لطفا منتظر باشید

ارج نهادن خدا بر پاكان‏

خداوند چقدر زيبا در قرآن مى‏فرمايد:

«فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ* فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ»

«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ* لِسَعْيِها راضِيَةٌ»

«فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ»

«فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ»

«وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ* وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ»

اين‏ها وقتى از قبر درمى‏آيند:

«وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ»

فرشتگان از هر طرف هجوم مى‏آورند و مى‏گويند:

«سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ»

مسابقه مى‏دهند كه به اين‏ها سلام كنند. سلام ملائكه كه تمام مى‏شود، به آنها مى‏گويند: چه جايگاه عاليى داريد. وقتى وارد بهشت مى‏شوند، روى آن تخت‏هايى كه خدا مى‏فرمايد:

«عَلَى الْأَرائِكِ مُتَّكِؤُنَ»

مى‏نشينند و تكيه مى‏دهند. آن وقت صداى خود خدا را مى‏شنوند كه:

«سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ»

به جاى اين كه ما موجود خاكى به خدا سلام كنيم، تعجبى ندارد، اما خدا با آن همه صفات بى‏نهايتش به ما سلام مى‏كند، خيلى عجيب است.

ايها الناس! جهان جاى تن آسايى نيست‏

 

مرد دانا به جهان داشتن ارزانى نيست‏

خفتگان را خبر از زمزمه مرغ سحر

 

حيوان را خبر از عالم انسانى نيست‏

روى اگر چند پريچهر و زيبا باشد

 

نتوان ديد در آيينه كه نورانى نيست‏

عالم و عابد و صوفى همه طفلان رهند

 

مرد اگر هست بجز عالم ربانى نيست‏

     
 

خانه پر گندم و يك جو نفرستاده به گور

 

غم مرگت چو غم برگ زمستانى نيست‏

سعديا! گر چه سخندان و مصالح گويى‏

 

به عمل كار برآيد، به سخندانى نيست‏

     
منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه