقتى كه عامل جذب محبت او به سوى انسان، و سبب تحقق آن براى آدمى است.

كسى كه محبوب مالك مالكان، و رب ارباب، و منبع غنا و استغنا، و چشمه‏ى كمالات بى‏نهايت، و درياى بى‏پايان كرامت، و ريشه حق و حقيقت، واصل و بنيان خلقت و خلاصه ارحم الراحمين و اكرم الاكرمين گردد، آيا مى‏توان سود و نفعى كه از جانب آن محب به محبوب مى‏رسد به شماره آورد و به محاسبه كشيد؟!

ديوانه كنى هر دو جهانش بخشى‏

ديوانه تو هر دو جهان را چه كند

به دست آوردن بشارت دنيائى و آخرتى از سوى حق‏

الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى‏ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ: «4»

آنان كه ايمان آوردند، و پيوسته تقوا پيشه كردند، براى آنان در دنيا و آخرت «نسبت به دست يافتن به مقامات و مراتب عالى و بهشت‏هاى جاويدان و خوشنودى حق مژده و بشارت است» براى حقايق الهيه و خواسته‏هاى ربانيه تغييرى نيست، اين است آن رستگارى بزرگ.

براى پرهيزكاران بنابر آيات قرآن مجيد و روايات و معارف الهيه از جانب خدا به وسيله الهام يا رؤياى صادقه مژده‏ى بشارت است كه به دنبال تقوا اين سرمايه عظيم معنوى به درجات و كمالات رفيعه در دنيا مى‏رسند، چنان كه به حضرت يوسف آن پاكدامن بى‏نظير و متقى بى‏بديل مقامات و مراتب آينده‏اش را در خواب نشان دادند، و منازل و درجات اهل تقوا را به وسيله وحى و زبان پيامبران و امامان مژده داده‏اند كه بى‏ترديد به آن منازل و درجات در عرصه‏گاه قيامت خواهند رسيد چنان كه در قرآن مجيد آمده:

لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ: «5»

براى آنان كه تقوا پيشه كردند، نزد پروردگارشان بهشت‏هائى است كه از زير درختانش نهرها جارى است، در آن جاويد و ابدى هستند، و نيز براى آنان همسرانى پاكيزه و خوشنودى و رضايت از سوى خداست و خدا بيناى به بندگان است.

رهائى از دوزخ‏

ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا: «6»

سپس اهل تقوا را نجات مى‏دهيم و ستمگران را در دوزخ در حالى كه براى ابد به زانو در آمده‏اند رها مى‏كنيم.

تقواى اهل تقوا سپر استوارى است كه آنان را گرچه از مسير دوزخ به سوى بهشت حركت كنند از آتش و عذاب حفظ مى‏كند، و نمى‏گذارد نسبت به آتش و شراره و حرارت آن اندك چيزى احساس كنند، ولى آنان كه نخواستند به اين سپر محكم، و مانع مستحكم مسلح شوند و نخواستند در سايه عبادت و طاعت و خدمت به خلق نيروئى معنوى و قوى و گامى استوار پيدا كنند، در قيامت اندك مصونيتى از عذاب نخواهند داشت، و همانطور كه در دنيا به سوى بندگى حق و خدمت به خلق گام برنداشتند، در قيامت نيروى گام برداشتن به سوى بهشت را نخواهند داشت و در دل آتش دوزخ به زانو خواهند آمد.

پی نوشت ها:

______________________________

(1)- اعراف 128.

(2)- انفال 69.

(3)- توبه 7.

(4)- يونس 63- 64.

(5)- آل‏عمران 15.

(6)- مريم 72.